Teraźniejsza Prawda nr 142 (1952)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1952 · strona 49 · pozycja 1952-49

Lipiec 1952 Nr 142

Redaktor: Raymund G Jolly.

ŚWIATY I WIEKI BIBLIJNE - Artykuł ten znajduje się też w TP. 64''76 i 65'9-11

[The Bible's Worlds and Ages - H'47, 9]

(2 Piotra 3:3-13)

PYTANIA I ODPOWIEDZI

Pytanie: Kogo przedstawiają głupie panny (Mat. 25:1-10)? Czy drzwi tej przypowieści są teraz zamknięte?

Odpowiedź: Fakty i symbole biblijne jak również wypełnianie się tej przypowieści dowodzi, że głupie panny są to chrześcijanie czyli część chrześcijan, która należy do Wielkiego Grona. Panna, mądra lub głupia, jest czystą niewiastą, a więc w symbolach biblijnych przedstawia lud poświęcony (Psalm 45:15, 16; Obj. 14:4; Pieśń 1:3; 6:8 porównaj Obj. 7:9; 2Kor. 11:2). Dlatego że Biblia używa panny do przedstawienia ludu poświęconego, rozumiemy że panny głupie jak i mądre przedstawiają chrześcijan. Rozumi się, że ci, którzy nie są chrześcijanami nie wychodzą w duchu swych umysłów na spotkanie Chrystusa w Jego wtórym przyjściu, jak to czyni ta klasa chrześcijan, która jest nazwana w przypowieści głupimi pannami. Bezbożni nie "miłują jego przyjścia", jak to czynią obie paraboliczne klasy mądrych i głupich panien; i możemy być pewni, że bezbożni nie przygotowują się by Jego spotkać, jak one czynią. A zatem głupie panny nie mogą formować się z ludzi bezbożnych, chociażby nawet byli głupimi.

Głupie panny nie przedstawiają wszystkich członków Wielkiego Grona. Jak jest wykazane w E tomie 3, str. 182 i w innych cytatach, różne części Wielkiego Grona ukazują się pod różnymi obrazami jak np. Lot, Eli, Rahab, itd. Głupie panny nie przedstawiają tej części Wielkiego Grona, która jest w Prawdzie, lecz raczej, tę część, która jest w błędzie w kościele nominalnym, a która otrzyma Prawdę po wejściu Małego Stadka przez otwarte drzwi (Ter. Prawda 1925, str. 22, kol. 2 u dołu).

Aby właściwie zrozumieć przypowieść, musimy zrozumieć jej cel i zakres działania. Przez scenę, ukazującą różnice pomiędzy właściwym i niewłaściwym przygotowaniem się panien wychodzących na spotkanie powracającego wschodniego oblubieńca ze swą oblubienicą, przedstawione są dwie klasy chrześcijan w czasie końca, które właściwie i niewłaściwie przygotowały się na spotkanie Pana w Jego wtórym przyjściu. Przypowieść z Ew. Mat. 25:1-12 wypełniała się często w krajach wschodnich; Jezus widocznie użył tu ten często zdarzający się zwyczaj do przedstawienia tego co miało się dziać w Czasie Końca, tak samo jak słowo "tedy" na początku przypowieści odnoszące się do czasu wydarzeń z Mat. 24:13-51, dowodzi, że przypowieść ma się wypełnić w czasie tych wydarzeń, które wypełnią się w Czasie Końca. "Czas Końca" według wyrażenia Danielowego (Dan. 11:29, 30, 40) zaczął się z czasem powrotu Napoleona z Egiptu w 1799, i rozumiemy, że ciągnie się od 1799 do ustanowienia Królestwa Mesjasza (Dan. 12:1). Mamy zatem wyjrzeć w ten okres czasu by odszukać zdarzenie, w którym chrześcijanie wyszli w duchu ich umysłów na spotkanie Pana w Jego wtórym przyjściu. Takie wyjście zaczęło się z ruchem Millera w 1829, i rozwijało się z różnych punktów zapatrywania od tej daty. Rozumiemy, że mądre panny przedstawiały tych co byli zupełnie wierni, którzy rozumieli Prawdę na czasie i działali zgodnie z tym wyrozumieniem: podczas gdy głupie panny przedstawiały obciążonych chrześcijan, którzy nie rozumieli Prawdy na czasie. Lampy przedstawiają Biblię, którą obie klasy posiadają (Psalm 119:105). Olej przedstawia wyrozumienie pochodzące z Ducha Świętego (Psalm 23:5; 45:7; 133:2; Izaj. 61:1; 11:2; Dz.10:38; 2Kor. 1:21, 22). Naczynia przedstawiają ich zdolności umysłowe i serca (2 Kor. 4:6, 7) gdzie mieszka lub nie mieszka duch wyrozumienia. Różnica pomiędzy tymi klasami, która czyniła jednych mądrych a drugich głupich nie była w tym, że jedna klasa miała Biblię (lampy) a druga jej nie miała (albowiem obie klasy ją posiadały); lecz różnica była w tym, że jedna klasa posiadała wyrozumienie z Ducha Św. (olej) w ich zdolnościach umysłowych i sercach, a druga nie posiadała. A ta różnica istniała i istnieje dlatego, że mądrzy posiadają światło na czasie z powodu ich większego stopnia wierności, podczas gdy światło bywa powstrzymane od drugich z powodu braku wierności.

Gdy od roku 1829 zaczęli chrześcijanie coraz więcej wychodzić na spotkanie Pana, Pan nie przyszedł w 1844, jak się go spodziewali. Pan odwłaczał z przyjściem, jak przypowieść wskazywała (w. mat25:5). Z powodu zawodu w roku 1844 straciły do pewnego stopnia zainteresowanie i zapał do Wtórego Przyjścia (posnęły). Rozumiemy, że okrzyk "Oto Oblubieniec!" (oryginalny grecki tekst nie zawiera słowa "idzie" tak samo jak i późniejsze tłumaczenia angielskie to czynią) zaczął się wkrótce po roku 1874, w okresie (północy) w którym Jego obecność była na ogół źle zrozumiana co się tyczy jej celu, czasu i sposobu. Od tego czasu coraz więcej poświeconych chrześcijan poznawało Wtórą Obecność Pana, gdy badali i zrozumieli ten przedmiot. Rozumi się iż od tego czasu wielu badało Biblię, co było powodem, że porzucono wiele dawnych błędów odnoszących się do celu, sposobu i czasu powrotu naszego Pana ("i ochędożyły lampy swoje").

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 142, Lipiec 1952”. Cała liczy 3685 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

• Załóż bezpłatne konto
• Zaloguj się

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.