Teraźniejsza Prawda nr 242 (1969)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1969 · strona 1 · pozycja 1969-1

Spis treści

Styczeń -Luty 1969 Nr 242

Redaktor: Raymund G Jolly.

NASZ TEKST GODŁA NA ROK 1969

„Postępujcie... aby Bogu się podobać" (1 Tes. 4:1).

N ASZE teksty na trzy ostatnie lata podkreślały obfite błogosławieństwa, które otrzymaliśmy i które będziemy nadal otrzymywali od Boga przez naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, jeżeli pozostaniemy wierni. Wierzymy, że jako tekst godła na rok 1969 będzie korzystną rzeczą dla nas, gdy użyjemy słowa Apostoła powyżej zacytowane, a które szczególnie podkreślają naszą odpowiedź na otrzymane obfite błogosławieństwa — co powinniśmy czynić nawzajem aby wyrazić naszą ocenę. Dając tę odpowiedź powinniśmy tak postępować — obrać taką drogę postępowania — aby Bóg był z nas zadowolony i aby nie uważał, że Jego obfite błogosławieństwa nam udzielone i Jego praca miłości w nas nie były na próżno, bez dobrych wyników. Apostoł wyjaśnia dalej w kontekście (w. 3), mówiąc, że „ta jest wola Boża [względem was], to jest poświęcenie wasze". Jezus również nas zachęca do tego samego, mówiąc (Jan 15:8), że „w tym będzie uwielbiony Ojciec mój, kiedy obfity owoc przyniesiecie, a będziecie moimi uczniami". Apostoł więc prosi i napomina braci, że „jakoście przyjęli od nas, jakobyście sobie mieli postępować i Bogu się podobać, abyście tym więcej obfitowali".

Postępowanie nasuwa myśl czynienia postępu w pewnym kierunku. Przeto postępowanie oznacza czyjeś prowadzenie się, a to obejmuje motywy, myśli, słowa i czyny. Ono może być dobre lub złe, zależnie od obranego kierunku. Zatem postępowanie chrześcijanina byłoby kierunkiem postępowania śladami Jezusa Chrystusa w codziennym czynieniu woli Bożej. Jezus zachęcał ludzi, aby stali się Jego uczniami i aby wzięli swój krzyż i naśladowali Go (Mat. 4:19; 9:9; 16:24; Łuk. 14:27 itd.). Apostoł Paweł mówi: „w nim chodźcie" (Koi. 2:6). Zaś Apostoł Piotr mówi, że Jezus pozostawił nam „przykład, abyśmy naśladowali stóp Jego" (1 Piotra 2:21).

Apostoł Jan oświadcza: „Kto mówi, że w nim [Chrystusie] mieszka, powinien jako on chodził, i sam także chodzić" (1 Jana 2:6). Zauważcie także 2Jana 4: „Uradowałem się bardzo, żem znalazł niektóre z dziatek twoich chodzących w prawdzie, jakośmy przykazanie wzięli od Ojca" (por. w. 6). Apostoł adresując 2 list Jana do „wybranej pani", widocznie w ten sposób oznaczył lokalny zbór, do którego pisał, a do indywidualnych członków zgromadzenia odnosi się jako do „dziatek jej, które ja miłuję w prawdzie". Przeto Apostoł widocznie odnosił się raczej do dorosłych a nie do małych dzieci, tak jak w 1 liście Jana 3: 18 ma on na myśli dorosłych, gdy mówi: „moje drogie dziatki" (lub umiłowani), zwrot czułości i napomina ich do „nie miłowania słowem ani językiem [jedynie wyznając miłość], ale [do miłowania] uczynkiem i prawdą".

Tak więc w 2 Jana 4 umiłowany Apostoł wyraża wielką radość, że znalazł niektóre „z dziatek twoich [widocznie nie wszystkich członków tego lokalnego zboru] chodzących w prawdzie" zgodnie z zarządzeniem Niebieskiego Ojca i otrzymujących w ten sposób łaską, miłosierdzie i pokój, o czym właśnie Apostoł mówi (w w. 3), że pochodzą one od Boga Ojca i od Jezusa Chrystusa, Syna Ojcowskiego i są dla tych, którzy chodzą w prawdzie i w miłości. W 3Jana 4 (por. w. 3) podobnie podkreśla on wielką radość słysząc, iż niektóre z jego duchowych dzieci „chodzą w prawdzie".

Chociaż wiersze 'te nie odnoszą się do małych dzieci, to jednak i one powinny być nauczane o drodze prawdy i sprawiedliwości i powinny być prowadzone po właściwej ścieżce przez swoich rodziców, którzy pod tym względem mają wielką odpowiedzialność. „Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego" (Przyp. 22: 6). Rodzice, a w szczególności rodzice chrześcijańscy powinni oczywiście być bardzo ostrożni, ażeby sami również postępowali drogą właściwą, dając w ten sposób dobry przykład swoim dzieciom. (Zobacz Bibie Standard Nr 297 na temat „Wychowywanie Dzieci").

Powinniśmy stale pilnować siebie i nauczania, bo czyniąc to zbawimy zarówno samych siebie jak i tych, którzy nas słuchają, włączając nasze dzieci (1 Tym. 4: 16). Prawdziwy chrześcijanin nie jest ze świata, tak jak Mistrz nie był ze świata; a jako Jego naśladowcy chodzący Jego śladami podobnie powinniśmy być poświęconymi (całkowicie odłączonymi na służbę Bożą) przez Prawdę (Jan 15: 19; 17: 14-19). Duch świata jest to duch grzechu, błędu, samolubstwa i światowości; zaś duch Pański jest to duch prawdy, sprawiedliwości, miłości i niebiańskich myśli — a nie „duchem bo jaźni, ale mocy, miłości i zdrowego zmysłu" (2 Tym. 1:7; Rzym. 8: 13—15).

LIST DO EFEZÓW

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 242, Styczeń–Luty 1969 — Nasz Tekst Rocznego Godła Na Rok 1969”. Cała liczy 9690 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.