---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 248, Styczeń–Luty 1970 — Nasz Tekst Rocznego Godła Na Rok 1970 | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1970, nr 248. W numerze: Nasz Tekst Rocznego Godła Na Rok 1970 · Ci, Którzy Mnie Miłująi Pilnie…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1970-1
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 248 (1970)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1970 · strona 1 · pozycja 1970-1

## Spis treści

- Nasz Tekst Rocznego Godła Na Rok 1970
- Ci, Którzy Mnie Miłująi Pilnie Poszukują
- Nasze Perspektywy Na 1970 Rok
- Eliasz – Figura i Pozafigura
- Pozafiguralna Sarepta
- Wielka Papieska Schizma
- Deszcz Biblii
- 1 Król. 19:1-21
- Ogólne zarysy Biblii – Ciąg dalszy
- Język Hebrajski Posiada Wszystkie Poetyckie Rodzaje

Styczeń - Luty 1970 Nr 248

## Redaktor: Raymund G Jolly.

## NASZ TEKST GODŁA NA ROK 1970

„Którzy mię szukają rano, znajdują mię" (Przyp. 8:17)

WIELU drogich braci zapewniało o otrzymywaniu bogatych błogosławieństw z tekstów rocznych godeł. Błogosławieństwa te otrzymują szczególnie ci, którzy przez cały rok zachowują tekst godła w swoim umyśle. Chociaż każdy roczny tekst godła ma na celu prowadzenie i błogosławienie ludu Bożego w odpowiednim roku, to jednak dobrze jest studiować i korzystać dodatkowo z artykułów rocznych godeł minionych lat. Nasz tekst na rok 1969 niewątpliwie sprowadził liczne obfite błogosławieństwa dla naszych czytelników i wierzymy, że tekst, który z modlitwą wybraliśmy na rok 1970 dokona tego samego.

W naszym wierszu występuje personifikacja mądrości. Cały tekst brzmi: „Ja miłuję tych, którzy mię miłują; a którzy mię szukają rano \[pilnie, zob. ARV, RSV, Rotherham i in.\], znajdują mię". To jest powiedziane w odniesieniu do mądrości, szczególnie jednak stosuje się do samego Boga, gdyż On jest absolutnym uosobieniem i jedynym źródłem mądrości. „Pan daje mądrość \[Prawdę\], z ust jego \[Biblii\] pochodzi umiejętność i roztropność" (Przyp. 2:6). „Początek mądrości jest bojaźń \[cześć\] Pańska, a umiejętność świętych jest rozum" (Przyp. 9:10, ARV). Bóg przede wszystkim miłuje tych, którzy Go miłują i poszukują Jego mądrości (Ps. 27:11; Przyp. 15:9). Mamy zapewnienie, że jeżeli my zbliżymy się do Niego, On zbliży się do nas, ale musimy poważnie Go poszukiwać i pokornie przychodzić do Niego, oczyszczając nasze ręce i serca (Jak. 4:8; Izaj. 55:6,7; Łuk. 18:13; Ps. 24: 3,4; Mat. 5:8). Bóg uznaje tylko pobożnych, którzy posiadają Jego mądrość, jako naprawdę mądrych; natomiast niepobożni, uparci i zarozumiali są rzeczywiście głupimi w Jego oczach (Przyp. 1:7; 1Kor. 3:19).

Tacy, którzy uporczywie i z wytrwałą premedytacją odrzucają Boskie Słowo i nie patrzą życzliwie, ani akceptują Jego dłoni wyciągniętej do błogosławienia ich, którzy odrzucają Jego radę i nie przyjmują żadnego z Jego upomnień, mogą później w czasach ucisku i utrapienia wołać do Niego o pomoc, lecz nie otrzymają żadnej odpowiedzi. Mogą Go szukać pilnie, lecz Go nie znajdą, ponieważ poprzednio odrzucali Jego mądrość i nie czcili Go; takim pozwoli zbierać owoce z ich własnych grzesznych dróg i złych zamysłów (Przyp. 1:24-31). Jednak wszyscy ci, którzy szczerze pokutowali za swoje grzechy, którzy miłują Boga i poszukują Go pilnie, zawsze Go znajdują. „A szukając mię, znajdziecie; gdy mię szukać będziecie ze wszystkiego serca swego" (Jer. 29:13; 24:7; Ps. 119:2). Tylko tacy nadają się do nauczania i głoszenia o „nader rozlicznej mądrości Bożej" (Efez. 3:10).

Jezus także może być uważany za uosobienie mądrości. On jest tym Jedynym, który naucza Boskiej mądrości tych, którzy otrzymują przez Niego łaskę i stają się uczniami w szkole Chrystusowej, ponieważ On przez Boga stał się dla nich mądrością (Mat. 11:29; 23:8; Jan 8:31, 32; 1Kor. 1:30). W Nim „są skryte wszystkie skarby mądrości i umiejętności" (Kol. 2:3). „A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje \[rozumie się, że Jego poświęconym dzieciom, co wynika z rozpoczęcia zdania w trybie warunkowym\] a nie wymawia; i będzie mu dana" przez Jezusa, Boskiego Namiestnika (Jak. 1:5). Jako „moc Boża i mądrość Boża" (1 Kor. 1:24) Jezus daje nam „usta i mądrość, której nie będą mogli odeprzeć, ani się sprzeciwić wszyscy przeciwnicy" (Łuk. 21:15; por. Izaj. 54:17). „Oświeci cię Chrystus" (Efez. 5:14), ponieważ On jest „tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka, przychodzącego na świat" (Jan 1:9). „I stanie \[Jezus\] a paść ich \[Swoje stadko\] będzie w sile PAŃSKIEJ \[Jehowy\]" (Miche. 5:4).

Zbadanie kontekstu rzuca wiele światła na nasz roczny tekst, w którym jest uosabiana mądrość. Przyp. 1:1—6 mogą być uważane za stronę tytułową całej księgi, ponieważ przedstawiają jej cały zakres i naturę a wiersz 7 przedstawia wielką prawdę, której każdy przepis w tej księdze jest więcej lub mniej reprodukcją lub zastosowaniem. W pierwszych dziesięciu rozdziałach Salomon sławi mądrość, jako źródło z którego pochodzą przypowieści, a które to rozdziały są przedmową do zbioru „Przypowieści Salomonowych" rozpoczynających się od rozdziału 10:1 (Przy. 10:1).

Trzy rozdziały, które kończą tę przedmowę, tj. 7; 8; 9 przedstawiają żywy i malowniczy kontrast między Głupotą i Mądrością: Głupota — szczególnie w jej formie występku, Mądrość — bardziej ogólnie, w jej najwyższej i najbardziej uniwersalnej formie. Pozafiguralnie w ogólnym zastosowaniu, nasz Pan Jezus jako pozaobrazowy Salomon napomina Swój lud do posłuszeństwa Jego naukom dającym życie i do ścisłego związania się z Prawdą i roztropnością („mądrość" i „zrozumienie"), ażeby one mogły uchronić lud Pański przed głupotą grzechu i błędu, praktykowanych we wszetecznych sektach posługujących się pochlebstwami (1—5). Przez kontrast On nam pokazuje co ogólnie widzi wśród ludzi o pustych głowach i pustych sercach, otwartych na wpływy zła (w. 6, 7). Pokusy i powaby głupoty z jej sidłami grzechu i błędu oraz fatalne rezultaty popadnięcia w nie, są żywo przedstawione przez konkretny przykład — zwodzącą wszetecznicę, która ze złymi sugestiami czatuje o zmroku na rogu ulicy, gdzie znajduje się jej dom (w. 7 — 27).

Natomiast w Przyp. 8 jest przedstawiona Mądrość jako posłaniec światła, jako wystawiona na światło dzienne na widocznych miejscach publicznych, skąd jej dźwięczny głos może być słyszany na ulicach i skrzyżowaniach oraz przyciągać powszechną uwagę (w. 1—4). Tak więc Prawda, zrozumienie i rozsądek silnie bronią swoich dróg. Mądrość, apelując do głowy i serca, świadczy o piękności i świętości Prawdy i jej Ducha (w. 5—8). Nauki mądrości są bardzo jasne i prawdziwe, ale nie dla przewrotnych i niedbałych, lecz dla tych, którzy je znają i rozumieją (w. 9 por. Jan 7:17).

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 248, Styczeń–Luty 1970 — Nasz Tekst Rocznego Godła Na Rok 1970”. Cała liczy 11 330 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*