Teraźniejsza Prawda nr 97 (1938)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1938 · strona 81 · pozycja 1938-81

Spis treści

Listopad, 1938 ............. Nr 97

Redaktor: Paul S. L. Johnson

NAJPOTĘŻNIEJSZY BOJOWNIK POZAFIGURALNEGO DAWIDA

(2 Sam. 23: 8, 13 - 17; 1Kron. 11: 11, 15 - 19; P ‘27, 182; '28, 171)

DAWID (umiłowany) jest figuralnie użyty w rozmaitych znaczeniach. Najpierw w Psalmach on reprezentuje naszego Pana Jezusa, jako Umiłowanego Jehowy (Mat. 3: 16; Efez. 1: 16), wojującego święty bój dla Jehowy, Prawdy i ludu Jehowy, zarządzając sprawami Boskiego zarodka (Kościoła), czyli wojującego królestwa. Następnie on jest także użyty w Psalmach jako figura na całą klasę Chrystusa jako Umiłowany Jehowy, prowadzący święty bój dla Jehowy, Prawdy i ludu Jehowy, zarządzając sprawami Boskiego zarodka, czyli królestwa wojującego. (Iz. 55: 3.) Po trzecie on jest użyty w Psalmach jako figura na Kościół sam. (Do Rzym. 1: 7; Kol. 3: 12; 2Tes. 2: 13). Rzeczy, omawiane w dotyczących Psalmach, udowadniają to. On jest użyty w historiach do figurowania onego Sługi, jako wykonawcy i wojownika, co jednak nie jest koniecznym tu wyszczególniać, gdyż to nie zachodzi w nasz przedmiot. Bierzemy jako nasz przedmiot tytuł obecnego artykułu, który jest tegorocznym artykułem na pamiątkę naszego umiłowanego Pastora, którego dwudziestą drugą rocznicę śmierci będziemy obchodzić 31 - go października. Ta pamiątka będzie obchodzona tak, jak dawniej przez tych, którzy go oceniają za jego pracę i charakter. Lecz niektórzy mogą się zapytać dlaczego użyć takiego przedmiotu jako artykułu na jego pamiątkę? Na to naturalne i rozumne pytanie odpowiadamy jak następuje: Rozumiemy, że nasz Pastor w swoich bojowniczych i pielgrzymskich czynnościach jest pozafigurą Jasobama, Dawidowego najpotężniejszego bojownika. - 2Sam. 23: 8, 13 - 17; 1Kron. 11: 11, 15 - 19.

(2) Rozumnym jest przypuszczać, że jeżeli Dawid był figuralnym charakterem, to wszyscy, którzy go popierali w jego czynnościach, byli także figuralnymi charakterami. Przeto rozumiemy, iż Jasobam, który popierał go więcej niż którykolwiek inny wojownik, był figuralnym charakterem. Jego dokonywanie świetnych dzieł w czasie żniwa i podczas gdy Dawid był w Odollam, (Odollam zn. pomsta, czyli sprawiedliwość ludu i jest hebrajskim wyrażeniem równającym się Laodycei, 2Sam. 23: 13) znaczy, że jego pozafigurą będzie najpotężniejszy bojownik w czasie żęcia i okresu Laodycejskiego; a to, rozumie się, zaraz utożsamia go figuralnie z naszym umiłowanym Pastorem, który bez wątpienia był najpotężniejszym indywidualnym bojownikiem za Prawdą, a przeciw błędowi podczas Żniwa i okresu Laodycejskiego. Ponadto, określające nazwy, dane Jasobamowi, służą nam dalej do utożsamienia go jako figury na naszego Pastora. W 2Sam. 23: 8 on jest nazwany Tachmojczyk, a w 1Kron. 11: 11 jest nazwany synem Chachmonowym. Te nazwy, pochodzące od tego samego hebrajskiego rdzenia, znaczą "ten roztropny" w aluzji do przymiotu mądrości, wyraźnie zastosowanej przez naszego Pana proroczo do onego Sługi. (Mat. 24: 45 - 47; Łuk. 12: 42 - 45.) W 2Sam. 23: 8 w poprawnym tłumaczeniu jest mowa o nim jako o zajmującym stanowisko, co jest aluzją do urzędowej władzy rządzenia onego Sługi nad domownikami Pańskimi, jako specjalny przedstawiciel. Wyrażenie, "najprzedniejszy między hetmanami", znajdujące się w obydwóch ustępach, przedstawia Jasobama jako najwybitniejszego wojownika Dawidowego, czego pozafigurą jest, jak przy końcu obecnego Wieku ów Sługa będzie najprzedniejszym z wszystkich bojowników Kościoła. On jest błędnie nazwany Jozeb Basebet w 2Sam. 23: 8. Jasobam znaczy, lud powróci, tj. z przekleństwa do restytucji. On jest błędnie nazwany Efmita w A. V., gdyż właściwe brzmienie jest. swoją włócznią, tj., włócznia Jasobamową. Potem przez drugie błędne przetłumaczenie Jasobam jest nazwany A. V. Adino, w 2Sam. 23: 8. To słowo znaczy, on machał nią, (lub rzucił się z nią, ) tj. swoją włócznią, i tak powinno być oddane. Te poprawki harmonizują ten wiersz z ustępem w 1Kron. 11: 11. Literalne oddanie 2Sam. 23: 8 jest jak następuje: Cić są sławnymi wojownikami należącymi do Dawida - ten mądry, który zasiadywał w krześle (jako) najprzedniejszy między trzema (wodzami). On rzucił ją, swoja włócznię, przeciw ośmiu stom (które) on zabił jednego razu.

(3) Zauważyć można, że w ustępie Ks. Samuela jest mowa o ośmiu Stach, a w Kronikach o trzech stach jako zabitych przez Jasobama. Obydwa zdania mają być wzięte jako fakty, tak jak pozafigurą wskazuje. Rozumiemy, że włócznie reprezentują zbijające nauki, wydane piśmiennie, gdy obraz wojskowy jest użyty. W figurze kapłańskiej te same nauki są zobrazowane przez garnki, czasze, co było pokazane już poprzednio na tych stronicach. Jeżeli zbadamy fakty dotyczącej sprawy, to z łatwością przyjdziemy do przekonania, że główną osobistą literacką walką naszego Pastora była walka przeciw wiecznym mękom i, że jego następną największą indywidualną literacką walką była walka przeciw nauce o przytomności umarłych. Spustoszenie, jakiego on dokonał przez swoje pisma o wiecznych mękach na sekciarzach, jest zobrazowane przez Jasobamowe zabicie ośmiu set Filistyńczyków swoją włócznią jednego razu, natomiast spustoszenie, jakiego on dokonał przez swoje pisma na sekciarzach, którzy nauczali, że umarli są przytomni, jest zobrazowane przez Jasobamowe zabicie trzech set Filistyńczyków swoją włócznią jednego razu. Widzimy iż Abisaj także zabił trzy sta (2 Sam. 23: 18, 19; 1Kron. 11: 20, 21) włócznią. On reprezentuje, my wierzymy, naszego umiłowanego (zmarłego) br. Jana Edgara, a jego włócznia reprezentuje jego broszurkę p. t. "Gdzie Są Umarli", która zupełnie zbija nauczycieli o przytomności umarłych. Było to z tego dzieła br. Edgara, że po części zrozumieliśmy, że rzucanie się Jasobama włócznią przeciw trzem stom reprezentuje literacką działalność naszego Pastora przeciw przytomności umarłych jako różniąca się od jego literackiego boju przeciw wiecznym mękom, rzecz, która przez połączenie byliśmy w stanie widzieć, była zobrazowana przez Jasobamowe pozabijanie włócznią ośmiu set Filistyńczyków.

(4) Gdy spojrzymy na tytuły dzieł kontrowersyjnych naszego Pastora o wiecznych mękach i przytomności umarłych i przejrzymy zawartość ich, to z łatwością zobaczymy, że na tle tych przedmiotów on uczynił więcej spustoszenia sekciarzom (pozafiguralnym Filistyńczykom) niż na tle jakichkolwiek innych przedmiotów, bronionych przez nich. Jego główne pisma na te tematy są następujące: Dwie broszurki, O Piekle i O Spirytyzmie, wielka część rozdziału o człowieku w Tomie V, omawiająca Duszę i Piekło, gazetka p.t., "Zapłatą za Grzech Jest Śmierć Nie Wieczne Męki, " miesięczniki, Badacz Pisma Św. z następującymi tematami: "Złodzieje w Raju, " "Bogacz w Piekle, " "W Brzuchu Piekła, " "Nieśmiertelne Robaki i Nieugaszony Ogień, " "Jezioro z Ognia, " "Co To Jest Dusza?" "Czy Ty Wierzysz w Zmartwychwstanie Umarłych?" "Kazanie Duchom w Więzieniu, " "Wielka Przypowieść o Owcach i Kozłach, " "Do Piekła i z Powrotem, " "Żywot, Śmierć, Po Temu, " "Wielkie Po Temu, " "Niebo, Piekło i Czyściec, " "Gdzie Są Umarli?" itd., itd. - Oprócz tego jego publiczne wykłady przy każdej stosownej okazji tłukły od biódr aż do goleni mieczem ducha te dwa wielkie błędy pozafiguralnych Filistyńczyków, chociaż ten zarys jego pracy nie jest pokazany w tych dwóch figurach, które teraz badamy; gdyż włócznia jest figurą na kontrowersyjne pisma, a nie wykłady. Napewno jego prace na te przedmioty były wielkie i skuteczne, i z pewnością one czynią nasz bój przeciwko pozafiguralnemu Zebie i Salmanowi o wiele łatwiejszy co do pojmowania tych królujących błędów pozafiguralnych Madianitów.

(5) Od 1910 roku rozumieliśmy, że Jasobam w jego dwóch działalnościach, opisanych w 2Sam. 23: 8 i 1Kron. 11: 11, reprezentuje bohaterskie i pomyślne wojowanie naszego Pastora przeciw tym wielkim błędom: wiecznym mękom i przytomności umarłych. Dzieła, dokonane w figurze nad którymi się zastanawiamy, są pomiędzy największymi bohaterskimi dziełami, dokonanymi na wojnie, jakie są opisane w historii czy to biblijnej, czy świeckiej. Tylko niektóre czyny Samsona przewyższają je. Lecz w wypadku z Samsonem mamy wyraźnie powiedziane, że cudowne władze były mu dane od Boga, podczas gdy nic takiego nie mamy wspomniane o Jasobamie, chociaż on możliwie był nadnaturalnie wzmocniony w tych bohaterskich czynach. Nieustanne walczenie naszego Pastora przeciw fortecom wiecznych mąk i przytomności umarłych porobiło wielkie jamy w ich murach i otworzyło drogę do łatwego zwycięstwa, jakiego my zdobywamy nad pozafiguralnym Zęba i Salmanem, w którym jego dotyczące pisma stanowią naszą główną literacką zbrojownię do tej walki. Jest to nasza znajomość o jego wybitności w tych walkach, która pobudziła nas w ostatnich kilku latach podać sugestię, żebyśmy w odpowiedni sposób obchodzili pamiątkę okresu jego ostatniego wyjazdu z Betel do dnia jego pogrzebu, tj., od 16 - go paź. do 7 - go listopada, przez uczynienie specjalnego wysiłku w pozafiguralnej Wtórej Walce Gedeona. Nie jest wcale naszą myślą, żeby tylko w tym czasie prowadzić tę walkę, chociaż niektórzy swoimi czynami okazują, że tak myślą. Raczej myślimy, że w tym okresie powinniśmy uczynić specjalny wysiłek w niej, a zwykle podczas całego roku szukać sposobności i brać udział w niej. Z pewnością te bohaterskie czyny naszego umiłowanego Jasobama pod tymi dwiema względami s% głośnym trąbieniem do nas, ażebyśmy brali udział podczas całego roku we Wtórej Walce Pozafiguralnego Gedeona, a zwłaszcza podczas naszego corocznego specjalnego wysiłku od 16 - go paź. do 7 - go listopada. Taki coroczny specjalny wysiłek jest stosownym uczczeniem pamięci naszego, niedającego się z nikim porównać, Jasobama, rozumie się, oddając Bogu i Chrystusowi cześć i chwałę na pierwszym miejscu. Przeto bierzmy udział w tym wysiłku serdecznie i wiernie.

(6) Powyżej pokazaliśmy, że Jasobam, Najpotężniejszy Bojownik Dawidowy, w zabiciu 800 i potem 300 włócznią reprezentował literacką pracę naszego Pastora przeciw obrońcom nauki o wiecznych mękach i przytomności umarłych poszczególnie. Następnie zastanowimy się nad trzecim wielkim czynem Jasobama figuralnego i pozafiguralnego. Podamy w równoległych kolumnach obydwa opisy o trzecim czynie Jasobama, jak to znajdujemy w 2Sam. i 1Kron.

2 Sam. 23:13-17

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 97, 1938 — Najpotężniejszy wojownik pozafig. Dawida”. Cała liczy 16 066 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.