Teraźniejsza Prawda nr 137 (1951)
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1951 · strona 41 · pozycja 1951-41
Redaktor: Raymund G Jolly.
ŚWIATY I WIEKI BIBLIJNE - Artykuł ten znajduje się też w TP. 64'76 i 65'9-11
[The Bible's Worlds and Ages - H'47, 9]
(2 Piotra 3:3-13)
Wrzesień, 1951 - Nr. 137
-------
SŁOWO świat w Biblii zawiera w ogólnym znaczeniu myśl porządku lub układu rzeczy. Z punktu widzenia tej ogólnej myśli, Biblia stosuje słowo świat do szeregu rzeczy, z którymi łączy się idea porządku lub układu. W ten sposób jest ono biblijne używane w sensie (1) wszechświata (Jana 17:5; Dzieje 17:24); (2) ziemi (Jana 11:9; Mat. 26:13); (3) ludzkiej rodziny (Jana 1:10, 29; 3:16) oraz (4) porządku rzeczy w ludzkiej rodzinie (Gal. 6:14; 1 Jana 2:15-17; 5:4, 5; Jak. 4:4). Tak jak zachodzi ono w przedmiocie omawianym w tym artykule, słowo ,,świat” użyte jest w sensie czwartej definicji powyżej podanej - porządku rzeczy w rodzinie ludzkiej, dlatego nasz przedmiot mieści w sobie trzy porządki rzeczy w ludzkiej rodzinie. W tym artykule pragniemy opisać je po kolei. Pierwszy z tych światów był porządek rzeczy wśród ludzi przed potopem, zwany ,,starym światem” (2 Piotra 2:5) i „światem, który był” (2 Piotra 3:6), Drugi z tych światów, w porządku rzeczy wśród ludzi od końca potopu do drugiego przybycia Chrystusa i ustanowienia Królestwa Bożego, w rozmaity sposób bywa nazywany, jak np.: „tym światem” (Jana 14:30), „obecnym złym światem” (Gal. 1:4), „tym obecnym światem” (2 Tym. 4:10; Tyt. .2:12) oraz „niebiosami i ziemią, które są obecnie” (2 Piotra 3:7). Trzeci z tych światów, będzie porządkiem rzeczy wśród ludzi od drugiego przyjścia Chrystusa i ustanowienia Królestwa na cała wieczność: w rozmaity sposób nazywany: „przyszłym światem” (Żyd. 2:5), „światem bez końca” (Iz. 45:17), ,,nowymi niebiosami i nową ziemią” (2 Piotra 3:13), „rozrządzeniem zupełności czasów” (Efez. 1:10) itd.
Te trzy światy mogą być najlepiej wyjaśnione za pomocą następującego schematu:
Pierwszy świat - „świat, który był” czy też „stary świat” trwał od stworzenia i upadku człowieka aż do potopu, a więc 1656 lat. Był to porządek rzeczy panujący wśród ludzi od upadku i przekleństwa do zniszczenia go przez potop w dniach Noego. Był to zły porządek rzeczy, którym rządziły grzech, błąd i śmierć; nie był jednak tak zły jak ten, który po nim nastąpił i nie jest nazwany jak nasz obecny porządek rzeczy „złym światem”. ,,Świat, który był” przed potopem lub „stary zły świat” składał się z dwu części: (1) ze swego nieba i (2) ze swej ziemi. Gdy jednak mówimy o jego niebiosach i o jego ziemi, nie należy przez to rozumieć nieba i ziemi w dosłownym czyli literalnym znaczeniu, lecz trzeba to rozumieć w przenośni, jako symboliczne niebiosa i ziemię. Ktoś może jednak zapytać: „Jaka jest różnica między dosłownym a symbolicznym znaczeniem niebios i ziemi?” Dosłownie pojęte niebiosa to systemy gwiezdne, które widzimy nad sobą w pogodną noc, a dosłownie pojęta ziemia jest planetą, na której żyjemy, budujemy nasze domy i uprawiamy ogrody. Te niebiosa i ziemia w dosłownym znaczeniu, są użyte w Biblii za naturalną figurę do przedstawienia symbolicznych niebios i ziemi. Twierdzenie to jest ugruntowane następującymi analogiami, które wskazują użycie pojęcia niebios jako symbolu: tak jak naturalne gwiazdy rzucają światło, iżbyśmy mogli znaleźć drogę w nocy, tak nauczyciele religii sieją światło prawdy na ścieżki grzeszników, aby znaleźli swą drogę w mrokach grzechu. Jak tedy wszystkie literalne gwiazdy składają się na literalne niebo, tak wszystkie systemy religijne i ich nauczyciele w którymkolwiek z trzech biblijnych światów składają się na niebo danego świata. Że Biblia, mówiąc o symbolicznych gwiazdach ma na myśli system lub stan nauczycielski, wynika jasno z wielu wierszy, z których przytoczymy kilka: „Ale ci, którzy innych nauczają świecić się będą jak światłość na niebie (słońce), a którzy wielu ku sprawiedliwości przywodzą (nawrócą), jako gwiazdy na wieki wieczne” (Dan. 12:3). Chrystus, jako ten który da światu światło prawdy w okresie Tysiąclecia jest nazwany Słońcem Sprawiedliwości albo Słońcem (Mal. 4:2; Mat. 13:43). Fałszywi nauczyciele są nazwani gwiazdami błąkającymi się (Judy 13). Specjalni nauczyciele Kościoła w jego siedmiu epokach są nazwani gwiazdami (Obj. 1:20). Dwunastu Apostołów, jako nauczyciele całego Kościoła, są przedstawieni pod symbolem korony z dwunastu gwiazd na głowie niewiasty, będącej symbolem Kościoła (Obj. 12:1). Zaś Jezus, jako ten, który przyniósł Prawdę u zarania Tysiąclecia jest zwany Jutrzenką lub Gwiazdą Poranną (2 Piotra 1:19; Obj. 22:16). Zwroty te, stwierdzające, że nauczyciele religii są pojęci symbolicznie jako gwiazdy, pozwalają nam przyjąć myśl, iż symboliczne gwiazdy świata są jego symbolicznymi niebiosami.
W Biblii aniołowie, których Bóg uczynił duchami usługującymi (Żyd. 1:14), są nazwani gwiazdami - nauczycielami. Hioba 38:7 powiada o nich jako o gwiazdach, które wespół śpiewały we wczesnej historii ludzkości, radując się ze stworzenia jakie Bóg dokonał. Lucyfer, nosiciel światła, który później został
Szatanem, był jak gwiazda poranna - „synem poranku” - aż później w grzesznej ambicji, zapragnął wznieść się (wywyższyć) ponad inne gwiazdy - anioły (Iz. 14:12, 13). Zgodnie z tymi wierszami aniołowie byli nauczycielami - symbolicznymi gwiazdami. Kiedy? Oczywiście, nie będzie niebios - nauczycieli - w świecie który przyjdzie; albowiem Św. Paweł mówił wyraźnie: „Nie aniołom poddał Bóg świat (lub wiek) przyszły o którym mówimy” (Żyd. 2:5). Nie są oni również nauczycielami religijnymi w „obecnym świecie”, gdyż Bóg w tym „obecnym świecie” postanowił niektórych ludzi nauczycielami, co jasno wynika z doświadczeń Korneliusza, któremu zesłano anioła, aby mu wskazał gdzie ma szukać nauczyciela. Sam anioł jednak nie był upoważniony do nauczania Korneliusza prawdy o Zbawieniu, gdyż zamiast próbować uczyć Korneliusza anioł rzekł mu: „Poślij ... po ... Piotra, on ci powie słowa przez które zbawiony będziesz, ty i wszystek dom twój” (Dzieje 11:13, 14). Przeto aniołowie nie byli symbolicznymi niebiosami drugiego i trzeciego świata - a jeśli w ogóle byli symbolicznymi gwiazdami, czyli nauczycielami rodzaju ludzkiego - musiało to być przed potopem w „świecie, który był ongiś” w „starym świecie”, tj. w pierwszej dyspensacji.
Dalszy ciąg po zalogowaniu
To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 137, Redaktor: Raymund G Jolly. 1951”. Cała liczy 8887 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.