Teraźniejsza Prawda nr 126 (1949)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1949 · strona 49 · pozycja 1949-49

Spis treści

Listopad, 1949 .............. Nr 126

Redaktor: Paul S. L. Johnson

Dwanaście Szpiegów - Figura i Pozafigura

P. 1937. 167; tom. IX, 179 - 250.

4Moj.13 ; 14; 5Moj. 1:19 - 46 BADANIE Czwartej Księgi Mojżesza, które teraz podejmujemy, przyprowadza nas do rozdziałów 13 i 14, a w łączności z tymi rozdziałami będziemy równocześnie badali świadectwa zawarte w 5 Mojżesza 1:19 - 46. Te rozdziały traktują o dwunastu szpiegach pod względem jednostek, zlecenia, badania ziemi, raportu, rekomendacji, ich skutku na lud, na Mojżesza, Aarona, Jozuego, Kaleba i Boga, Boskie skazanie ludu na czterdziestoletnie podróżowanie po puszczy i ich nieszczęsne usiłowanie nieposłusznego wejścia do ziemi. Nasz Pastor podaje (zob. przedruk Strażnic 3064, par. 5), że cielesny Izrael w czasie pierwszego przyjścia naszego Pana i podczas Wieku Ewangelii wypełnił w znacznej mierze pozafigurę. Przeto utrzymywał on sługa, że była również pewna miara pozafigury, którą cielesny Izrael nie wypełnił, a to dlatego, że podczas ich podróżowania po puszczy do Chanaanu, oni wyobrażali duchowego Izraela podróżującego do Królestwa. Taką myśl on sługa często podawał (zob. przedruk Strażnic 3060, par. 9), opierając się na rozdziałach 3 i 4 z Listu do Żyd. 3;4;- Równocześnie była jeszcze mała i wielka pozafigura tych rozdziałów. Wielka pozafigura odnosi się do duchowego Izraela w czasie pierwszego przyjścia Pana. A ponieważ Żniwa są równoległe, przeto widzimy, że w dodatku do stosowania tej historii do cielesnego i duchowego Izraela przy pierwszym przyjściu Pana, stosuje się ona również do cielesnego i duchowego Izraela w Żniwie Ewangelicznym. Łącznik znajdujący się pomiędzy zastosowaniami do cielesnego i duchowego Izraela w Żniwie Żydowskim jest taki: Z każdego z dwunastu pokoleń cielesnego Izraela Pan wybierał prawdziwych Izraelitów i czynił ich częściami dwunastu pokoleń duchowego Izraela, których usprawiedliwieni towarzysze stawali się Lewitami Wieku Ewangelii, a nieusprawiedliwieni towarzysze członkami takiego pokolenia z nominalnych duchowych pokoleń z jakim zaprzyjaźnili się, aż do czasu, gdy przedstawiciele tych klas zostali pogrążeni podczas Wieku Ewangelii w odnośne denominacje pomiędzy dwunastoma denominacjami, jako pozafiguralne nominalne dwanaście pokoleń Wieku Ewangelii, jak to już było wykazane.

Duchowy Izrael w Żniwie Żydowskim.

(2) Spoglądając na tę sprawę z figuralnego zastosowania tej historii do pozafiguralnego duchowego Izraela w Żniwie Żydowskim, musimy zbudować pozafigurę na Żniwo Żydowskie w sposób następujący: Dwanaście cielesnych pokoleń reprezentuje wszystkich, którzy wyznawali wiarę w Chrystusa podczas Żniwa Żydowskiego - poświęconych, usprawiedliwionych i nieusprawiedliwionych. Na ogół biorąc, byli to przeważnie Żydzi i niektórzy pobożni poganie mający mniej więcej zainteresowania w Judaizmie. Ci wszyscy stanowili dwanaście pokoleń. Izraela, podróżujących, do Chanaanu Wieku Ewangelicznego, tj. do sfery Prawdy i jej Ducha, do którego wejście zaczęło się rychło w Żniwie Żydowskim. Z pośród tych dwunastu pokoleń Pan wybrał podczas Żniwa Żydowskiego dwanaście pozafiguralnych szpiegów, którzy w czasie ich wyboru i aż do czasu zdawania raportu byli członkami Małego Stadka, a szczególnie z pośród takich członków, którzy byli "nauczonymi w Piśmie i wyćwiczonymi w królestwie niebieskim." (Mat. 13:52.) Ci, z rozkazu Jezusa, szpiegowali sferę Prawdy i Ducha jej podczas Żniwa Żydowskiego i od czasu do czasu, podczas tych 40 - tu lat, zdawali raport ze swych szpiegowań. Czterdzieści dni szpiegowania reprezentuje tutaj 40 lat Żniwa Żydowskiego. Nie mamy przez to rozumieć, że nie zdawano raportów ze swych odkryć aż w roku 69 po Chr., gdyż fakty dowodzą, że raporty były zdawane przez całe 40 lat. Ale raczej trzeba rozumieć, że koniec 40 - tu dni reprezentuje granicę czasu zdawania raportów, tak jak np. w figurze Goliata, urągającego wojskom Izraelskim przez 40 dni - gdzie Goliat wyobraża ewolucję, a 40 dni Parousję - nie rozumiemy tu, że nie było żadnego ataku na ewolucję ze strony pozafiguralnego Dawida, br. Russella, aż dopiero w r. 1914, ale że wtenczas on sługa ataki zakończył. Wobec tego fakty dowodzą, że Apostołowie, prorocy drugorzędni i zdolniejsi nauczyciele zdawali od czasu do czasu raporty podczas całego Żniwa Żydowskiego. Np. pisma Nowego Testamentu, oprócz pism Ap. Jana, które pisał co najmniej 20 lat po roku 69, były raportami Apostołów i proroków z ich szpiegowań.

(3) Po złożeniu raportów zaszła zmiana w stanowisku dziesięciu pozafiguralnych szpiegów (4 Moj. 14:37). Wszyscy zdawali raporty zgodne ze sobą (4 Moj. 13:27 - 30), aż przyszła kolej na pozafiguralnego Kaleba, Maluczkie Stadko, nawołujące lud do natychmiastowego poświęcenia i wypełnienia poświęceń, kiedy dziesięć grup między szpiegami podało oszczerczy raport, fałszywie przedstawiając sferę Prawdy i jej Ducha i przesadzając siłę duchowych nieprzyjaciół i trudności pokonania ich (w. 32 - 34), a przez to zniechęcali lud do wnijścia i odebrania nieprzyjaciołom, którzy w niej zamieszkiwali, dziedzictwa chrześcijańskiego (prospektywną Prawdę i jej Ducha). Dlatego potracili swoje korony, a dowodem tego, że byli dotknięci plagą, błędu. Jozue i Kaleb, zachęcający lud do wyruszenia w mocy Pańskiej przeciwko mieszkańcom Chanaanu, reprezentują naszego Pana i Kościół prawdziwy, a szczególnie ich wodzów podczas Żniwa Żydowskiego, zachęcających lud do poświęcenia i wypełnienia poświęceń, tj. do wkroczenia i podboju tego, co miało się stać sferą Prawdy i jej Duchem. Izraelici w ogólności reprezentują drugich z utratników koron, a także usprawiedliwionych i nieusprawiedliwionych z owego czasu, którzy zniechęcali się, szemrali i występowali przeciw naszemu Panu (Mojżeszowi) i wiernemu Kapłaństwu (Aaronowi), oraz domagali się, ażeby doktryny przeciwne tym, jakie prawdziwi szpiedzy przedstawiali, były użyte jako symboliczne kamienie w pobijaniu szpiegów prawdziwych ("aby je ukamienowano" Jozuego i Kaleba - 4Moj. 14:10). Bóg, przez prawdy jakie dał prawdziwemu Kościołowi ("chwała Pańska okazała się nad namiotem zgromadzenia"), zatrzymał postępek niegodnych, następnie skazał ich osobiście i tych, którzy postępowali za nimi, na błąkanie się po symbolicznej puszczy Wieku Ewangelicznego aż do roku 1874, nie mogąc wejść do pozafiguralnego Chanaanu, sfery Prawdy żniwa Wieku Ewangelicznego i Ducha Prawdy. Ich usiłowania, aby wejść do tej sfery zanim owe błądzenie po puszczy skończyło się, były pełne nieszczęsnych porażek, czego Wiek Ewangelii, w którym błąd i zło tryumfowały, jest tego przykładem. Tylko w krótkości podaliśmy pozafigury z tych dwóch rozdziałów (4 Moj. 13 ; 14), odnoszące się do duchowego Izraela w Żniwie Żydowskim, ponieważ nie jest naszym zamiarem podawania szczegółów do tamtego Żniwa, ale raczej mamy zamiar podać szczegółowe wyjaśnienie tych rozdziałów w zastosowaniu do Żniwa Ewangelicznego, ponieważ to są pozafigury, które nas najbardziej dotyczą.

(4) Czterdziestoletnie podróżowania Izraela po puszczy wyobrażają podróżowania Kościoła chrześcijańskiego do Żniwa Ewangelicznego według wyjaśnień Ap. Pawła z Listu do Żyd. 3 ; 4; chociaż one również wyobrażają wędrówki cielesnego. Izraela przez okres Wieku Ewangelii do roku 1874. Bo według równoległości, jest tam jeszcze drugie zastosowanie dla Izraela: ich pozafiguralne dwanaście klas szpiegowskich z tego Żniwa przyniosły im raport o przywróceniu łaski Boskiej Izraelowi i o jego powrocie do Palestyny; dwie z nich zdały raport przychylnie, a dziesięć nieprzychylnie, poczym nastąpiło pozafiguralne szemranie i skazanie ich na ponowne błąkanie się po puszczy Epifanicznej, a dopiero po - temu wejdą i zdobędą ich pozafiguralny Chanaan - sferę Prawdy i jej Ducha w Tysiącleciu, Nie będziemy dalej omawiali ani tej fazy pozafigury w zastosowaniu do cielesnego Izraela, ponieważ zamiarem naszym jest, by przedstawić niektóre szczegóły z tych dwóch rozdziałów do duchowego Izraela ze Żniwa Ewangelicznego. Powtarzamy jeszcze raz, że z powodu tego faktu, iż rozdziały 13 i 14 4 Mojżesza 13;14;stosują się, według rozdziałów 3 i 4 z Listu do Żydów, do duchowego Izraela w Żniwie Żydowskim, co dowodzi według równoległości Żniw, iż one również stosują się do duchowego Izraela w Żniwie Ewangelicznym i to głównie pobudza nas do śledzenia, pozafigury \y drugim zastosowaniu tych rozdziałów do duchowego Izraela w żniwie Ewangelicznym. Nasi czytelnicy pamiętają, że często nadmienialiśmy, że w Epifanii żyjemy we Wieku Ewangelii na małą skalę, który nazywamy miniaturowym Wiekiem Ewangelii. Gdyśmy to mówili, nie podaliśmy żadnego tekstu biblijnego na poparcie tej naszej myśli. Głównym wyjątkiem Pisma św., na którym opieramy tę naszą myśl, jest zastosowanie z 4 księgi Mojżesza rozdziałów 13 i 14 z wynikłymi wędrówkami do duchowego Izraela ze Żniwa Ewangelicznego; bo jak zostanie tu wykazane, że. według drugiego zastosowania Żniwo Ewangeliczne jest drugą pozafigurą historii tych dwóch rozdziałów; a wędrówki izraelskie po puszczy znajdują swoją drugą pozafigurę w drugim zastosowaniu w wędrówkach duchowego Izraela w Epifanii. Bo jak wędrówki duchowego Izraela, następujące po Żniwie Żydowskim, odbywały się we Wieku Ewangelii, tak też wędrówki Epifaniczne następujące po Żniwie Ewangelicznym, jako równoległości Żniwa Żydowskiego odnośnie duchowego Izraela, są równoległością wędrówek we Wieku Ewangelii na małą skalę. A zatem w Epifanii żyjemy we Wieku Ewangelicznym na małą skalę, a który nazywamy miniaturowym Wiekiem Ewangelii, w którym znajduje się mały Babilon, mały kościół protestancki, mały kościół katolicki, mały papież itd. (Zob. T. P. 1931, str, 5:; 1937 str. 5.)

Dwanaście Mężów Wysłanych Jako Szpiedzy.

(5) Mając na uwadze, że badanie tekstu z Czwartej i Piątej księgi Mojżesza ograniczamy do duchowego Izraela ze Żniwa Wieku Ewangelii, rozumiemy, że prośba ludu przedstawiona Mojżeszowi, by wysłał mężów na przeszpiegowanie ziemi (5 Moj. 1:22), odnosi się do duchowego Izraela, proszącego Pana, za pomocą słów i potrzeb, ażeby wzbudził studentów Słowa Swego, którzyby przestudiowali sferę Prawdy i jej Ducha (Chanaan), a tym sposobem by im ułatwili poznanie i działanie zgodne z Prawdą i jej Duchem. Ta prośba widocznie poprzedziła rozkaz Boży dany Mojżeszowi (4 Moj. 13:2) w sprawie wysłania dwunastu szpiegów, tak też odczute potrzeby i słowa duchowego Izraela, pragnącego pozafiguralnej informacji w czasie przybliżania się do Parousii, były prośbami do Boga o pozafiguralną informację, zanim Bóg dał rozkaz na wysłanie pozafiguralnych szpiegów. Widzimy zatem Boska odpowiedź w danym rozkazie (w. 2), jak i to, że naszemu Panu podobała się prośba i rozkaz (5 Moj. 1:23). Jak już dowiedzieliśmy się, Chanaan wyobraża sferę Prawdy i Ducha Prawdy Pierwotnie jest tym Biblia, ale gdy prawdy biblijne i ich Duch wzrastają w umysłach ludu Bożego, ich umyślą stopniowo stają się sferą Prawdy i jej Duchem. Jak przed wejściem Izraela do ziemi Chananejskiej nieprzyjaciele i wrogie miasta obsadzili się w niej, tak też zanim duchowy Izrael wszedł do pozafiguralnego Chanaanu, który, jako prospektywna Prawda i jej Duch, był napełniony wszelkiego rodzaju złem, innymi słowy, zło miało w posiadaniu cielesne umyślą ludu Bożego, a które stały się polem walki Prawdy i jej Ducha przeciw ich nieprzyjaciołom, tak jak izraelska inwazja Chanaanu w figurze stała się polem walki jego mieszkańców i miast, walczących przeciw Izraelowi. Nowe stworzenie dokonywa najazdu na cielesny umysł i stopniowo przenika poddające się serce i umysł. Jak Mojżesz wysłał dwunastu szpiegów (w. 4 - 17; 5Moj. 1:23), tak nasz Pan wysłał pozafiguralnych szpiegów w Parousii. Rozkaz był dany w sposób literalny: "Poślij męże" (w. 4 Moj. 13:3), w którym zawiera się myśl, że szpiedzy mieli być pomocnymi figuralnemu i pozafiguralnemu Mojżeszowi w rzeczy, do której byli posłani.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 126, 1949 — Dwanaście Szpiegów - Figura i Pozafigura”. Cała liczy 16 472 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.