--- tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 352, Maj 1985 — Rzeczywista tożsamość Ludu Wielkiego | Literatura Biblijna" opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1985, nr 352. W numerze: Rzeczywista tożsamość Ludu Wielkiego · Lud Wielki a szczególne oczyszczenie ·…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1985-65 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda) # Teraźniejsza Prawda nr 352 (1985) Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1985 · strona 65 · pozycja 1985-65 ## Spis treści - Rzeczywista tożsamość Ludu Wielkiego - Lud Wielki a szczególne oczyszczenie - Wielka Kompania z 2 Tym. 2:20 a Arka - Dowód z Obj. 19:1—9 - Głupie panny i Lot - Nasze sześćdziesiąte szóste roczne sprawozdanie Maj 1985 Nr 352 ## Redaktor: August Gohlke ## RZECZYWISTA TOŻSAMOŚĆ LUDU WIELKIEGO PASTOR RUSSELL właściwie nauczał na podstawie Pisma Świętego, że owe 144000 popieczętowanych wymienione w Obj. 7:1—8 nie tylko są Żydami, lecz również i poganami, którzy zgodnie z 11 rozdziałem Listu do Rzymian zostali wszczepieni na miejsca „odłamanych" Żydów, tworząc w ten sposób dwanaście duchowych pokoleń. Dwanaście duchowych pokoleń stanowi ciało Mesjasza, Chrystusa, królów i kapłanów wybranych przez Jehowę „...ze wszelkiego pokolenia, i języka, i ludu, i narodu" (1 Kor. 12:12 —27; Obj. 5:9, 10; 20:4 —6; 1Piotra 2:9). Opierając się również na Piśmie Świętym Pastor Russell nauczał, że wspomniany w Obj. 7:9—17 „lud wielki" (lub Wielka Kompania) zidentyfikowany został jako drugorzędna klasa wybranych wieku Ewangelii, spłodzonych z Ducha, niedostatecznie wiernych w próbie mającej zapewnić życie, aby znaleźć się wśród owych 144000, lecz mimo wszystko zachowujących w sercach lojalność i ostatecznie otrzymujących niższą nagrodę natury duchowej. W 1935 roku J. F. Rutherford oraz inni przywódcy „Ś. J." odrzucili jako nierozsądne i niebiblijne nauki brata Russella uczące w oparciu o Pismo Święte, że Lud Wielki jest drugorzędną wybraną klasą duchową, twierdząc, na przykład, w Strażnicy z 1 sierpnia 1935 roku, na s. 229, że „Nie istnieje żaden werset Pisma Świętego upoważniający do wyciągnięcia wniosku, że lud wielki jest duchową kompanią lub zaliczony zostanie do duchowej sfery Królestwa Bożego". Na s. 231 Rutherford oświadcza: „Nie znajdujemy ani powodu, ani wersetu Pisma świętego, podtrzymujących wspomniany wniosek". Co więcej, J. F. R. oraz inni wodzowie „Ś. J." rozpoczęli głoszenie „nowego poglądu" Rutherforda, że Lud Wielki to osoby niespłodzone z Ducha, ale poświęcone w szeregach „Ś. J.", które jako nagrodę otrzymają życie wieczne na ziemi. Powstaje zatem zrozumiałe pytanie, i powstać powinno szczególnie w umysłach „Ś. J.", dotyczące tego czy brat Russell miał rację, czy też nie miał i czy Pismo Święte popiera ów „nowy pogląd" głoszony przez J. F. R. oraz innych przywódców „Ś.J.". W każdym przypadku interpretacji Biblii musimy być „pewni wszystkich rzeczy" i „trzymać się mocno" jedynie tego co jest „dobre" (według Biblii New World — 1Tes. 5:21). Jak się wydaje jednym z głównych powodów skłaniających J. F. R. oraz innych przywódców „S. J." do przyjęcia „nowego poglądu", było i jest prawdopodobnie położenie przez nich szczególnego nacisku na słowo „potemem" zapisane w Obj. 7:9, które rzekomo dowodzi, iż tożsamość Ludu Wielkiego (nazywają go Wielkim Tłumem), nie mogła być znana a jego wybór nie mógł się rozpocząć przed końcem obecnego wieku. Lecz ten argument nie wytrzymuje krytyki, bowiem założywszy, że jest prawdziwy, należałoby, przyjąwszy taki sam tok rozumowania, zgodzić się, iż słowo „potemem" z Obj. 7:1 oznacza, że wybór Maluczkiego Stadka nie mógł się rozpocząć przed końcem obecnego wieku, tuż przed czasem wielkiego ucisku (Obj. 6:17). Tak jak istnieją dowody na to, że wybór 144 000 rozpoczął się pod koniec wieku żydowskiego i trwał przez cały wiek Ewangelii aż do momentu, gdy czoła wszystkich wybranych zostały popieczętowane, tak podobnie przez cały wiek Ewangelii pojawiali się pewni poświęceni, spłodzeni z Ducha słudzy Jehowy, którzy do takiego stopnia oddawali się grzechowi, błędowi, samolubstwu, światowości i/lub sekciarstwu, iż nie pozostając wystarczająco wiernymi, by należeć do Maluczkiego Stadka stawali się utracjuszami koron, zamiast ich zachowawcami (członkami Maluczkiego Stadka). Utracjusze koron całego wieku Ewangelii, wraz z jego końcem lub żniwem, którzy nie okazali się na tyle niewierni, aby utracić wszystko w czasie danej im próby do życia i pójść na wtórą śmierć, którzy jednak przed śmiercią pokutowali za popełniane grzechy i te wynikające z zaniedbania, a następnie dowiedli swej lojalności, ostatecznie otrzymując od Jehowy życie wieczne na poziomie duchowym jako Lud Wielki. Ponieważ zachowali lojalność w sercu nie zostali przez Niego odrzuceni, lecz w swej wielkiej łasce Bóg daje im chwalebną nagrodę, choć jest ona o wiele mniej chwalebna niż ta, którą otrzymuje Maluczkie Stadko. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 352, Maj 1985 — Rzeczywista tożsamość Ludu Wielkiego”. Cała liczy 10 965 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*