Teraźniejsza Prawda nr 102 (1939)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1939 · strona 65 · pozycja 1939-65

Spis treści

Wrzesień, 1939 ............. Nr 102

Redaktor: Paul S. L. Johnson

NIEKTÓRE MYŚLI NA 17-TY ROZDZIAŁ OBJAWIENIA

Ten artykuł znajduje się również w TP 1946'26

(P 1929, 69)

NASZYM zamiarem nie jest, aby w tym artykule zupełnie wytłumaczyć 17-ty rozdział Objawienia. Ale raczej naszym zamiarem jest aby przedstawić tutaj niektóre ogólne myśli tegoż rozdziału, a również aby wyjaśnić niektóre rzeczy tam zawarte, a które stały się nam jasne w ostatnim czasie (około l lutego 1929). W tomie VII str. 313 i 314 znajduje się list brata Driscoll, który będąc dyrektorem publikacji brata Russell'a, podaje ostatnią myśl "onego sługi" na prawdopodobne znaczenie Obj. 17:9-11. Ten list pokazuje, że miał on trzy prawdopodobne myśli na te ustępy; a potem podaje tę najprawdopodobniejszą z tych trzech swoich myśli, do której jednak nie miał zupełnego zaufania czy to się wypełni lub nie. Radzimy, aby wszyscy, o ile to możebne, przeczytali ten list. Późno w lecie 1916, brat Russell powiedział w jadalni w Betel, że nie myśli, aby był już czas do napisania obiecanego wyjaśnienia księgi Objawienia, ponieważ gdyby już był czas, to on by zrozumiał wszystko znajdujące się w tej księdze, podczas gdy on jeszcze nie rozumiał w niej czterech rzeczy, a mianowicie: (1) klucza do tej księgi; (2) znaczenia liczby 666 (przez to pokazał, że porzucił myśl adwentystów, której przedtem się trzymał, to jest liczbę sumy łacińskich liter w tytule Vicarius Filii Dei - zastępca Syna Bożego, wyrzeźbionych na koronie papieża); (3) 1,600 stajan; i (4) Obj. 17:9-11. Powiedział on także, że jeśli te rzeczy nie staną się jasne dla niego, to będzie dowodem iż jest wolą Bożą, aby nie pisał obiecanego wyjaśnienia tej księgi.

(2) Od jego śmierci wszystkie cztery rzeczy stały się jasne wydawcy tego pisma. Tymczasowo i ogólnie trzymał się tego tłumaczenia, jakie dał brat Russell przez brata Driscoll, określonego w wspomnianym liście lecz milczał na te rzeczy, naśladując przykład brata Russell'a, aby nie uczyć ich aż się wypełnią, ponieważ do tego czasu nie można było udowodnić, że są prawdziwe, a mogłyby się okazać, jak mówił "ów sługa," iż są spekulacją. Lecz wypadki, jakie miały niedawno miejsce w połączeniu z odzyskaną świecką władzą papieża, wierzymy, iż dają nam brakujące ogniwa do wypełnienia Obj. 17:9-11, i dlatego czujemy się bezpieczni w ogłoszeniu, że ogólne przepowiednie br. Russell'a sprawdziły się, z powodu tych wypełnionych wypadków - co jest jeszcze jednym dowodem, że Bóg z łaski Swej obdarzył go specjalnym światłem, między którym jest i przepowiadanie przyszłości. On niezawodnie był tym sługą, pomimo wszelkich sprzeciwów pochodzących od Wielkiego Grona i od przesiewaczy Wtórej Śmierci, których sprzeciwiania nawet dowodzą prawdziwości jego poglądu.

IDENTYCZNOŚĆ NAUCZAJĄCEGO ANIOŁA

(3) Większość tego rozdziału została określona w ogólnych zarysach w tomie II, III i IV i w różnych artykułach Strażnic brata Russell'a. Lecz wiele szczegółów on nie wyjaśnił, ponieważ nie był jeszcze czas na to. Streszczenie większości tych myśli znajdujemy w komentarzu, lecz niektóre z tych rzeczy stały się mniej więcej niejasne dla niejednych z miłego ludu Bożego, a to z powodu błędnych tłumaczeń księgi Objawienia w książkach Towarzystwa, P. B. I. i Olsona. Jedno z tych niejasnych tłumaczeń jest względem anioła (z wier. 1), którego objaśnienie tworzy zawartość 17-go rozdziału Objawienia. Brat Russell właściwie wytłumaczył siedem aniołów z siedmiu czaszami, wyobrażających lud Boży w czasie Żniwa, podczas gdy tom VII wyjaśnia, że aniołem z wiersza 1-go jest tom VII, tj. ta część, która wyjaśnia Objawienie. Rozumiemy, tak jak brat Russell rozumiał, który osobiście dał nam swoją myśl odnośnie tego, że siedem czasz wyobraża siedem tomów. Za jego czasów nie można było tego rozumieć, że czasze - "ku strofowaniu" - wyobrażają nauki zbijające błąd; misy - "ku naprawie" - wyobrażają nauki naprawiające błąd i złe postępki; kubki - "ku nauce" - wyobrażają nauki doktryn; łyżki - ''ćwiczenia w sprawiedliwości" r - wyobrażają nauki o cnotach i obowiązkach, czyli naukę świątobliwego życia. (Iz. 52:11; 2 Tym. 3:15-17). To stało się jasnym dla nas w r. 1923, co też przedstawiliśmy w specjalnym angielskim artykule w owym roku. W polskim zob. Ter. Prawda No. 44, str. 9. Dlatego rozumiemy, że aniołowie wylewający siedem czasz ( Obj. 15; 16 ), wyobrażają lud Boży, mający zdolność do dawania, wyjaśnienia, dyskutowania, obrabiania itd. zbijających nauk siedmiu tomów. Nie tylko, że anioł w 17 rozdziale Objawienia nie jest tomem VII, lecz nie jest nawet ludem Bożym w dawaniu, wyjaśnianiu, dyskutowaniu i obrabianiu zbijających nauk tomu VII, lecz wyobraża lud Boży, mający zdolność w dawaniu, wyjaśnieniu, dyskutowaniu i obrabianiu zbijających nauk tomu III, co też ufamy, że ten artykuł wykaże.

(4) Nasza definicja nie ogranicza się jedynie do wylania, zbijających nauk tomów, lecz rozumiemy, iż także zawiera w sobie to wszystko, co jest pokrewne do rzeczy tego przedmiotu tam traktowanych. Na przykład ani tom III, ani żaden z tomów nie wyjaśnia, jak długą będzie godzina, podczas której ósmy król i dziesięć rogów będą razem wykonywać władzę i autorytet. Lecz dalej w tym artykule, w naszym wyjaśnieniu pokrewnych rzeczy do tomu III, my, jako jeden z ludu Bożego, wylewający czaszę, podamy długość tej godziny; a inni z ludu Bożego przyłączą się potem do nas w wylewaniu tej części zbijających nauk mających pokrewieństwo do tomu III. Długość tej godziny ma być ogłoszona jako przepowiednia, według podania anioła i z tej właśnie przyczyny i przyczyn danych w wierszach 13-17, ogłaszamy ten artykuł; w innym razie moglibyśmy pozostawić ten przedmiot aż do symbolicznego trzęsienia ziemi, kiedy jeżeli Bóg dozwoli, napiszemy nasze obiecane wyjaśnienie do Objawienia. Nie tylko, że tom III str. 11-248 pokrywa w ogólny sposób główne zarysy Objawienia z rozdziałów 12; 13; 17 , lecz szczególnie na str. 135 znajdujemy rysunek, który daje nam częściowo klucz do siedmio-głowej i dziesięcio-rożnej bestji z 17-go rozdziału Objawienia, i dosyć zupełny klucz do siedmio-głowych i dziesięcio-rożnych bestyj z Objawienia z rozdziałów 12 i 13. Prosimy o zobaczenie rysunku na str. 135.

(5) Powyższa wzmianka prowadzi nas do jeszcze innego zastanowienia, które musi być zapamiętane abyśmy mogli jasno patrzeć na przedmiot zapisany w księgach Daniela o dziesięcio-rożnej (jedenasto-rożnej jeżeli będziemy liczyć mały róg papieski) bestji i trzech siedmio-głowych i dziesięcio-rożnych bestji z rozdziałów 12, 13 i 17 Objawienia. Gdy w ogólności wyobrażają one Rzym, to wyobrażają go z czterech różnych punktów widzenia. Dziesięć rogów bestji Daniela nie są tymi samymi rogami trzech bestyj w Objawieniu. Także siedem głów bestyj w Obj. 12; 13 nie są tymi samymi głowami bestyj w Obj. 17, choć podobne są do siebie. Rysunek brata Russell'a (tom III str. 135) pokazuje, iż on tam liczy rzymską republikę jako pierwszą głowę i to jest prawdziwem odnośnie bestji z rozdziałów 12 i 13 Objawienia, lecz nie jest właściwym odnośnie bestji z Obj. 17. Ktoś mógłby się zapytać, dlaczego robimy różnice między dziesięcioma (raczej jedenastoma) rogami bestji Daniela, a dziesięcioma rogami trzech bestyj z Objawienia? Odpowiadamy, że dziesięć rogów trzech bestyj z Objawienia są współczesne (Obj. 17:12-17), podczas gdy ten fakt, iż trzy rogi bestji Daniela zostały wyłamane, ażeby zrobić miejsce dla małego roga, dowodzi, że wszystkie rogi bestji Daniela nie były współczesne lecz następcze, tak jak siedem głów trzech bestyj z Objawienia nie były współczesnymi lecz następczymi głowami. Dalej większość rogów Daniela już nie egzystuje, podczas gdy dziesięć rogów bestyj z Objawienia wszystkie teraz egzystują. W krótkości możemy powiedzieć, że rogi bestji Daniela wyobrażają mocarstwa, które następowały jedno po drugim i które panowały we Włoszech, w Rzymie lub poza Rzymem, gdy zaś dziesięć rogów trzech bestyj z Objawienia wyobrażają dziesięć grup narodów językowych Europy, które w większości czasu panowały współcześnie. (Zach. 8:23). Łączność pokazuje, że ten ustęp stosuje się do końca tego wieku. Europa przez setki lat składała się z więcej niż dziesięć narodów; a i teraz znajduje się w niej więcej aniżeli dwadzieścia różnych narodów. Lecz przez setki lat Europa składała się i jeszcze się składa (jak mówi Zachariasz) z dziesięciu narodów językowych - "dziesięć mężów ze wszystkich języków (europejskich) narodów," a Izrael z jego narodowym językiem hebrajskim, chociaż posiada obywatelstwo we wszystkich narodach, stanowi jedenastego męża tego samego wiersza. Te dziesięć narodów językowych są jak następuje: Grecki, Turecki, Słowiański, Madziarski, Skandynawski, Angielski, Hiszpański, Francuski, Germański i Włoski. Oprócz rozrzuconego Izraela nie znajduje się w Europie więcej grup językowych, oprócz tych dziesięciu. Tak więc Zachariasz 8:23 daje nam klucz do dziesięciu rogów trzech bestyj z Objawienia. Co się zaś tyczy jedenastu rogów z księgi Daniela 7:7, 8 to są jak następuje: (1) Republika Rzymska, (2) Cesarstwo Rzymskie, (3) Zachodnie Cesarstwo, (4) Królestwo Heruli, (5) Królestwo Ostrogotów, (6) Papiestwo, (7) Egzarchat Raweński, (8) Królestwo Longobardów, (9) Święte Państwo Rzymskie, (10) Królestwo Neapolu, (11) Królestwo Włoch.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 102, 1939 — Niektóre myśli na 17-ty Rozdz. Objawienia”. Cała liczy 18 536 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.