Teraźniejsza Prawda nr 205 (1962)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1962 · strona 121 · pozycja 1962-121

Spis treści

Listopad - Grudzień 1962 Nr 205

Redaktor: Raymund G Jolly.

PROROCTWO ABAKUKA

W NASZYM dotychczasowym przedstawieniu omawialiśmy pierwszy rozdział księgi Abakuka, który opisuje lamentowanie Abakuka nad wielkimi grzechami cielesnego Izraela — nominalnego ludu Bożego i jego zakłopotanie z powodu Boskiego dozwolenia na trwanie takich warunków. Rozdział ten opisuje następnie o objawieniu Boskiego zamiaru wzbudzenia Chaldejczyków dla ukarania nominalnego cielesnego Izraela za jego wielkie grzechy; odpowiedź Abakuka wyrażającą ufność w Boga spowodowaną Jego przymiotami, ale także zagmatwanie co do tego, jak zharmonizować przymioty Boże z użyciem przez Niego bezbożnych Chaldejczyków celem ukarania stosunkowo sprawiedliwszego cielesnego Izraela; i wreszcie pytanie Abakuka, czy Bóg dozwoli Chaldejczykom pójść w dziele zniszczenia aż do końca. Obecnie przystępujemy do rozdziału drugiego, przy czym omawiając go, będziemy jego pozafigurę także stosowali do końca Wieku Ewangelii.

Podaliśmy już dowody, że Abakuk przedstawia br. Russella i innych wiernych stróżów w Czasie Końca. Posłannicy Parousii i Epifanii potwierdzają to szczególnie gdy odnoszą się do Habak. 2:1–3.

Brat Russell w Z 621, 769, C 89 pokazuje, że jest przedstawiony w Abakuku; czyni to także na czele każdej okładki Strażnicy począwszy od 1895 roku, na czele rysunku Planu Wieków itd. On także włączył w to innych wiernych stróżów, jak np. w Z 621 i dodatkowo w Z 1475, gdzie czytamy: „Bóg mówi (Habak. 2:2) do niektórych spośród tych, którzy otrzymali od Niego pewną miarę zdolności służenia czeladzi, którzy (w. 1) są na straży (badają Jego Słowo), aby zauważyli co On chce im powiedzieć — „Napisz widzenie [to, co zrozumiałeś z Boskiej Prawdy] a uczyńli je jasno na tablicach” [A. R. V.]; również w B 14, 15 (ang.) znajdujemy: Miało to być przy końcu Wieku, że widzenie o którym prorok Habak.2:3) wspomina, miało mówić a nie skłamać odnośnie chwalebnego wypełnienia się Boskiego Planu i że do niektórych dzieci Bożych ma ono tak wyraźnie przemawiać, iż będą w stanie rzetelnie napisać je na tablicach, aby każdy czytelnik mógł je prędko przeczytać”.

W E. tomie 9, 407 br. Johnson pokazuje, że br. Russell był przedstawiony w Abakuku szczególnie w jego „Widokach ze Strażnicy”, w tomach od 2 do 4, w niektórych ulotkach i w B. S. M.; w E. tomie 10, XXI on oświadcza: ,,Brat Russell jest pokazany u Izaj. 21:6–10; Ezech. 40:1–47:12; Habak. 2:1–3; Mat. 20:8, 24:45–47; Łuk. 12:42–46; zaś w E. tomie 6, 630 i w E. tomie 9, 385 znajdujemy jego podobne myśli. On również włącza siebie i innych do pozafiguralnego Abakuka: zob. np. P 1938, 72, par. 4: „Pan polecił nam, czuwać więcej niż nad sobą… my musimy czuwać nad… rozwijającą się Prawdą Pańską (Habak. 2:1)”.

Pozafiguralny Abakuk na Strażnicy

Pozafiguralny Abakuk zajął stanowisko jako staranny stróż i stanął na wyniosłym, korzystnym miejscu, wysoko ponad masami Chrześcijaństwa (Na straży swej stać będę, i stanę na baszcie; 2:1; por. z Izaj. 21:6–12), gdzie pozostał czujny na wskazówki Pisma Świętego i na znaki czasów rozwijającej się Prawdy, którą Bóg będzie miał dla niego (Abym obaczył, co będzie Bóg mówił; por. Ps. 77:7, 85:9), włączając i te zarysy Prawdy, które mogłyby być użyte do zbijania oponentów (co bym miał odpowiedzieć po karaniu mojem).

Dopiero po modlitwie i starannym badaniu Pisma Świętego i znaków czasów, Bóg łaskawie wynagrodził pozafiguralnego Abakuka zrozumieniem dalszych rozwinięć Prawdy na czasie, obejmując tym odpowiedzi na jego pytania (Tedy mi odpowiedział Pan, w. 2). W związku z tym zwracamy uwagę na opis niektórych stosownych doświadczeń br. Russella w Z 3824, kol. 2 i w E. tomie 9, 370–373. Bóg jednak wyjaśnił pozafiguralnemu Abakukowi, że Prawda na czasie jaką otrzymał, nie była tylko dla jego wiadomości i kierownictwa, ale także miała być dana drugim. Miał on ją oznajmiać, ogłaszać i wyjaśniać, szczególnie przez użycie rysunków, takich jak Boski Plan Wieków, Cienie Przybytku, rysunki Edgara (Z 3574–3579) itd. (Napisz widzenie, a napisz rzetelnie na tablicach), tak aby wszyscy mogli z łatwością je zrozumieć i skorzystać z nich (aby je prędko czytelnik przeczytał).

Użycie rysunków itd. w wyjaśnianiu stosownej postępującej Prawdy, było szczególnie pożądane z powodu pewnych zarysów tej Prawdy mającej wypełnienia, dla których Bóg wyznaczył czasy. Wypełnienia te w licznych wypadkach odnosiły się do przyszłości w porównaniu z czasem, w którym Bóg objawił te zarysy Prawdy (Przeto, że jeszcze do pewnego czasu odłożone jest widzenie; w. 3). Bóg postanowił w Czasie Końca, szczególnie podczas okresu Parousii i okresu Epifanii (która w szerszym znaczeniu ciągnie się poza lata 1954–1956 — zob. T. P.'54, 65–70, T. P.'56, 47), objawić w słowach jasnych i niedwuznacznych pozafiguralnemu Abakukowi, a przez niego drugim, Swój wielki Plan Wieków, włączając Jego karania pozafiguralnych Chaldejczyków oraz wybawienie prawdziwego ludu Bożego przy końcu tego Wieku. Bóg również zarządził, aby podczas tego samego okresu dokonać chwalebnego wypełnienia Jego celów z Wieku Ewangelii, nie zdradzając tym sposobem ufności tych, którzy pokładali wiarę w ich wypełnienie (które wypowie [hebr. słowo puach literalnie znaczy oddychać, przebić, wytrysnąć], na skończeniu jego, a nie skłamie). Brat Johnson, odnosząc się do Habakuka 2:2, 3 w P:38,188 mówi: „Ten ustęp odnosi się do stale rozwijającej się Prawdy parousyjnej i epifanicznej jako jednego widzenia, tj. całego planu Bożego. Ono nie kłamało co się tyczy spraw parousyjnych i nie kłamie co się tyczy spraw epifanicznych”.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 205, Listopad–Grudzień 1962 — Proroctwo Abakuka — Ciąg dalszy”. Cała liczy 19 183 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.