Teraźniejsza Prawda nr 291 (1977)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1977 · strona 17 · pozycja 1977-17

Spis treści

Marzec-Kwiecień 1977 Nr 291

[1977]

Redaktor: Raymund G Jolly.

PAMIĄTKA ŚMIERCI NASZEGO PANA

WIECZERZA PAŃSKA w szczególności symbolizuje trzy myśli, które dowodzą, że stanowią trzy najważniejsze rzeczy w życiu ludu Bożego Wieku Ewangelii: (1) okupowo-ofiarniczą śmierć naszego Pana Jezusa poniesioną na rzecz Kościoła i świata (1 Kor. 11:26); (2) jego wiarę przyswajającą usprawiedliwienie przez Jego śmierć (Mat. 26:26-28); i (3) jego poświęconą ludzką naturę uczestniczącą z Jego ludzką naturą w ofiarniczej śmierci za świat (1 Kor. 10:16, 17).

Tylko Maluczkie Stadko uczestniczyło w symbolizowaniu tego, co wykazuje punkt (3), natomiast w symbolizowaniu punktów (1) i (2) uczestniczą Wielka Kompania i oświecone Duchem, niespłodzone z Ducha, poświęcone jednostki.

Są to z pewnością najważniejsze rzeczy dla poświęconych chrześcijan w tym życiu. Te trzy myśli powinniśmy szczególnie mieć w pamięci i sercu podczas naszych przygotowań do Pamiątki, w czasie obchodzenia jej i w naszym wracaniu pamięcią do niej. Pokrótce omówimy te punkty w niniejszym artykule. Niech Bóg obficie błogosławi wszystkich jego czytelników, ażeby lepiej mogli przygotować się do uczestniczenia w Pamiątkowej Wieczerzy i w codziennej rzeczywistej uczcie!

(1) Apostoł Paweł zapewnia nas o biblijności pierwszego z tych punktów, gdy mówi: „Albowiem ilekroćbyście jedli ten chleb, i ten kielichbyście pili, śmierć Pańską opowiadajcie, ażby przyszedł” (1 Kor. 11:26). Tekst ten przez słowa „ilekroćbyście jedli” itd. nie poleca nam, jak wielu utrzymuje, uczestniczenia w Wieczerzy Pańskiej często, jeśli możliwe każdego dnia, ponieważ wyrażenie „ilekroćbyście” znaczy „kiedykolwiek”. A to nie znaczy często.

Zatem Apostoł tymi słowami nie poleca częstego uczestniczenia w Wieczerzy Pańskiej, ponieważ on przez nie wogóle nie daje polecenia. W tym wierszu raczej on przedstawia pewien fakt, a mianowicie: gdy lud Pański Wieku Ewangelii kiedykolwiek obchodzi Pamiątkę — i oczywiście pamiątka jest obchodzona w rocznicę śmierci tego, na cześć którego ta pamiątka jest święcona — to ogłasza Jego śmierć.

Greckie słowo, z którego w tym wierszu przetłumaczono „opowiadajcie” właściwie mogłoby być przetłumaczone: okazywać, oznajmiać, opowiadać (Dz.17:23; 26:23; 1Kor. 9:14). Przeto przez obchodzenie Wieczerzy Pańskiej my okazujemy, oznajmiamy, opowiadamy o śmierci Pańskiej. Możemy okazywać, oznajmiać, opowiadać słowem lub czynem. W jaki sposób „opowiadamy” o Pańskiej śmierci w czasie Wieczerzy? Słowem? Nie, ponieważ milczymy podczas uczestniczenia w symbolach. Dlatego to musi być dokonane czynem. Przez nasze zatem działanie czynimy coś, co przedstawia śmierć naszego Pana.

Co jest tym działaniem? Zauważmy, iż relacje na ten temat mówią nam, że chleb po pobłogosławieniu został złamany (Mat. 26: 26; Mar. 14:22; Łuk. 22:19; 1Kor. 11:23, 24). Z tego powodu złamanie chleba, mające miejsce po pobłogosławieniu go, jest istotną częścią usługi. I dlatego jest tą rzeczą, która pokazuje, symbolizuje, złamanie ludzkiej natury naszego Pana, aż do śmierci. Kiedy tylko Wieczerza Pańska jest właściwie obchodzona, to częścią tego obchodzenia jest złamanie chleba i dlatego „ilekroćbyście jedli ten chleb, i ten kielichbyście pili [kiedy tylko obchodzicie Pamiątkę], śmierć Pańską opowiadajcie” — pokazujcie ją, symbolizujcie ją, przez akt złamania chleba.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 291, Marzec–Kwiecień 1977 — Pamiątka Śmierci Naszego Pana”. Cała liczy 10 383 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.