--- tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 358, Listopad 1985 — Właściwe codzienne życie chrześcijanina, Tyt. 2… | Literatura Biblijna" opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1985, nr 358. W numerze: Właściwe codzienne życie chrześcijanina, Tyt. 2:1—15 · „Był ... prawdziwą…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1985-161 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda) # Teraźniejsza Prawda nr 358 (1985) Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1985 · strona 161 · pozycja 1985-161 ## Spis treści - Właściwe codzienne życie chrześcijanina, Tyt. 2:1—15 - „Był ... prawdziwą światłością, która oświecakażdego człowieka” - „Rozkazanie” Apostoła skierowane do Tymoteusza, 1 Tym. 1:18; 6:13—16 - Czy czytanie „Wykładów Pisma Świętego” jest studiowaniem Biblii? Listopad 1985 Nr 358 ## Redaktor: August Gohlke ## WŁAŚCIWE CODZIENNE ŻYCIE CHRZEŚCIJANINA ## Tytus 2:1—15 APOSTOŁ Paweł nakreślił słowa naszej lekcji jako instrukcję dla Tytusa, nadzorcy (biskupa) Kościoła, który usługiwał wierzącym na wyspie Krecie. Omawiane tu instrukcje są przeznaczone i można je stosować jedynie w odniesieniu do poświęconych wierzących a szczególnie odnoszą się one do sześciu grup w Kościele: (1) starszych mężczyzn — nie tylko do tych, którzy są po prostu starsi wiekiem, a raczej do zaawansowanych, dojrzałych, którzy niewątpliwie będą najczęściej w podeszłym wieku. (2) Starszych niewiast — zaawansowanych, dojrzałych. (3) Młodszych niewiast. (4) Młodszych mężczyzn. (5) Do samego Tytusa. (6) Do tych, którzy mimo iż byli wolnymi w Chrystusie, według ciała byli sługami. (7) Lekcja ta kończy się napomnieniem, które może być zastosowane w odniesieniu do wszystkich grup w Kościele. Jako kaznodzieja, Tytus powinien posiadać w swym umyśle pewien wzorzec lub ideał stawiany każdej grupie w Kościele i jako mądry robotnik powinien pracować nad osiągnięciem tego ideału, na co Apostoł wyraźnie zwraca mu uwagę, dając do zrozumienia, że wyłożone przez niego instrukcje pozostają w całkowitej zgodzie ze „zdrową nauką”. Według powszechnej opinii (1:12) mieszkańcy Krety byli szczególnie upadli i nie posiadali dobrego charakteru, co stało się podstawą dla Apostoła skierowania opisanego tu napomnienia do tych, którzy opuścili świat i połączyli się z Panem jako Jego Kościół. Przekonamy się jednakże, że każde słowo jego napomnienia może być równie dobrze zastosowane do współcześnie żyjącego ludu Pańskiego, mimo, iż żyje on w warunkach najwyższego oświecenia. Każdy powinien uważnie i dokładnie zauważyć dobre rady Apostoła, szczególnie zaś te, które odnoszą się do jego własnego wieku i płci i zgodnie z nimi postępować według swych najlepszych możliwości. ## RADA DLA STARSZYCH MĘŻCZYZN Starsi mężczyźni, ci, którzy są zaawansowani, mieli być trzeźwymi, poważnymi, roztropnymi (umiarkowanymi) - nie lekkomyślnymi, niepoważnymi i ulegającymi łatwo podnieceniu. Nie tylko lata życia, lecz również lata doświadczeń życia chrześcijańskiego powinny doprowadzić starszych do stanu dojrzałości i trzeźwości. Wymienione na wstępie trzy zalety należą w znacznej mierze do ich śmiertelnych ciał znajdujących się pod wpływem i kontrolą nowego umysłu. Lecz dodatkowo obok tych trzech znaleźć się powinny trzy dalsze łaski, charakterystyczne dla ich nowej natury, a mianowicie, starsi mieli być zdrowi w wierze, w miłości i cierpliwości. Apostoł celowo (w języku greckim) podkreślił z naciskiem, iż mowa tu o określonej wierze, określonej miłości i określonej cierpliwości, istnieją bowiem różne wiary, różne miłości i różne rodzaje cierpliwości, a on pragnął, by zrozumiano iż naucza o tej wierze, tej miłości i tej cierpliwości, które pochodzą od Boga i o których Bóg naucza swój lud przez swoje Słowo, jak o tym napisano: ,,A wszyscy synowie twoi będą wyuczeni od Pana” (Izaj. 54:13). Nie przypadkowo Apostoł umieścił wyrażenie „zdrowi w wierze” przed „zdrowi w miłości”, skoro miłość jest jednym z owoców lub łask pochodzących z ducha Prawdy i skoro jednostka nie może otrzymać więcej Ducha Prawdy, niż otrzymała samej Prawdy, stąd ważność Prawdy zasadza się na otrzymaniu i zachowaniu owej zdrowej prawdy. Mówi się często, że nie jest ważne w co się wierzy, lecz ważne jest jedynie jak się wierzy. My odpowiadamy na to, że zdrowa wiara jest najważniejsza i to nie tylko, gdy kształtuje postępowanie lecz także wtedy, gdy je inspiruje. Posiadanie przez nas uświęcającej mocy jest zawsze proporcjonalne do posiadanej przez nas Prawdy: proporcjonalnie do zachowanych przez nas błędów, które wypaczają i unieważniają posiadane przez nas prawdy, odczuwać będziemy brak i niedostatek uświęcającej mocy, a tym samym również samego uświęcenia. Zawsze powinniśmy pamiętać i współuczestniczyć w skierowanej do Ojca modlitwie przez naszego drogiego Odkupiciela wypowiedzianej na naszą intencję: „Poświęćże je w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą” (Jan 17:17). Nie przypadkiem Apostoł postawił miłość przed cierpliwością, bowiem mimo iż cierpliwość może być rozwijana z naturalnego punktu widzenia, dla osiągnięcia na przykład korzyści w ziemskich celach i pragnieniach, to jednak taka cierpliwość nie ma wpływu na serce, lecz jest po prostu wymuszeniem lub ograniczeniem spowodowanym przez zewnętrzne warunki życia i kiedy wymuszenie takie ustaje, następuje, jak w wypadku sprężyny, odskok do pierwotnego stanu niecierpliwości. Cierpliwość, która ma trwać i stać się integralną częścią charakteru musi być rezultatem zmiany serca: główna sprężyna miłości musi najpierw zająć miejsce głównej sprężyny samolubstwa. Jakże wspaniałe są charaktery tak przedstawione! Nie moglibyśmy pragnąć niczego więcej dla gdziekolwiek żyjącego obecnie ludu Pańskiego ponad to, aby dojrzali bracia posiadali trzeźwe umysły, powagę i umiarkowanie, i aby ich nowe umysły zostały dobrze wyposażone w zdrową wiarę w Słowo Boże, a serca wypełniły się miłością okazując na zewnątrz wszystkie różnorodne, dobre zalety przedstawione przez Słowo, jak uprzejmość, cichość, łagodność itp. i aby wszystkie one mogły zostać podsumowane krótko w słowie cierpliwość. Napominamy wszystkich zaawansowanych w Prawdzie braci gdziekolwiek się znajdują, aby dobrze zwrócili uwagę na omawiane tu podobieństwo dojrzałego męża Bożego, głęboko wzrastającego w Chrystusa, jako żywą Głowę, ukształtowanego na Jego obraz. Napominamy wszystkich, aby zachowali to podobieństwo głęboko w umyśle i potraktowali je jako ideał chrześcijańskiego postępowania. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 358, Listopad 1985 — Właściwe codzienne życie chrześcijanina, Tyt. 2…”. Cała liczy 11 320 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*