Teraźniejsza Prawda nr 337 (1984)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1984 · strona 17 · pozycja 1984-17

Spis treści

Luty 1984 Nr 337/5

Redaktor: August Gohlke

ODNOWIENIE I WZROST

WYRAŻENIE odnowić, według słownika oznacza „uczynić podobnym do nowego, przywrócić do świeżości, żywotności lub doskonałości” albo „uczynić duchowo młodym”. W tym artykule interesuje nas szczególnie ostatnia definicja, ponieważ zajmowanie się odnawianiem poświęcenia dla Boga jest bardzo ważne dla chrześcijan. Przede wszystkim jest to ważne na początku każdego nowego roku, chyba, że stajemy się ponownie grzesznikami.

Jak podaje słownik, jednym z głównych znaczeń wyrażenia wzrastać jest „pomnożyć przez przyrastanie lub dodawanie”. W ten sposób, na przykład, zdobywane są i dodawane co pewien czas odsetki na koncie bankowym. Problemem pierwszorzędnej wagi jest dla chrześcijan aby każdego dnia, tygodnia, roku i w ciągu całego życia dodawali owoców Ducha i wzrastali w nich, szczególnie w niesamolubnej miłości (Gal. 5:22, 23; 2Piotra 1:5-11).

Tak więc, jako lud Boży, powinniśmy stale duchowo się odnawiać i wzrastać. Jak pokaże rozważanie wielu wyjątków Pisma Świętego, Biblia daje nam silną zachętę do podejmowania aktywnego działania w tych dwu kierunkach.

Wiemy, że zanim każdy z nas jako ludzi Bożych rozwinie w sobie pewne podobieństwo do Boga i Chrystusa nieraz jeszcze zgrzeszy. Niektórzy owładnięci są błędem i popełniają wiele grzechów. Oznacza to, że odnowienie jest konieczne, aby móc spróbować cofnąć się do owego miejsca w procesie wzrastania chrześcijańskiego, w którym już byliśmy i stamtąd ponownie podnosić się — wzrastać. Nigdy nie osiągnęlibyśmy całkowitej satysfakcji, chociaż moglibyśmy być zadowoleni. Powinniśmy zawsze sięgać po rzeczy, które są jeszcze przed nami, jak radzi nam Apostoł Paweł (Filip. 3:13). Najpierw rozpatrzymy te wersety Biblii, które mówią głównie o odnowie.

„OD TAJEMNYCH WYSTĘPKÓW OCZYŚĆ MIĘ”

Istnieje potrzeba odmawiania przez nas wszystkich pięknej natchnionej modlitwy podanej w Psalmie 19:13-14,15: ,,... od tajemnych występków oczyść mię. I od swawolnych zachowaj sługę twego, aby nie panowali nademną; tedy doskonałym będę, a będę oczyszczony od przestępstwa wielkiego. Niechże będą przyjemne słowa ust moich i rozmyślanie serca mego przed obliczem twojem, Panie, skało moja i odkupicielu mój”!

Niekiedy grzechy tajemne nie są nam nawet znane. Nie uświadamiając sobie tego, możemy zgrzeszyć przeciwko Bogu lub innym. Grzechy te mogą być też znane nam, a pozostawać tajemnicą dla innych. Powinniśmy prosić Pana o przebaczenie nam grzechów — nawet tych, o których nie wiemy, a które mogliśmy popełnić.

Mamy się trzymać z dala także od swawolnych grzechów, bowiem mogą nas one doprowadzić do „wielkiego wykroczenia” do ,,grzechu na śmierć” (1 Jana 5:16). Z pewnością pragniemy pozostawać z dala od tych grzechów. Poruszony tu temat jest rzeczywiście bardzo właściwy na rozpoczęcie roku, podczas którego możemy się nieustannie odnawiać.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 337, Luty 1984 — Odnowienie i wzrost”. Cała liczy 11 483 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.