Teraźniejsza Prawda nr 317 (1981)
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1981 · strona 49 · pozycja 1981-49
Spis treści
- Dziedzictwo 2 ½ pokolenia — typ i antytyp
- Tajemnica Izraela
- Apostolska sukcesja niebiblijna
- Doniesienie z Nigerii
- Interesujące pytania i odpowiedzi
- Errata
Lipiec - Sierpień 1981 ........... Nr 317
Redaktor: August Gohlke
Nr 317
DZIEDZICTWO 2 ½ POKOLENIA — TYP I ANTYTYP
4Mojż. 32; Joz. 1:10—18; 4:12, 13; 21:43—45; 22.
W PIŚMIE ŚWIĘTYM występują liczne piękne, typowe obrazy. One udzielają instrukcji, pomocy i zachęty Boskiemu, Prawdą oświeconemu, ludowi w obecnym czasie. Podane powyżej ustępy przedstawiają 2 ½ pokolenia Izraelczyków — Rubena, Gada i połowę pokolenia Manasesa — proszących o dziedzictwo w Ziemi Świętej na wschód od Jordanu i obiecujących jednocześnie pomoc, a potem wojować w interesie swych braci z 9 ½ pokolenia, w tym celu, aby ci ostatni mogli zdobyć swoje dziedzictwo w Chanaanie na zachód od Jordanu. W rezultacie Jozue miał im oznajmić, ażeby się wrócili i wzięli swoje dziedzictwo leżące na wschód od Jordanu, itd. Te rzeczy przedstawiają wybrane klasy — Maluczkie Stadko, Wielka Kompanię i Godnych; wszyscy Godni są przedstawieni przy końcu Wieku Ewangelii w Młodocianych Godnych — proszące w Wieku Ewangelii o duchowe dziedzictwo, obiecujące pomoc i prowadzenie walki na rzecz tysiącletnich restytucjonistów — quasi-wybranych i nie wybranych — ażeby ci ostatni mogli otrzymać wieczne dziedzictwo na ziemi, a w konsekwencji, po Tysiącleciu, nasz Pan oznajmi wybranym, by poszli i wzięli po Małym Okresie ostateczne, duchowe dziedzictwo, itd. Te sprawy, w pewnym stopniu, są przedstawione w E 4, 450, 451; E 12, 517; E 15, 528; P ‘57, 25; ‘60, 45; ‘63, 45, 46; Ter. Pr. ‘78, str. 68—71; ‘78, str. 50—61.
(2) Niniejsze, bardziej szczegółowe, antytypowe przedstawienie różni się nieco od tego zazwyczaj rozważanego, według którego Izraelici pod dowództwem Jozuego przekroczyli Jordan, weszli do ziemi Chananejskiej leżącej po zachodniej stronie Jordanu i walcząc z Chananejczykami o zdobycie swego dziedzictwa byli typem wszystkich poświęconych Bogu jednostek podczas Wieku Ewangelii, walczących pod dowództwem Jezusa, wielkiego Wodza Zbawienia (Żyd. 2:10). Jednostki te prowadziły wojnę z grzechem, błędem, samolubstwem oraz światowością, weszły do niebiańskiego Chanaanu i w nim otrzymały swoje dziedzictwo. Lud Boży był niezmiernie błogosławiony w swej walce chrześcijańskiej, prowadzonej przeciwko grzechowi, błędowi, samolubstwu i światowości, występującymi pod różnymi postaciami, przez zachowywanie w pamięci ogólnych antytypowych wyjaśnień, odnoszących się, na przykład do Żyd. 3 i 4 (zobacz F 820; Ter. Pr. ‘49, str. 57—59).
(3) W bardziej szczegółowym antytypowym przedstawieniu tego przedmiotu, który studiujemy, Izraelici zbliżający się do Ziemi Obiecanej, leżącej po wschodniej stronie Jordanu, są typem Duchowych Izraelitów w Żniwie Żydowskim, zbliżających się do sfery Prawdy i jej Ducha Wieku Ewangelii. Ostrzeżenie Izraelitów, ażeby nie wtrącali się do Edomitów, Moabitów i Ammonitów i spraw ich kraju (5 Mojż. 2:4—19), jest typem tego, jak zabroniono Duchowemu Izraelowi postępować nieuczciwie, prześladować lub przejmować dla siebie sferę działalności cielesnego Izraela, rzymskiej autokracji i protestanckiego klerykalizmu. Izraelici, przekraczający potok Arnon
Nr 317
i wchodzący do Ziemi Obiecanej po wschodniej stronie Jordanu, stanowią typ Duchowego Izraela wchodzącego na początku Wieku Ewangelii w dziedzinę Prawdy i jej Ducha. Pokonanie przez nich w tym kraju, w mocy Boga, amorejskiego króla Sehona, basańskiego króla Oga i innych wrogów, a tym samym przejęcie tego, co było ostatecznym dziedzictwem 2 ½ pokolenia — Rubena, Gada i połowy pokolenia Manasesa — stanowi typ zwyciężania przez Duchowego Izraela, w mocy Boga, szatana, błędu, grzechu, samolubstwa i światowości oraz sukcesywne przejmowanie w Wieku Ewangelii tego, co było dziedzictwem Maluczkiego Stadka, Wielkiej Kampanii i ostatecznie (przy końcu Wieku) Godnych (w. 2:24—3:17). Starożytni Godni występują tu reprezentatywnie w Młodocianych Godnych (E 12, 517). Szczegóły w Ter. Pr. ‘78, str. 68—71; ‘78, str. 51—54.
(4) Zatrzymujący korony (członkowie Maluczkiego Stadka) i tracący korony (członkowie Wielkiej Kompanii) mieli wielką liczbę stronników i sympatyków próbnie usprawiedliwionych i nie usprawiedliwionych. Karmili ich w Wieku Ewangelii prawdami Słowa Bożego (I mieli synowie Rubenowi i synowie Gadowi bydła bardzo wiele [występujące tu słowo hebrajskie obejmuje prócz krów i inne zwierzęta], 4Mojż. 32:1). Kiedy te nowe stworzenia podczas Wieku Ewangelii spostrzegały sferę utracjuszy koron, uznawały, że była dobrą sferą dla wymienionych stronników i sympatyków (a obaczywszy ... Jazer [wspomożony; później miejscowość odziedziczona przez pokolenie Gada] i ... Galaad [mnóstwo świadectwa] ... (miejsce ... sposobne dla bydła).
Dalszy ciąg po zalogowaniu
To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 317, 1981 — Dziedzictwo 2 ½ pokolenia — typ i antytyp”. Cała liczy 11 399 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.