---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 448, Wrzesień–Październik 1996 — Umysł Chrystusowy | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1996, nr 448. W numerze: Umysł Chrystusowy · Posiadanie umysłu Chrystusowego · Prawdziwie wolnymi…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1996-65
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 448 (1996)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1996 · strona 65 · pozycja 1996-65

## Spis treści

- Umysł Chrystusowy
- Posiadanie umysłu Chrystusowego
- Prawdziwie wolnymi będziecie
- Uczniowie w szkole Chrystusa
- Skutki Prawdy i jej wolności
- Ludzkość napełnia ziemię
- "Jonadabowie" Świadkowie Jehowy
- Analiza Izaj. 25:6, 9
- Analiza Ew. Jana 5:25, 29
- Pytania biblijne
- Przeciwstawienie "obudzeniu" "ożywiania"
- Człowiek pyta, a Bóg odpowiada
- Spirytyzm i okultyzm

Wrzesień– Październik, 1996 Nr 448

## Redaktor: Bernard Hedman

## UMYSŁ CHRYSTUSOWY

„Tego tedy bądźcie o sobie rozumienia \[umysłu\], które było i w Chrystusie Jezusie” (Filip. 2:5)

APOSTOŁ Paweł pisze: „My zmysł (umysł) Chrystusowy mamy”; „jeśli kto ducha Chrystusowego nie ma, ten nie jest jego” (1 Kor. 2:16; Rzym. 8:9). Występujące w podstawowym wersecie słowo umysł, użyte jest w znaczeniu usposobienia, czyli ducha. Apostoł zwraca się do kościoła mówiąc, jaki umysł, usposobienie, miał nasz Pan Jezus. Nasz Pan był pełen czci, posłuszny, ufny, wierny Bogu i zasadom sprawiedliwości. Kontekst wyjaśnia, że ufność Mistrza do Niebiańskiego Ojca była tak wielka, że się poniżył, opuścił niebiańską chwałę, przyjął ludzką naturę i trwał w posłuszeństwie aż do haniebnej śmierci na krzyżu. Wszystko to było cudowną manifestacją lojalności, posłuszeństwa i wierności dla Boga. Ten umysł, czyli usposobienie, wierności Bogu Jehowie musi istnieć we wszystkich, którzy chcieliby być naśladowcami Mistrza. Jeśli nie będziemy mieli tego usposobienia, nigdy nie zdobędziemy nagrody wiecznego życia. Dlatego że nasz Pan miał to usposobienie, Jego Ojciec wysoce Go wywyższył, znacznie ponad aniołów, księstwa, moce i każde wymieniane imię. Musimy mieć ten sam rodzaj usposobienia, jakie On miał, jeśli chcemy być nagrodzeni udziałem w Jego Królestwie, jak to Pismo Święte wszędzie przedstawia tę myśl.

Może wtedy, kiedy urodziliśmy się, mieliśmy częściowo takie usposobienie do lojalności, wierności i posłuszeństwa Bogu. A ponieważ Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, doskonały człowiek z natury posiadał pragnienie okazywania posłuszeństwa Bogu, oddawania czci swemu Stwórcy. Tylko ci, którzy mają niedoskonałe, upadłe usposobienia przejawiają brak tego synowskiego posłuszeństwa, czci, względem Boga. Było to zupełnie naturalne, że doskonały człowiek oddawał cześć swemu Niebiańskiemu Ojcu. Z tego powodu, że ojciec Adam popadł w grzech, większość jego rodu zatraciła to naturalne usposobienie do takiego stopnia, że woli postępować według własnej woli i realizować swoje własne plany i projekty. Ten brak umysłu, czyli usposobienia posłuszeństwa Bogu, w znacznym stopniu jest wynikiem dziedziczenia. Lecz dla każdego, kto chciałby się stać naśladowcą naszego Pana Jezusa Chrystusa, przychodzi czas podjęcia decyzji, co zamierza czynić. Taka osoba może, oczywiście, mieć umysł, który nie pragnie pełnić woli Boga, który woli iść własną drogą. Może, rzecz jasna, mieć samolubne usposobienie, które zwalcza ten umysł, usposobienie, Chrystusa. Lecz pomimo tych naturalnych skłonności, pomimo niedoskonałego umysłu, ulega wpływowi Prawdy będącej w Jezusie Chrystusie, naszym Panu i Zbawcy.

Jeśli ktoś taki nie spotkał się z Prawdą, być może nigdy nie przystąpił do podjęcia decyzji. Kto poznał Prawdę, po dokładnym rozważeniu tej sprawy, decyduje się jaką linię postępowania przyjmie.

Jedni robią to powoli, inni szybko. Niektórzy trak­tują sprawę z jednego punktu widzenia, inni z in­nego. Lecz wszyscy oni podejmują decyzję stania się naśladowcami Chrystusa, gdyż wszyscy tacy pragną cieszyć się łaską Boga. Dowiedzieli się też, że przez naszego Pana Jezusa Chrystusa Bóg poczynił zarzą­dzenie, mocą którego oni mogą wejść z Nim w przy­mierze, i mieć przykryte swe naturalne wady zasługą ofiarniczej śmierci naszego Pana. Postanowili zatem stanąć po stronie Pana, rozwijać ducha, jakiego przejawiał Mistrz, a który, jak oznajmia Ojciec Nie­biański, jest Jemu przyjemny. Ostatecznie wszyscy, którzy zachowaj ą ten umysł, wiążą swe Życie z na­śladowaniem Chrystusa. Gdy jakaś osoba postano­wiła zostać naśladowcą Chrystusa, to oczywiście zasięga informacji, jakie kroki muszą być podjęte, aby wejść z Bogiem w przymierze. Pismo Święte odpowiada, Że musi uwierzyć, iż nasz Pan Jezus Chrystus oddał swoje Życie za grzechy świata, a kto­kolwiek chciałby zostać naśladowcą naszego Pana, musi najpierw przyjąć Jezusa za swego osobistego Odkupiciela, a następnie kroczyć Jego śladami (Mat. 16:24). Dalsze badanie Pisma Świętego ujawnia fakt, Że nasz Pan poświęcił swoje Życie aż do śmierci na czynienie woli Ojca i Że ktokolwiek chciałby pójść za Jego przykładem, podobnie musi poświęcić swe Życie i być wierny swemu powołaniu.

Wiarą przyjmuje zaproszenie do zostania ucz­niem Chrystusa. Przez wiarę stawia swe ciało ofiarą żywą (Rzym. 12:1), uznając fakt, Że w rzeczywi­stości nie jest doskonały, lecz Że Bóg jest gotów przyjąć go z powodu przypisanej zasługi Chrys­tusowej. Choć nadal Żyje w świecie, nie jest ze świa­ta, gdyż przez wiarę Żyje zmartwychwstałym Życiem. Jako istota ludzka jest uważany za umarłego, lecz jako poświęcony jest Żywy. Odtąd poważnie stara się rozwijać umysł Chrystusowy. Św. Paweł napomina wszystkich chrześcijan, aby pozwolili temu umy­słowi być w nich, i to coraz obficiej. W miarę jak wzrastamy w znajomości, powinniśmy wzrastać w łasce, i coraz więcej mieć tego Chrystusowego umysłu. Początkowo mamy go tylko trochę, chociaż możemy mieć silne postanowienie stania po stronie Boga. Ponieważ On nas przyjął i udzielił swego Świętego Ducha, czujemy Że z konieczności musimy podnieść się z naszej naturalnej niedoskonałości i pozwolić nowemu umysłowi działać w nas, abyśmy pragnęli i czynili to, co się podoba Bogu. Jeśli do­chowamy wierności Panu, On przez swoją opatrz­ność będzie nas prowadził we wszystkich sprawach, zastosuje niezbędne karanie, w celu udoskonalenia naszego charakteru na podobieństwo Jego drogiego Syna i naszego Pana Jezusa Chrystusa i w ten sposób pomoże nam zwyciężyć.

## POSIADANIE UMYSŁU CHRYSTUSOWEGO

Gdy staniemy się już członkami rodziny Bożej, Pan pokaże nam, w czym nie przestrzegamy Jego wymagań. Wielki Zbawiciel nie tylko nas odkupił i postawił na początku drogi, lecz On także chce dopilnować naszego „ćwiczenia w sprawiedliwości". Da nam takie doświadczenia, jakie pozwolą dos­trzec, kiedy nie zawsze panują nad nami właściwe uczucia i w czym zbłądziliśmy, nie zawsze pozwa­lając nowemu umysłowi na sprawowanie nadzoru. Stosownie do tego, w jakim stopniu zwracają uwagę na różne środki, jakie Bóg zapewnił dla ich poucze­nia i rozwoju, naśladowcy naszego Pana mogą — a nawet muszą— mieć ten sam umysł, jaki był w ich Mistrzu.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 448, Wrzesień–Październik 1996 — Umysł Chrystusowy”. Cała liczy 10 289 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*