---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 403, Sierpień 1989 — „Ofiaruj Bogu chwałę” (dziękczynienie) | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1989, nr 403. W numerze: „Ofiaruj Bogu chwałę” (dziękczynienie) · RóSne błogosławieństwa Boże dla nas…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1989-113
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 403 (1989)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1989 · strona 113 · pozycja 1989-113

## Spis treści

- „Ofiaruj Bogu chwałę” (dziękczynienie)
- RóSne błogosławieństwa Boże dla nas
- Dzieło Boże wykonane przez Chrystusa
- „Albowiem na wieki miłosierdzie jego”
- „Niewdzięczni, niepobożni” Łuk. 17:11—11
- Trąd ilustruje chorobę grzechu
- Stosunkowo niewielu jest wdzięcznych
- Święto Kuczek, Neh. 8:1—18
- „Każ słowo Boże”
- Radość Pańska jest waszą siłą
- Słuchanie i posłuszeństwo
- Pieśni w domu naszego pielgrzymstwa
- Abraham pragnął lepszej ojczyzny
- Ziemski dom i dom z nieba
- Obecny lud Boży - goście i przychodnie
- Pytanie i odpowiedź

Sierpień 1989 Nr 403/38

\[1989\]

## Redaktor: Bernard Hedman

## "OFIARUJ BOGU CHWAŁĘ" (DZIĘKCZYNIENIE)

"Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego" (Psalm 136:1).

NIEWDZIĘCZNOŚĆ, jak się wydaje, jest jednym z najbardziej niewybaczalnych ze wszystkich grzechów i tak też zawsze była oceniana przez wszystkie narody. Wielki grecki prawodawca i mąż stanu, Likurg, napisał: "Nie ustanawiam, być może, żadnego prawa karzącego za niewdzięczność - to karanie pozostawiam bogom". Według prawa Ateńczyków niewolnik, który po otrzymaniu wolności został następnie skazany za niewdzięczność wobec swego oswobodziciela, został z powrotem odesłany do niewoli. Ktoś napisał, "Wdzięczność, która wypływa z duszy jest najwspanialszym kwiatem, a serce człowieka nie zna niczego bardziej wonnego". Wielu innych osławiło również tę wielką cnotę.

Wdzięczność jest nie tylko kwiatem o pięknej woni, ale jest ona nierozerwalnie zrośnięta z każdym czystym i szlachetnym sercem. Przyjmując to kryterium jesteśmy zobowiązani do oświadczenia, że stosunkowo niewielu członków ludzkiej rodziny jest szlachetnych pod tym względem. Nawet wśród nowo powołanych z ludu Pańskiego stosunkowo niewielka liczba zdolna jest do głębokiej wdzięczności. To samo oświadczył święty Paweł, gdy powiedział iż wśród powołanych "nie wiele - jest - zacnego rodu", lecz głównie wywodzą się z "podłego rodu u świata" (1 Kor. 1:26, 28). Przytoczone tu słowa określają, jakimi większość z nas była, gdy zostaliśmy powołani.

Kto mógłby powiedzieć, że spośród tych, którzy przyjęli Boże zaproszenie do przybliżenia się do Niego, doświadczyli Jego przybliżania się do nich (Jakub 4:8) i otrzymali Jego błogosławieństwa oraz Świętego Ducha Bożego - kto mógłby powiedzieć, że ci właśnie okażą się niewdzięczni? Kto może twierdzić, że łaska Boża nie będzie miała przeobrażającego wpływu na ich serca, jakkolwiek niewdzięcznymi mogliby być z natury, i że się nie zmienią dzięki łasce i wdzięczność nie będzie jednym z głównych elementów ich usposobienia?

Wierzymy iż to jest prawdą i że w ten sposób lud Pański w znacznym stopniu może zmierzyć swój duchowy wzrost i rozwój. Jeśli dzieci Boże dostrzegą w sobie skłonność do narzekania nad swoim życiowym losem, ducha szemrania i narzekania przeciwko Panu, będzie to pewny znak, że są niewdzięczne, ponieważ wiemy że On jest wierny, a wiara mówi nam iż prawdą jest, że wszystkie doświadczenia w życiu na jakie Bóg dozwala współdziałają dla naszego dobra (Rzym. 8:28). Ktokolwiek posiada tę silną wiarę może dziękować Bogu i radować się nawet pośród swoich doświadczeń i smutku. A jeśli posiadamy właściwą wdzięczność wobec Boga za Jego błogosławieństwa i łaski, jeśli rozwijamy prawdziwą szlachetność serca, której pobudką jest miłość i ocena Boskiej opieki, doprowadzi ona do tego, że będziemy w stanie ocenić wszystkie sprawy jakie spotykają nas w życiu, oraz tych z którymi mamy styczność. Będziemy wtedy mieli należyte uznanie dla ich dobrych zalet, nawet jeśli zupełnie nie możemy aprobować wszelkiego ich postępowania. Ktokolwiek zatem wyświadczy nam najmniejszą nawet uprzejmość, powinien spotkać się z naszej strony z wdzięcznością, naszym uznaniem.

Jednakowoż nasz poziom jako chrześcijan musi być wyższy niż okazywanie jedynie wdzięczności drugim za dobro wyświadczone nam przez nich, bowiem taki powinien być stan świata, jak to wyraził nasz Pan: "Albowiem jeśli miłujecie te, którzy was miłują, jakąż łaskę macie? albowiem i grzesznicy toż właśnie czynią. A jeśli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, jakąż łaskę macie? albowiem toż i grzesznicy czynią" (Łuk. 6:32, 33).

## POZIOM CHRZEŚCIJANINA POWINIEN BYĆ WYŻSZY

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 403, Sierpień 1989 — „Ofiaruj Bogu chwałę” (dziękczynienie)”. Cała liczy 10 396 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*