Teraźniejsza Prawda nr 188 (1960)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1960 · strona 1 · pozycja 1960-1

Spis treści

Styczeń - Luty 1960 Nr 188

Redaktor: Raymund G Jolly.

NASZ TEKST ROCZNEGO GODŁA NA ROK 1960

"CZŁOWIEKA SPOLEGAJĄCEGO NA TOBIE ZACHOWYWASZ W POKOJU, MÓWIĘ: BO W TOBIE UFA". Izajasz 26: 3

POKÓJ jest spoczynkiem serca i umysłu stanem spokoju albo ciszy. On jest wolny od zaburzeń i podniecenia, bowiem jest to stan ciszy i wytchnienia. Pokój udzielony nam przez Boga jest tym spoczynkiem serca i umysłu, który wynika z przyciągnięcia nas do Niego przez Chrystusa, a także z naszej świadomości, że jesteśmy w zgodzie z Nim i Jego zarządzeniami.

W pierwszym wypadku, pokój powstaje jako wynik świadomości, że nasze grzechy są nam przebaczone przez zasługę Chrystusową, co daje nam pokój z Bogiem (Rzym. 5: 1). To następuje najpierw w naszym stanie tymczasowego usprawiedliwienia. W drugim wypadku, pokój powstaje ze świadomości, że jesteśmy w zgodzie z dobrą wolą Bożą, przez co otrzymujemy pokój Boży (Filip. 4: 7). To następuje w naszym stanie poświęcenia albo uświęcenia, wtedy gdy całkowicie wyrzekamy się własnej woli i woli świata a przyjmujemy w zupełności wolę Bożą, będąc z niej całkowicie zadowoleni. Nic nie powinno usunąć pokoju z naszego serca i umysłu. Raczej zachowujmy sami siebie w pokoju z Bogiem i w pokoju Bożym.

Przyjść do stanu pokoju z Bogiem, znaczy dojść do pojednania z Nim. To wskazuje na poprzedni stan wrogości i oddalenia umysłowego z powodu złośliwych uczynków (Kol. 1: 21). Przeto mieć pokój z Bogiem oznacza, że to oddalenie należy już do przeszłości i że oddalony, obecnie wrócił do harmonii z Bogiem - odwrócił się od grzechu i stara się kroczyć ścieżką sprawiedliwości. Jest to krok wiary, któremu towarzyszy reforma życia. Radujemy się z tymi wszystkimi, którzy doszli tym sposobem do takiego stanu, to jest stanu tymczasowego usprawiedliwienia; jesteśmy zadowoleni, że oni uzyskali przewagę w stosunku do stanu ogromnych mas ludzkości, którą bóg świata tego tak zaślepił, aby nie widziała piękności Bożej i nie pożądała pokoju z Bogiem, która nie doznała gorzkości z owocu grzechu.

Lecz u Izajasza 26: 3, prorok odnosi się do klasy tych ludzi, którzy postąpili poza stan pokoju z Bogiem. On mówi o klasie ludzi, którzy doszli do posiadania "pokoju Bożego, który przewyższa wszelki rozum". Taki pokój mogą osiągnąć tylko ci, którzy całkowicie oddali się Bogu - którzy oddali swój czas, talenty, wpływ, życie, środki i wszystko co posiadali. Tacy posiadają pokój, którego drudzy nie znają. W miarę jak oni wiernie wypełniają swoje poświęcenie dzień po dniu, to ten pokój Boży prowadzi rząd w ich sercu nawet wśród zaburzeń i ucisku; jest to wewnętrzna cisza i spokój, który jest bezpośrednim wynikiem zażyłego, osobistego pokrewieństwa ich duszy z Bogiem. W nich jest pokój Boży, pokój serca, taki jaki Sam Bóg posiada w Swym sercu. Tylko Bóg może go udzielić i tylko Jego prawdziwe dzieci mogą w zupełności zaznać takiego pokoju.

Jezus posiada ten sam rodzaj pokoju w Swym sercu, co i Bóg. To było prawdą nawet w czasie, gdy On był na ziemi podczas Swego pierwszego przyjścia. Co za wspaniałą spuściznę pozostawił Jezus Swoim uczniom, gdy opuszczając ich mówił: "Pokój zostawuję wam, pokój on mój daję wam; nie jako daje świat, ja wam daję; niechże się nie trwoży serce wasze, ani się lęka" (Jan 14: 27)! Była to naprawdę bezcenna wartość dla poświęconych dzieci Bożych podczas Wieku Ewangelii! Światu może się wydawać, że bieg chrześcijanina jest daleki od pokoju, albowiem lud Pański często ma burzliwą podróż na drodze swego życia. Jednak jeżeli nasze serca i umysły będą dalej spolegały na Bogu, mając wiarę i nie wypuszczając naszej kotwicy, to Bóg zachowa nas w doskonałym pokoju wśród wszelkich burz życia, bez względu jak srogo by one nami nie miotały i nie huczały wokoło nas.

Wierni mogą wykrzyknąć wraz z prorokiem: "Bo panujący Pan wspomaga mię, przetoż nie bywam pohańbiony. Dlatego postawiłem twarz moją jako krzemień, gdyż wiem, że pohańbiony nie będę" (Izaj. 50: 7). Na zapewnieniach Pańskich możemy spolegać, ponieważ nasza kotwica jest silnie umocowana do tronu Bożego. Słowa wypływające z serca naszego Pana wyrażały: "Ojcze sprawiedliwy! świat cię nie poznał; alem ja cię poznał" (Jan 17: 25). On zachował ścisłą społeczność z Ojcem i znał Jego miłość i dobroć; On widział objawy Jego mocy i doznał Jego miłującej uprzejmości. Tak podobnie i my, którzy doszliśmy do podobnego pokrewieństwa z Bogiem, poznaliśmy i zaufaliśmy Jego miłości i wierności.

Bóg zazwyczaj nie błogosławi Swemu ludowi w tym wieku pokojem zewnętrznym. Szczególnie towarzysze Jezusa apostołowie, byli policzkowani (1 Kor. 4: 10 - 13), oraz wszyscy Jego prawdziwi naśladowcy byli prześladowani. Przeciwnik czyni wszystko co jest w jego mocy, aby nie dopuścić do tego by ich życie było spokojne i szczęśliwe. To jest prawdą wobec tych wszystkich, którzy kroczą śladami Jezusa. Mamy walki na zewnątrz i wewnątrz. Musimy walczyć z naszym własnym ciałem; jest to częścią naszego zwycięstwa, gdy "bojujemy on dobry bój", zwycięski bój. Powinniśmy dołożyć wszelkich starań w walce przeciwko ciału, światu, Szatanowi i wszelkim rzeczom jakie on będzie wprowadzał do naszych umysłów i serc, zachowując tylko to, co jest najlepsze. Ojciec Niebieski będzie błogosławił ludowi Swemu w pokoju i doda mu mocy do przezwyciężania tych trudności (Psalm 29: 11).

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 188, Styczeń–Luty 1960 — Nasz Tekst Godła na Rok 1960”. Cała liczy 18 579 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.