---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 261, 1972 — Myśli Na Okres Pamiątkowy | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1972, nr 261. W numerze: Myśli Na Okres Pamiątkowy · Jezus Naszym Barankiem Wielkanocnym · Elementy…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1972-17
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 261 (1972)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1972 · strona 17 · pozycja 1972-17

## Spis treści

- Myśli Na Okres Pamiątkowy
- Jezus Naszym Barankiem Wielkanocnym
- Elementy Przedstawiające Ciało i Życie Jezusa
- Głębsze Znaczenie Elementów
- Picie Na Nowo w Królestwie
- Radosne Poddanie Się Woli Bożej
- Opozycja Pochodzi Ze Strony Ludzi Religijnych
- Wskazówki Dotyczące Przestrzegania Święta
- Nasze Pięćdziesiąte Trzecie Roczne Sprawozdanie
- Zsumowanie Naszej Pracy
- Roczne Sprawozdanie z Pracy w Polsce
- Zsumowanie Pracy w Polsce
- Psalm 122
- Netynejczycy
- Kute Blachy Eleazara — Figura i Pozafigura
- Ofiary Książąt Wieku Ewangelii — Ciąg dalszy
- Konwencje w Roku1973
- Zmiana Numeru Konta w PKO

Marzec-Czerwiec1972 ............. Nr 261, 262

\[1972\]

## Redaktor: Raymund G Jolly.

## MYŚLI NA OKRES PAMIĄTKOWY

POSTĄPIMY dobrze, jeśli w miarę zbliżania się do okresu Wielkanocy, zastanowimy się nad jej znaczeniem. Pewien profesor wyższej uczelni, wykładając o ,,religii” powiedział, że chrześcijanie mają komunię ,,pamięci Ostatniej Wieczerzy”. Nie rozumiejąc sprawy przedstawił ją błędnie. Nasz Pan określił istotę rzeczy właściwie — powiedział: „To czyńcie na pamiątkę MOJĄ” (Łuk. 22:19). Uczestnictwo w komunii jest tym co my czynimy, lecz przedmiotem naszej pamięci jest Chrystus i to co On uczynił. „Albowiem Baranek nasz Wielkanocny za nas ofiarowany jest, Chrystus. A tak obchodźmy święto” (1 Kor. 5:7,8; 11:23—26).

Kiedy ktoś wydaje przyjęcie urodzinowe, tort urodzinowy może być na stole. Goście ten tort jedzą. Centrum uwagi jednak nie tort stanowi, ale raczej ten, co obchodzi uroczystość urodzin. Kiedy tort jest pokrojony i jedzony, nie o nim goście mają pamiętać, lecz o tym, którego urodziny są obchodzone.

Pamiątkowe emblematy zajmują także miejsce na stole. My jednak nie celebrujemy chleba i kielicha. Nie obchodzimy wieczerzy — nie, nawet „ostatniej” wieczerzy — lecz śmierć Pana. „Albowiem zapłata za grzech jest śmierć”, i „Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism” (Rzym. 6:23; 1Kor. 15:3). W ten sposób On nas teraz zbawia od potępienia grzechu, a ostatecznie zbawi nas od mocy i skutków grzechu do wiecznego żywota. Z tego powodu wszystko co ma związek z obchodzeniem Pamiątki ma nam przypominać, że jesteśmy zbawieni przez śmierć Jezusa, przyswajając sobie usprawiedliwienie przez wiarę, dzięki Jego złamanemu ciału i przelanej krwi. Przaśny chleb przypomina nam o Jego ciele złamanym za nas, a sok winnej macicy przypomina nam o Jego doskonałej żywotnej krwi wylanej za nas. Razem przedstawiają, że Jego doskonałe ludzkie życie zostało złożone na ofiarę aż do śmierci, jako cena okupu — równoważna cena — za Adama i rasę, która była w jego biodrach, kiedy zgrzeszył i stracił życie dla siebie i swojej rasy. Fakt, że my jemy prawdziwy chleb i pijemy literalny sok wywiera wrażenie i między innymi rzeczami może wskazywać, że śmierć Jezusa była rzeczywistą, że wyrok śmierci na grzeszników jest literalny, a życie, którego się spodziewamy także jest rzeczywiste.

Dla tych, którzy jasno zdają sobie sprawę z tego, że „karą za grzech jest śmierć” i że okupem złożonym za wszystkich przez naszego drogiego Odkupiciela przez Jego śmierć było Jego życie, Jego krzyż zawsze musi być centralnym punktem zainteresowania, z którego emanują wszystkie nasze nadzieje przyszłego życia. Wszyscy tacy ocenią przywilej obchodzenia umierającej miłości, odkupującej miłości, wytrwałej miłości, potężnej miłości, manifestowanej przez Jezusa od Jordanu do Kalwarii.

„Większej miłości nad tę żaden nie ma, jedno gdyby kto duszę swoją położył za przyjacioły swoje” (Jan 15:13). „Lecz zaleca Bóg miłość swoją ku nam, że gdyśmy jeszcze byli grzesznymi, Chrystus za nas umarł” (Rzym. 5:6—8), „sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przywiódł do Boga” (1 Piotra 3:18), ażeby On mógł mieć prawo i sposobność skutecznej ludzkiej restytucji, do stanu doskonałości i harmonii z Bogiem, utraconej przez przestępstwo Adama.

Przez złożenie Swego doskonałego ludzkiego życia, jako ofiary okupowej za Adama i jego rasę, Jezus otworzył „drogę nową i żywą” — drogę do życia wiecznego. Pismo Św. Kościół Boga nazywa „kościołem pierworodnych”, „pierwiastkami stworzenia jego”, „pierwiastkami Boga i Baranka” (Żyd. 12:23; Jakub 1:18; Obj. 14:4). Wyrażenia te dają do zrozumienia, że ostatecznie będą jeszcze inni z rodziny Boga zrodzeni później; ci wskazują na po — pierwiastki. Chrześcijanie na ogół przeoczyli te teksty Pisma Św. do tego stopnia, że właściwie ich nie stosowali i powszechnie doszli do zrozumienia, że zbawieni będą tylko ci, którzy w Biblii wyznaczeni są na pierwiastki — że nie będzie żadnych po — pierwiastków.

Typ Przejścia wskazuje jednak, że Boskim celem było uwolnienie nie tylko pierworodnych, lecz wszystkich Izraelitów i że oni jako naród przedstawiali cały rodzaj ludzki, który kiedykolwiek dojdzie do harmonii z Bogiem i któremu będzie udzielone życie wieczne w Ziemi Obiecanej. Zauważmy, że w ogóle były dwa Przejścia — pierwsze, które dotyczyło jedynie pierworodnych i drugie większe, to przez Morze Czerwone, kiedy dzięki Boskiej Mocy cały naród izraelski został cudownie uwolniony i przeprowadzony przez kanał morza, specjalnie dla nich przygotowany przez silne wiatry oraz odpływy i przypływy morza. Przeszli oni suchą nogą i zostali uratowani. Natomiast zastępy Faraona, przedstawiające wszystkich, którzy ostatecznie pójdą na Wtóra Śmierć, zostały zalane przez morze. Przejście przez Morze Czerwone wyobraża ostateczne wyzwolenie z mocy grzechu i śmierci każdego stworzenia z rasy Adama, które podczas Tysiąclecia dojdzie do harmonii z Panem i odda Mu cześć, każdego kto kiedykolwiek stanie się częścią prawdziwego pozaobrazowego Izraela, ponieważ żaden Izraelita nie pozostał w niewoli Egipcjan.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 261, 1972 — Myśli Na Okres Pamiątkowy”. Cała liczy 23 775 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*