Teraźniejsza Prawda nr 382 (1987)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1987 · strona 161 · pozycja 1987-161

Spis treści

Listopad 1987 Nr 382

Redaktor: Bernard Hedman

Stuletnia rocznica wydania książki „Boski plan wieków”

Nr 382

STULETNIA ROCZNICA WYDANIA KSIĄŻKI „BOSKI PLAN WIEKÓW”

(dokończenie artykułu z Ter. Pr. nr 380)

RÓŻNE WYDANIA TOMU I

Jak już wspomniano, książka ta cieszyła się wielką popularnością i wzrastającym wciąż popytem. Wymagało to częstego drukowania a każdy nowy nakład wskazywał na wzrost liczby nabywców. W związku z tymi częstymi wznowieniami wprowadzono pewne zmiany w przedmowie i tekście książki. Na przykład jedna przedmowa zawierała uznanie dla „jego współpracownika — wobec którego jesteście zadłużeni za cenną pomoc udzieloną w związku z tą działalnością.” Tej uwagi nie było w późniejszych edycjach. Oczywiście nie mamy egzemplarzy wszystkich wydań tomu I.

Dalej przedrukowujemy dwie ważniejsze przedmowy, pierwsza pochodzi z tomu I „Brzask Tysiąclecia” z 1886 roku, druga z początku 1904 lub 1905 roku, gdy tytuł serii został zmieniony na „Wykłady Pisma Świętego”. Inna jeszcze zmiana pojawiła się wówczas, gdy słowo Przedmowa zmieniono na „Słowo wstępne Autora” w wydaniu październikowym z 1916 roku. Wobec tego, że ta przedmowa występuje w tomie, który obecnie wydajemy nie przedrukowujemy jej tutaj.

„Ocena zbadanych nadziei Tysiąclecia”, artykuł z „Old Theology Quarterly”, ze stycznia 1904 roku, został dodany przez br. Russella w 1904 roku jako dodatek do tomu I. Artykuł ten występuje w edycji br. Johnsona z 1937 roku jako Dodatek. Jeszcze jednym przykładem niektórych zmian są załączone dwa pytania i odpowiedzi z Reprints 2131 (Z '97).

Nr 382

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 382, Listopad 1987 — Różne wydania tomu I”. Cała liczy 10 225 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.