---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 362, 1986 — Zbliżająca się Pamiątkowa Wieczerza | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1986, nr 362. W numerze: Zbliżająca się Pamiątkowa Wieczerza · Data wieczerzy paschalnej · Śmierć…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1986-33
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 362 (1986)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1986 · strona 33 · pozycja 1986-33

## Spis treści

- Zbliżająca się Pamiątkowa Wieczerza
- Data wieczerzy paschalnej
- Śmierć Pańską opowiadajcie
- Chleb i kielich
- Kto może uczestniczyć
- Jak uczestniczyć
- Synowie i córki pociechy
- Jezus ów wielki Pocieszyciel
- Pocieszanie potrzebujących
- Pociecha Pism ..................... 45
- Interesujące pytania i odpowiedzi

Marzec 1986 .............. Nr 362

## Redaktor: August Gohlke

## ZBLIŻAJĄCA SIĘ PAMIĄTKOWA WIECZERZA

"To czyńcie na pamiątką moją" (1 Kor. 11:24, 25).

WIECZERZA, którą nasz Pan ustanowił jako pamiątkę Jego wielkiej ofiary za nasze grzechy, choć nie tylko za nasze, lecz również za grzechy wszystkich ludzi, jest uderzająca w swej trafności i prostocie. Wielcy ludzie tego świata zawsze ubiegali się o zupełnie inne środki mające uwiecznić ich pamięć. W jakikolwiek więc sposób dążyli oni do tego, by zwolennicy ich pamiętali o poniesionych przez nich zasługach oraz ich wielkości, nie czynili tego w tym celu by obchodzono pamiątkę ich śmierci i pamiętano o niej, co przede wszystkim miało miejsce w wypadku naszego Pana, którego haniebna śmierć była śmiercią złoczyńcy i kryminalisty. Możliwe, iż któryś ze wspomnianych wielkich pozostawiłby instrukcje dotyczące wybicia medalu mającego przypominać niektóre jego wielkie dzieła takie jak na przykład wzbudzenie Łazarza, uciszenie burzy na morzu albo triumfalny wjazd do Jerozolimy, gdy tłumy zarzucały drogę gałązkami palmowymi i wykrzykiwały: Hosanna Królowi!

Nasz Pan jednak jako pamiątkę swojej śmierci wybrał to, co w Jego i Boga ocenie było Jego największym dziełem, Jego ofiarę za nasze grzechy, którą prawdziwi naśladowcy, i tylko oni, oceniają bardziej niż jakikolwiek inny zarys Jego misji To prawda, że naśladowcy Pana ocenili niektóre Jego nadzwyczajne słowa i czyny, ale ludzie tego świata też mogliby je docenić. Jednak wartość śmierci Jezusa jako okupowej ofiary za nas, będącej podstawą naszego pojednania, nie została dotąd przez nikogo w pełni zrozumiana. Zrozumiały ją jedynie osoby całkowicie Jemu poświęcone. Dla takich właśnie owa pamiątka została przygotowana i ustanowiona. I choć Judasz był obecny i dostał chleb maczany w sosie, opuścił jednak wieczernik zanim pozostali dokończyli wieczerzy, co, bez wątpienia przedstawia, iż przy końcu obecnego wieku przed ukończeniem życia przez poświęconych Pańskiego wieku Ewangelii, maczanka Prawdy stanie się tak przekonywająca, iż wypędzi z towarzystwa i wspólnoty wiernych tych wszystkich, którzy właściwie nie docenią okupu złożonego przez Baranka Bożego, gładzącego grzechy świata (Jan 1:29).

## DATA WIECZERZY PASCHALNEJ

Data Wieczerzy paschalnej, w czasie której Żydzi spożywali baranka przypominającego o ich wyzwoleniu z niewoli egipskiej i zachowaniu wówczas ich pierworodnych, była oczywiście obliczana według metody żydowskiej, mianowicie, czasu księżycowego (2 Moj. 12:2 - 14). Zamiast tak dzielić miesiące, jak my to czynimy, przyjęła zasadę, by nów księżyca stanowił o początku nowego miesiąca. Różnica między czasem słonecznym a księżycowym była zawsze wyrównywana pojawieniem się nowiu księżyca około, to znaczy najbliżej, wiosennego porównania. Obchodząc swoje religijne święta Żydzi mniej lub bardziej nadal zachowywali ten sposób obliczania (ograniczani przez cykle Metona). A skoro nasz Pan, Apostołowie i wczesny Kościół postępowali według tej samej metody określania daty corocznego obchodzenia pamiątki Ostatniej Wieczerzy, my również według niej będziemy ją obchodzić.

Hebrajczycy zaczynali liczenie od dnia 1 Nisan a dziesiątego dnia wybierano ze stada paschalnego baranka. Czternastego dnia "między dwoma wieczorami" (pierwszy wieczór trwał od 3:00 do 6:00 godz. po południu, drugi od 6:00 do 9:00 po południu), tj. o 6:00 wieczorem, na początku 14 Nisan baranek był zabijany i spożywany. Piętnastego dnia rozpoczynało się Święto Przejścia, trwające przez siedem dni. Pierwszy z tych siedmiu dni był obchodzony jako szczególnie święty dzień, tak jak dni sabatu, czyli "zgromadzenia święte" (2 Moj. 12:16). Szesnastego dnia Żydzi ofiarowali Panu snop z pierwiastków żniwa jęczmiennego a pięćdziesiąt dni później (Pięćdziesiątnica) ofiarowali oni przed Panem dwa bochenki obracania (3 Moj. 23:17).

Czynności te rok rocznie dokonywane przez Żydów były, jak to właśnie widzieliśmy, typami większych i wspanialszych wydarzeń. Wybranie baranka dziesiątego dnia było typem w jaki sposób Izrael, jeśli chciał otrzymać błogosławieństwo i być uznany za Kościół pierworodnych w antytypicznym Przejściu, miał wówczas przyjąć Jezusa, tzn. pięć dni przed świętem Wielkanocy a cztery dni przed Jego ukrzyżowaniem. Okazało się, że wówczas właśnie nasz Pan przedstawił się ostatecznie temu narodowi, gdy jako jego Król wjechał na oślęciu do Jerozolimy (por. Jan 12:12 - 16). Żydzi jednak odrzucili Go jako Mesjasza, ale nieświadomie potraktowali jako Baranka Bożego przeznaczonego na zabicie. Zostali wtedy odrzuceni i przestali być typicznymi pierworodnymi.

Dzień czternasty (który w tym roku rozpocznie się w sobotę 22 marca po godz. 6:00 wieczorem i będzie trwał do 23 marca godz. 6:00 wieczorem) był dniem, w którym paschalny baranek miał być zabity i zjedzony. Ten sposób obliczania czasu (z pewnością w tym właśnie celu zarządzony przez Boga) zezwalał na spożycie Ostatniej Wieczerzy w tym samym dniu, w którym ukrzyżowano Pana. Wieczerzę wielkanocną składającą się z baranka, ziół i niezakwaszonego chleba (wymaganą przez Zakon, który obowiązywał aż do ukrzyżowania Jezusa) spożyto po godz, 6:00 wieczorem. Po niej nastąpiło ustanowienie Pamiątkowej Wieczerzy składającej się z chleba i soku z winogron, przedstawiających ciało i krew antytypicznego Baranka. Od tego czasu tak często, jak zachodziła potrzeba (rokrocznie), naśladowcy Jezusa obchodzili taką Pamiątkową Wieczerzę, w miejsce spożywanego przez Żydów literalnego baranka, która upamiętnia antytypicznego Baranka i większe przejście antytypicznych pierworodnych jako konsekwencję Jego przelanej krwi.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 362, 1986 — Zbliżająca się Pamiątkowa Wieczerza”. Cała liczy 10 635 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*