Teraźniejsza Prawda nr 69 (1934)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1934 · strona 17 · pozycja 1934-17

Spis treści

Marzec, 1934 .......... Nr 69

Redaktor: Paul S. L. Johnson

WEZWANIA, PRZESIEWANIA, BROŃ KU ZABIJANIU

Mat. 19:27-20:16; 1 Kor. 10:1-14; Ezech. 9:1-11)

Artykuł ten znajduje się również w TP 63'44

z Present Truth 1919, str. 136 i 1930, str. 19. (Przedr. z Nr. 55 Ter. Prawdy)

W TERAŹNIEJSZEJ PRAWDZIE polskiej i ang., przywilejem naszym było przedstawić drogim braciom "Ostatnie Pokrewne Czynności Elijasza i Elizeusza" - z punktu widzenia figury i pozafigury. Dnia 5-go stycznia, 1919, ukazał się w "Labor Tribune" a później w "St. Paul Enterprise" artykuł brata Rutherforda, poparty przez jego współtowarzyszy w więzieniu, potępiający tłumaczenie tego przedmiotu przez naszego Pastora, jak jest opublikowane w angielskiej Strażnicy z roku 1918, począwszy od stronicy 51. Nasze przedstawienie sprawy w No. 1 dostało się w jego ręce, i uznane zostało przez niego jako zbijające jego zapatrywania wyrażone w ang. Strażnicy 1918, str. 51 itd. - zapatrywania, które były wyrażone w odpowiedzi na nasze pojmowanie tego przedmiotu - godnem jest jednak uwagi, że jego nowe zapatrywanie nie ukazało się aż dopiero około sześciu tygodni po ogłoszeniu naszej odpowiedzi na artykuł w Strażnicy 1918, stronica 51 itd.

(2) W TERAŹNIEJSZEJ PRAWDZIE, polskiej i angielskiej, daliśmy odpowiedź na nowy pogląd J.F. Rutherforda. Niektórzy dziwią się dlaczego mówimy o drogich braciach, jako przebywających w więzieniu - w piśmie, które nie wyszło aż dopiero w kilka miesięcy po ich uwolnieniu. Odpowiadamy że omawiany artykuł napisaliśmy pod koniec stycznia i wydrukowaliśmy go w lutym, wraz z artykułem o "Ostatnich Pokr. Czyn. Elijasza i Elizeusza". - Przedruk zrobiony był częściowo dlatego, że No. 1 wydania Teraźniejszej Prawdy był nieliczny, i w cyrkulacji swojej ograniczony był o ile to było możliwe do ludu Prawdy, nienależącego do Towarzystwa. Wiedzieliśmy na podstawie pewnych słów z Pisma Świętego, że nasi drodzy bracia będą uwolnieni i radowaliśmy się wielce, gdyśmy o tem usłyszeli, podobnie jak bardzo byliśmy zasmuceni, gdy ich uwięziono. Dlatego w styczniu postanowiliśmy nie wydawać numeru przed majem, i taką też daliśmy mu datę. Gdy nadszedł maj, postanowiliśmy znowu odłożyć cyrkulowanie pisma, uważając, że dobro sprawy braci przed sądem skorzysta na tem jeżeli będziemy milczeli. (Pod tym, jak i pod innemi wszystkiemi znanemi nam względami, my oraz inni fałszywie oskarżeni o zdradzanie ich, osłanialiśmy ich przed ich prześladowcami. Posunęliśmy się nawet tak daleko, że przez br. Herr'a donieśliśmy Bratu Rutherfordowi, o ile sami się dowiedzieliśmy, w jakim kierunku prokuratorja pracowała, aby w ten sposób z góry był przygotowany. Jednakowoż jakże gruntownie udało mu się zwieść tysiące drogich, niczego niepodejrzewających owieczek, że my oraz inni zdradzaliśmy go oraz jego współtowarzyszów i że należymy do Klasy Judasza!). Potem nastąpiła choroba Brata Rutherforda. Wszystko to, jak również niektóre wyjątki z Pisma odnoszące się do Epifanji, wstrzymały wydanie dotąd, kiedy nareszcie wyszło.

(3) W swoim artykule w Strażnicy 1918, str. 51, przez wywody, w których zachodzą następujące słowa. Brat Rutherford dał do zrozumienia, że my odrzucamy, a on się trzyma poglądów naszego Pastora na ostatnie współczyny Elijasza i Elizeusza: "Jeżeli jaki brat podaje tłumaczenie Pisma odmienne od tłómaczenia danego przez naszego Pastora, i tłómaczenie naszego Pastora zdaje się być rozumnem i zgodnem z planem Bożym, to uważamy, że bezpieczną zasadą jest trzymać się jego tłumaczenia, z tego mianowicie powodu, że jest on sługą Kościoła, ustanowiony przez Pana na okres Laodycejski, dlatego też należy się spodziewać, że Pan uczy nas przez niego. Jeżeli powstaje w umyśle wątpliwość co do tego, które objaśnienie jest poprawne, wtenczas zawsze bezpiecznie jest wątpliwość tę rozstrzygnąć na korzyść objaśnienia naszego Pastora. - Wierzymy, że postępowanie takie jest zgodne z wolą Pana". My odpowiadamy na to "Amen", a wobec opublikowanego niedawno przez Brata Rutherforda potępienia poglądu naszego Pastora na ten temat i wobec podsunięcia całkiem odmiennego zapatrywania, nadmieniamy, że słowa Pańskie: "z twoich własnych ust osądzę cię," stosują się do niego. Dlatego radzimy, wszystkim braciom trzymać się tego poglądu na ten temat, który jest zgodny z poglądem onego sługi" i który potwierdza spełnione fakty, a odrzucać nieszafarski, niebiblijny, nierozsądny i niehistoryczny pogląd wyrażony przez J.F. Rutherforda i jego sześciu towarzyszów, przeciwny jego dawniejszemu zapatrywaniu i jego własnym zasadom, tak doskonale i wiernie wyłuszczonych w powyżej przytoczonym cytacie z pod jego pióra.

(4) W tekstcie przytoczonym pod nagłówkiem niniejszego artykułu podana jest prorocza historja Żniwa Wieku Ewangelicznego, tak w zbieraniu jak i w przesiewaniu i pragniemy zbadać w tym artykule ową proroczą wykreśloną historję ku naszemu oświeceniu, zachęceniu i napomnieniu. Niech Pan pobłogosławi nas pokorą w sercach abyśmy odnieśli z tego pożytek. - (Psalm 25:7-9).

(5) Wszyscy przypominamy sobie tłómaczenie, jakie nasz drogi Pastor dał w Tomie III o Przypowieści o Groszu tj., że dniem przypowieści jest Wiek Ewangeliczny; że pierwszy okres wezwania był Żniwem Żydowskiego Wieku; że jego ostatni okres wezwania był od r. 1881 do końca Wieku Ewangelicznego; że jego inne wezwania były pomiędzy temi dwoma wezwaniami, oraz, że wieczór i danie Grosza ma łączność z zaszczytami po tamtej stronie zasłony. Lecz pogląd taki wytworzył trudność w jego umyśle, a mianowicie, że szemranie musiałoby przytrafić się w niebie - co jest rzeczą niemożliwą. Ta więc trudność była powodem innego wyja-śnienia, które umieszcza szemranie po tej stronie zasłony, na koniec Żniwa. To z konieczności spowodowało zmianę poglądu co do daty dnia tej przypowieści, albowiem jeżeli dniem tym był Wiek Ewangeliczny, wtenczas wielu wezwanych przed rokiem 1881 musiałoby żyć całe wieki, w niektórych razach 1800 lat, aby otrzymać swój Grosz. Wywnioskował tedy, że dniem przypowieści jest okres Żniwa - 1874-1914 - i trzymał się tego poglądu od roku 1912-go aż do śmierci. W ang. Strażnicy 1914, str. 171, kol. 1, par. 1-5, wyłuszcza on krótko swoją ogólną zmianę zapatrywania z tego jakie było w Tomie III, lecz nie podaje szczegółów, gdyż te byłyby zbyt mocnem pokarmem dla nauczycieli Szkółek Niedzielnych, dla których lekcje Szkółki Niedzielnej były umyślnie przygotowane i dla których wówczas były oddzielnie wydane.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 69, 1934 — Wezwania, Przesiewania, Broń Ku zabijaniu”. Cała liczy 18 415 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.