---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 344, Wrzesień 1984 — Na podstawie czyjego upoważnienia, co, komu i d… | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1984, nr 344. W numerze: Na podstawie czyjego upoważnienia, co, komu i dlaczego głosimy, Iz.61 ·…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1984-129
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 344 (1984)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1984 · strona 129 · pozycja 1984-129

## Spis treści

- Na podstawie czyjego upoważnienia, co, komu i dlaczego głosimy, Iz.61
- „CzegóS Pan chce po tobie”?, Miche. 6:8
- Interesujące pytanie i odpowiedź

Wrzesień 1984 Nr 344

## Redaktor: August Gohlke

## NA PODSTAWIE CZYJEGO UPOWAŻNIENIA, CO, KOMU I DLACZEGO GŁOSIMY

## Izaj. 61

POŚRÓD wersetów Starego Testamentu proroctwo Izaj. 61:1—3 uznano za najpiękniejsze i najbardziej znaczące. Jest ono wielkim błogosławieństwem dla prawdziwego ludu Bożego od Izajasza aż do naszych czasów. Wyjaśnia ono na podstawie czyjego upoważnienia, co, komu i dlaczego głosimy. Niektórzy odnoszą je tylko do Izajasza, ale oczywistym jest, iż ma ono także charakter proroczy, znajdując większe i szersze zastosowanie w czasach późniejszych. Wiemy o tym, gdyż nasz Pan Jezus, w Swej pierwszej zanotowanej mowie z czasu Jego pierwszego adwentu (Łuk. 4:16—19), odniósł wspomniane proroctwo do Siebie i Jego pomazania na znak otrzymania upoważnienia do głoszenia Ewangelii. Podobnie Izaj. 42:1 proroczo mówi o wylaniu przez Jechowę Ducha Świętego, Swej świętej mocy oraz usposobienia, na Jezusa.

## WERSETY 1—3 ODNOSZĄ SIĘ TAKŻE DO KOŚCIOŁA I INNYCH KLAS

W podrzędnym znaczeniu Izaj. 61:1—3 czyni proroczą aluzję do pomazania członków Ciała Chrystusowego, ale w zasadniczym odnosi się do upoważnienia, jakie otrzymała Wielka Kompania i „Ci poświęcający się między wiekami” (Z 5761), którzy ostatecznie, jeśli pozostaną wiernymi, otrzymają w Królestwie w nagrodę urzędy książąt i szlachty. Nagroda ta nie będzie tak wielka jak Królów i Kapłanów, czyli Maluczkiego Stadka oraz Starożytnych Godnych i Wielkiej Kompanii. W P \`42,79 znajdujemy następujące pytanie: „Jakiej odpowiedzi powinni udzielać Młodociani Godni, gdy się ich pyta, kto udzielił im upoważnienia do nauczania? Czy można do nich odnieść Izaj. 61:1—3?” Oto odpowiedź:

„Podczas gdy Izaj. 61:1—3 przede wszystkim odnosi się do klasy Chrystusowej, zawiera jednak zasadę, którą można zastosować do wszystkich posiadających Ducha Świętego rzeczywiście lub w sposób przypisany. Członkowie Maluczkiego Stadka i Wielkiej Kompanii jako nowe stworzenia mają faktycznie Ducha Świętego. Młodociani Godni mają rzeczywiście Ducha Świętego na poziomie ludzkim, zaś próbnie usprawiedliwieni, którzy się nie poświęcili otrzymali go w sposób przypisany i dlatego są uważani, jakoby żyli po małym okresie jako doskonali ludzie. Stąd zasada występująca w proroctwie Izaj. 61:1—3 stosuje się do czterech wspomnianych klas.

Biblia naucza, iż każdy wierzący z uwagi na swą wiarę posiada upoważnienie do nauczania tego, o czym wie na podstawie wiary: »Mając tedy tegoż ducha wiary, tak jako napisane: Uwierzyłem przetom też mówił; i my wierzymy, przeto też mówimy« (2 Kor. 4:13 \[porównaj z Gal. 3:6—9; E 4, 358\]). Jeśli Młodociani Godni \[oraz pozostali z »poświęcających się między wiekami«\] nie głoszą (Ewangelii), nie przyznają się do Chrystusa przed ludźmi, Chrystus nie przyzna się do nich przed Bogiem i aniołami. Ale kiedy oni głoszą o Chrystusie przed ludźmi, przyznają się do Niego, On przyzna się do nich przed Bogiem i aniołami (Mat. 10:32,33; Łuk. 12:8,9). Zacytowane wersety upoważniają ich do głoszenia, proklamowania, Słowa”.

## „DUCH PANUJĄCEGO PANA JEST NADEMNĄ”

Rozumiemy, iż Izaj. 61:1—3 poleca wszystkim i upoważnia wszystkich poświęconych Jehowie do ogłaszania poselstwa Ewangelii, tak jak to uczynił Jezus wobec Swoich uczniów w Wielkim Poleceniu zapisanym w Ewangelii Mat. 28:19,20 mówiąc: „Idąc tedy, nauczajcie \[czyńcie uczniami, margines ASY\] wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego: Ucząc je przestrzegać wszystkiego, com wam przykazał”. W Ewangelii Marka 16:15 zachęcał ich, mówiąc: „Idąc na wszystek świat, każcie Ewangelię wszystkiemu stworzeniu”. Natomiast w Dz. 1:8 informował ich następująco: „Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który przyjdzie na was; i będziecie mi świadkami i w Jeruzalemie, i we wszystkiej Judzkiej ziemi, i w Samaryi, aż do ostatniego kraju ziemi \[czyli w ciągle rozszerzającym się kręgu\]”.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 344, Wrzesień 1984 — Na podstawie czyjego upoważnienia, co, komu i d…”. Cała liczy 11 174 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*