---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 374, Marzec 1987 — Przejście - 10 kwietnia 1987 | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1987, nr 374. W numerze: Przejście - 10 kwietnia 1987 · Nasze godło na 1987 rok - Rzym. 12:12 ·…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1987-33
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 374 (1987)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1987 · strona 33 · pozycja 1987-33

## Spis treści

- Przejście - 10 kwietnia 1987
- Nasze godło na 1987 rok - Rzym. 12:12
- Zakryta tajemnica
- Badanie siebie

Marzec 1987 Nr 374

## Redaktor: Bernard Hedman

## Nr 374

## PRZEJŚCIE — 10 KWIETNIA 1987

„... miał baranek być zabity” (Łuk. 22:7).

ŻYDZI często tydzień świąteczny określali słowem „przejście” lub inaczej świętem przejścia, które zaczynało się piętnastego dnia miesiąca nisan. Jednak nie powinniśmy utożsamiać tego znaczenia z częstymi odniesieniami do „przejścia” występującego w Piśmie Świętym, gdy nie towarzyszy mu słowo święto, odnoszącego się ogólnie do baranka zabitego, zwanego przejściem. Na przykład, czytamy „Tedy przyszedł dzień przaśników, którego miał baranek (paschalny) być zabity”. Ponownie nasz Pan posłał uczniów, aby zapytali gospodarza, „Gdzie jest gospoda, kędybymi jadł baranka (Paschę) z uczniami moimi?” Czytamy dalej, „I nagotowali baranka” (Paschę). Nasz Pan, gdy usiadł z uczniami przy stole, aby spożyć baranka, powiedział, „Żądając żądałem tego baranka (Paschę) jeść z wami, pierwej niżbym cierpiał. Boć wam powiadam, że go więcej jeść nie będę, aż się wypełni w królestwie Bożym” (Łuk. 22:7, 11, 13, 15, 16). Chociaż Żydzi ciągle myślą raczej o tygodniu wielkanocnym (paschalnym), niż o baranku wielkanocnym, my przeciwnie, i w zgodności z przykładem naszego Pana oraz Apostołów, okazujemy szczególny wzgląd dla baranka będącego typem „Baranka Bożego, który gładzi grzech świata” i pod którego krwią pokropienia my, obecnie wierzący, „przechodzimy”, czyli jesteśmy zachowani wcześniej niż świat.

Boskie zarządzenia dla Żydów były typiczne i zawierały mnóstwo cennych lekcji dla nas należących do antytypicznego, czyli duchowego Izraela. W typie Pan zaofiarował szczególnie dwie wielkie religijne okazje swojemu ludowi, jedną na początku świeckiego a drugą na początku religijnego roku. Rok religijny rozpoczynał się wiosną, licząc od nowiu miesiąca najbliższego wiosennego porównania dnia z nocą, w przybliżeniu około pierwszego kwietnia uwzględniając jeszcze różnicę między czasem słonecznym i księżycowym. Nasz Pan, w związku z tym, wyznaczył na początku ich religijnego roku Paschę, zabicie i spożywanie baranka wielkanocnego czternastego dnia, po którym miało nastąpić tygodniowe święto przejścia z przaśnym chlebem. Cywilny rok Żydzi zaczynali sześć miesięcy później, w siódmym miesiącu, w przybliżeniu około pierwszego października. Właśnie, na początku tego cywilnego roku ustanowione były ofiary dnia pojednania w związku z świętem namiotów czyli Kuczek, w których Izraelici przypominali sobie swój pobyt na puszczy w okresie wędrówki z Egiptu do Chanaanu.

Te dwie wielkie uroczystości religijne obrazowały tę samą lekcję z różnych punktów widzenia: pierwsza podkreślała szczególniej „przejście” pierworodnych, którzy również byli przedstawieni w pokoleniu Lewiego, na czele którego stało kapłaństwo. Chociaż typ zdaje się obrazować przejście i wyzwolenie całego Izraela

## Nr 374

przez to kapłańskie pokolenie, do którego należał Mojżesz, jednak właściwie miał do czynienia tylko z wyzwoleniem, błogosławieństwem, pokolenia kapłańskiego, pierworodnych. Drugi typ, w siódmym miesiącu, obrazuje szczegółowiej pojednanie za grzechy całego świata, odpuszczenie grzechów i pojednanie całej ludzkości, która pragnie tego pojednania z Bogiem. Jednakże, w związku z ofiarą dnia pojednania, specjalna łaska Boga dla Kościoła jest również przedstawiona w wyprzedzeniu błogosławienia świata, jak to jest pokazane w przebłaganiu za grzechy Kościoła dokonanym przez pierwszą ofiarę dnia pojednania, natomiast ofiara za grzechy świata jest pokazana w typie w drugim ofiarowaniu.

Mocą i znaczeniem przemawia wyrażenie Apostoła, „Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest Chrystus”, z którego powszechnie nie zdaje się sprawy (1 Kor. 5:7). Nasz Pan nie jest Barankiem świata, lecz Kościoła. Cały Izrael obrazował, czyli przedstawiał ludzkość a niewola całego narodu reprezentowała cały rodzaj ludzki w niewoli grzechu i śmierci; faraon był w typie wielkim dozorcą — szatan w antytypie.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 374, Marzec 1987 — Przejście - 10 kwietnia 1987”. Cała liczy 11 300 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*