---
tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 40, 1929 — Nie dawajcie miejsca djabłu | Literatura Biblijna"
opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 1929, nr 40. W numerze: Nie dawajcie miejsca djabłu · Zaciemnianie prawego okana Fil. i Laod · Dowody…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/1929-33
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda)

# Teraźniejsza Prawda nr 40 (1929)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1929 · strona 33 · pozycja 1929-33

## Spis treści

- Nie dawajcie miejsca djabłu
- Zaciemnianie prawego okana Fil. i Laod
- Dowody przez porównanie i kontrast
- Dowód proroczą chronologją
- Dowód przez znaki chronol. proroctw
- Zaciemnienie prawego oka na Pyramidę
- List brata G. H. Fishera
- Konwencja w Detroit

Maj, 1929 ................ Nr 40

## Redaktor: Paul S. L. Johnson

## NIE DAWAJCIE MIEJSCA DJABŁU

Ten artykuł znajduje się również w TP 37'50

Gniewajcie się a nie grzeszcie, słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze. Nie dawajcie miejsca djabłu." - Efez. 4:26, 27. (P. 1929, 18)

OGÓLNIE to Pismo nie było dobrze tłumaczone i zrozumiane. Zwykła idea odnośnie świętości jest ta, aby podczas swego całego życia pozostać jedynie nieskwapliwym i cichym. Powyższy tekst między innemi rzeczami jest tłumaczony, aby nakłaniał do takiej obojętności, często nazywanej nieskwapliwością. Ci. którzy trzymają takie poglądy świętości, mierzą właśnie ich chrześcijański stan przez ich zdolność nieposiadania żadnego poczucia na jakikolwiek przedmiot. Dla takowych zwycięztwo znaczy "kiełzanie języka i poczuć," aby nigdy się nie gniewać. Musimy jednak zaprotestować przeciwko takiej nauce od przeciwnika, który stara się przeto ukołysać świętych do spania, kiedy powinni być trzeźwymi i czujnymi. Pismo Św. nie uczy o takim zwycięstwie, a ci którzy myślą że uczy, są zwiedzeni, i powinni się obudzić. Uznajemy, że nieskwapliwość jest jedną z zalet chrześciańskich - chwalebną, lecz nie jest główną zaletą, nie jest kontrolującą i rządzącą zaletą; i przestaje być całkowicie takową, jeżeli działa przeciwko złemu i niesprawiedliwości. Braterska grzeczność, pobożność i miłość są większe od nieskwapliwości i powinne dlatego ją kontrolować (1. Kor. 13:13). Paweł je wspomina, gdy mówi: "A teraz pozostaje wiara, nadzieja i miłość, lecz największa z nich jest miłość."

Tak, miłość jest główną ozdobą (gracją, zaletą) i powinna kontrolować wszystkich, którzy są Chrystusowi. To zgadza się właśnie z powiedzeniem Jezusa: "Nowe przykazanie daje wam, abyście się społecznie miłowali." A gdy wyjaśnił jakby można wszystek zakon wypełnić, powiedział: "przez miłość do Boga i ludzi." Amen. Niech więc ta zaleta rządzi nami, ponieważ: "Kto nie miłuje, nie zna Boga: gdyż Bóg jest Miłość." Co więc nazywamy miłością? Według Biblijnego zastanowienia, Miłość nie jest swobodną obojętością, aby sobie dogodzić mówieniem: "Nie życzę ci szkody, i ufam, że znajdziesz wszystko ku swemu upodobaniu" - zowiąc wszystkich ludzi braćmi i siostrami, chcąc być liberalną i szeroką na wszystkie przedmioty. Nie tak, drodzy bracia i siostry, Biblijna Miłość nie jest tak szeroką w ogólnem charakterze; mniej za "dobrem szczęściem" a więcej za "dobrą wolą." Jezus i Apostołowie uznawali "miłość" jako rzecz szczególną. Jezus miłował wszystkich ludzi, nie w tem znaczeniu nie życzenia im złego, lecz do tego stopnia, że "umarł za wszystkich." Lecz z pomiędzy ludzi niektórych szczególnie umiłował: "A Jezus miłował Marje i siostrę jej i Łazarza" (Jana 11:5). I z pomiędzy Jego uczniami był jeden "uczeń, którego (szczególnie) miłował Jezus" (Jana 21:7) i "djabeł" lub przeciwnik, Judasz. - Jana 6:70.

Wszyscy badający nauki Jezusa i Apostołów powinni wiedzieć o tem, że miłość w nich była kontrolującą zasadą. Po pierwsze Miłość do Boga; po drugie Miłość do Kościoła; po trzecie do wszystkich ludzi. Jezusa Miłość do Faryzeuszów nie wstrzymała Go od wyjawienia ich prawdziwego charakteru, ponieważ więcej miłował Prawdę i szczerych i pokornych prawdziwych Izraelczyków, którzy szukali Prawdy. Dlatego też strofował zaślepiony żydowski Kościół i nauczycieli, których nauki zwodziły lud. Nazywał ich "wodzami ślepemi, obłudnikami, rodzajem jaszczurczem" itd. a słowa te nie były miłującemi, lecz ostremi i gniewliwemi; jednak widzimy, że miłość była tą zasadą, która Nim kontrolowała w tych mowach - miłość dla Prawdy i dla szukających Prawdę - Prawdziwych Izraelczyków. Paweł również powiedział jednemu: "O pełny wszelkiej zdrady i wszelkiej przewrotności, synu djabelski, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! nieprzestanieszże podwracać prostych dróg" Pańskich?" (Dzieje 13:10). Niektórzy by mogli powiedzieć, że Paweł utracił nieskwapliwość i zgrzeszył, i przezto utracił jego miłość i dał miejsce do gniewu, dlatego, że ktoś ma przeszkadzał itd. Lecz musimy wiedzieć o tem, że prawdziwa miłość była przyczyną tego gniewu - miłość dla Prawdy, miłość dla Boga, którego on był ambasadorem, miłość dla ludu, który był zwiedziony błędem. Ten właśnie pogląd jest podtrzymany przez uprzedzający wiersz (Dzieje 13:9) który mówi, że Paweł był napełniony Duchem Św. gdy te ostre słowa i zgromienie wypowiedział. Zauważcie również podobne wyrażenia Jezusa i Apostołów: Mat. 23:13-33; 16:23; Gal. 2:11; Filip. 3:18; 2. Piotra 2:1-22; 2. Jana 7,10, 11; 3 Jana 9,10; Judy 3,19.

"Gniewajcie się" jest doradą brata Pawła; lecz "niech słońce nie zachodzi na rozgniewanie wasze;" to znaczy, niech wasz gniew nie będzie długim, aby rozwinął się w gorzkość, złośliwość, nienawiść, lecz niech będzie kontrolowany przez miłość. "Ani nie dawajcie miejsca djabłu." Niech Prawda nie upada po ulicach, aby błąd tryumfował nad nią. Każdy lojalny żołnierz powinien podnieść Królewski sztandar Prawdy wysoko, i gorliwie i wiernie go bronić. Czy dowodem świętości jest, aby nigdy się nie gniewać? Możemy powiedzieć, że jest to raczej znakiem głupoty i leniwej niedbałości, ponieważ nikt, w teraźniejszym złym wieku, w którym szatan ma kontrolę, nie mógł by żyć bez powodu do sprawiedliwego rozgniewania się. Niesprawiedliwość i zło powinno otrzymać naganę z strony prawdziwych dzieci Bożych. Gdybyśmy szli ulicą i widzieli niesprawiedliwe prześladowanie niemego zwierzęcia, a posiadali ducha sprawiedliwości, powinniśmy się gniewać. Co byśmy w takim razie czynili, zależy od okoliczności. Jeżeli mamy zdolność dać właściwą przestrogę prześladującemu, powinniśmy to uczynić. Byłoby to grzechem, gdybyśmy tego nie uczynili; to dałoby miejsce djabłu.

Jeżeli więc jest właściwie rozgniewać się na uczynioną niesprawiedliwość dla niemego stworzenia, o ile więcej jest grzechem dawać miejsce diabłu, aby wprowadzał niesprawiedliwość i zło dla ludzkich stworzeń, mianowicie dla Pańskiego ludu! A jeżeli miłość pobudza nas do obrony tegoż, o ile więcej powinna miłość dla Boga pobudzać nas, abyśmy bojowali dla Prawdy i strofowali błąd, mianowicie takie błędy i krętactwa Jego Słowa, które by miały obalić wiarę dzieci Bożych. Strzeżmy się! Zauważmy przestrogę: "Gniewajcie się a nie grzeszcie." Gniew pobudzony przez miłość, powinien być kontrolowany Miłością. Nie może być złośliwością i gorzkością ku tym, którzy grzeszą. Sprawiedliwy gniew, który wykaże do punktu i da silną naganę i przestrogę, przyniesie żałość i pokutę. Niebezpieczeństwo przychodzi przez przekroczenie granicy z jednej, a przez niedbalstwo z drugiej strony. Niektórzy gniewają się aż do gorzkości i osobistej nienawiści; inni znów nie są dosyć czujni, dawając miejsce djabłu przez osobistą przyzwoitość, swobodę lub niedbalstwo, nie pomagając przezto wiernemu podtrzymywaniu Prawdy i Sprawiedliwości.

## GNIEW BOŻY

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 40, 1929 — Nie dawajcie miejsca djabłu”. Cała liczy 15 537 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*