Teraźniejsza Prawda nr 37 (1928)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 1928 · strona 81 · pozycja 1928-81

Spis treści

Listopad, 1928 .......... Nr 37

Redaktor: Paul S. L. Johnson

ŚWIECI, STAROŻYTNI I NOWOCZEŚNI (PRZEGLĄD)

(Przedruk z numeru 6 Ter. Prawdy; P. 24, 30)

KILKU naszych korespondentów zwróciło nam uwagę na artykuł "Święci - Starożytni i Nowocześni" (Worthies - Ancient and Modern) w Z'20 - 21 - 28, i prosili nas o wyrażenie opinii o tym w TERAŹNIEJSZEJ PRAWDZIE. Żądanie to skłoniło nas do przedrukowania artykułu o "Młodocianych Świętych" i do zrobienia w niniejszym artykule przeglądu nauki z Z'20 - 21 - 28. Czujemy się tym swobodniejsi do zrobienia tego, ponieważ Strażnica nazywa ten przedmiot "otwartą kwestią". (Teraźniejsza Prawda zwać będzie tę klasę ludu Bożego "Młodociani Święci, ponieważ słowo "młodociani", (nie nowocześni, jak Strażnica ją nazywa) i słowo "święci" są w ściślejszej harmonii i wyrażeniem Pisma Św.).

Strażnica rozpoczyna swój artykuł jak następuje: "pytanie: czy Pismo uczy, że w obecnym czasie Pan rozwija klasę, która mogłaby być słusznie nazwana "nowoczesną" (Młodocianą) kła są Świętych." Kwestią ta była obszernie omawiana i uważamy, że potrzebnym jest i właściwym, aby Strażnica teraz (podkreślenie nasze) rozważyła ja." Z przytoczenia tego otrzymuje się oczywiste wrażenie, że Strażnica poprzednio przedmiotu tego nie rozważała. Wrażenie takie jest nieprawdziwe, albowiem przedmiot ten został wyłuszczony zupełnie poprawnie w Z'18 - 355 - 357, z obszernymi cytatami pióra "Onego Sługi." Lecz dwa te artykuły zupełnie zaprzeczają jeden drugiemu – artykuł w Z'20 - 21 - 28 zupełnie zaprzecza myśli naszego Pastora, iż ci, którzy poświęciwszy się, a okazawszy się wiernymi w czasie między końcem Ogólnego Wezwania w roku 1881 a wprowadzeniem ziemskiej postaci Królestwa, i nie znalazłszy zbywającej dla siebie korony, połączą się w nagrodzie i służbie ze Starożytnymi Świętymi w Królestwie. (F. 156 w polsk. Str..186, paragrafy 1, 2, i Z'15 - 269, par. 6, 7). Ci, którzy wierzą, że Towarzystwo jest "przewodem" do dawania odpowiedniego co do pory pokarmu kapłanom, (tak nam się nie, zdaje) musza czuć się zakłopotani z tego, jak i innych wskazanych przeciwności w Strażnicy w ciągu ostatnich latach.

Przedmiotem dyskusji przed nami nie jest stosunkowo małej wagi, sprawa, jak naprzykład różniące się ze sobą tłumaczenia odosobnionych wierszy, które wszystkie takie tłumaczenia zgadzają się z ogólnym Planem, ale jest to sprawa doktrynalna i to mająca niemałe znaczenie, ma bowiem wpływ na tysiące poświęconych teraz osób, oraz wiele tysięcy jeszcze innych, którzy się poświęcą.

Ze względu na tych, którzy może nie czytali artykułu omawianego, podajemy następujące jego krótkie streszczenie. Najpierw stawia trzy warunki, jakie Pan czyni, jako mające poprzedzać jego uznanie: (1) Wiara wiodąca do usprawiedliwienia, (2) poświęcenie i (3) wierność w doświadczeniach od Boga zesłanych. Następnie artykuł ten zbija twierdzenie, jakoby niepoświęceni zainteresowani i do pewnego stopnia służący Prawdzie, byli złączeni w nagrodzie i w służbie ze Starożytnymi Świętymi. Po trzecie zbija myśl, że następujące ustępy nauczają, iż będzie Nowoczesna (Młodociana) Klasa Świętych (1) Sof. 2:3; (2) Psalm 41:1. (3) Zach. 13:8, 9; (4) Amos 9:13; (5) Mat. 8:11; (6) Jan 8:51. Po czwarte artykuł ten cytuje i częściowo wyjaśnia, a potem całkowicie odrzuca zapatrywania naszego Pastora na ten przedmiot, jak wyrażone jest w F186, par. 1, i Z'15 - 269, szpalta 2, par. 6, 7. Po piąte występuje z twierdzeniem, że doktryna o Nowoczesnych (Młodocianych) Świętych, jak jej nauczają powyżej przytoczone ustępy w pismach "Onego Sługi", zaprzecza doktrynom Okupu, Orędownika i Pośrednika, Przymierza i Zlecenia Kościoła. Miło nam jest wyrazić serdeczną zgodę z niektórymi z tych twierdzeń, ale "dobrze wyrozumowane" wyjaśnienia Pisma i "Onego Sługi" zmuszają nas do różnienia się z innymi twierdzeniami. Oczywiście nie jesteśmy pewni co do autorstwa owego artykułu, lecz jego styl, sposób rozumowania i zasadniczy błąd, zaprzeczenie Tymczasowego Usprawiedliwienia jako działającego teraz, należą do Brata Rutherforda. Tak czy owak, jako jeden z Redaktorów w kwaterze Strażnicy udzielił on niewątpliwie temu artykułowi swojego potwierdzenia. Rozpoczynamy najpierw od miłego zadania wyrażenia naszej zgody z twierdzeniem owego artykułu, że ci przyjaciele, którzy zgadzają się z Prawdą, i którzy udzielają jej pewnej służby, lecz którzy nie poświęcają się, nie mają być wspólnikami Starożytnych Świętych w nagrodzie w ciągu Tysiąclecia. A powodem dlaczego nimi nie będą jest to, że nie są. oni charakteru Starożytnych Świętych. Aby być ich Wspólnikami w Tysiącleciu pewni ludzie będą musieli używać tej samej usprawiedliwiającej wiary, tego samego poświęcenia się Panu, i tego samego rodzaju wierności w doświadczeniach podobnych do tych, jakie oni przechodzili. Dlatego bez względu na stosunek, jaki niektórzy mogą zachowywać względem Prawdy i względem ludu Prawdy, jeżeli nie zrobią trzech tych rzeczy, które Starożytni Święci uczynili, to nie będą ich Wspólnikami Tysiąclecia w nagrodzie i w służbie. I Pastor nasz nigdy nie dał do zrozumienia, jakoby mieli być. W miejscach, gdzie mówi o wspólnikach Starożytnych Świętych podczas Tysiąclecia - jak naprzykład F - 186. par. 1, i Z'15 - 269, szpalta 2, par. 6 itd. - wykazuje (wyraźnie w F - 186, par. 1), że omawia nagrodę i służbę Tysiąclecia tych niespłodzonych poświęconych, którzy od roku 1881 działają w trzech wyżej wspomnianych względach tak, jak postępowali Starożytni Święci. I ani my, ani nikt inny z będących w zgodzie z myślą "Onego Sługi" w tym przedmiocie nie nauczał nigdy, że taka nagroda i służba czeka owych niepoświęconych przyjaciół Prawdy. Więc chociaż omawiany artykuł, zaprzeczając tych zaszczytów takim niepoświęconym przyjaciołom Prawdy, wyłuszcza Prawdę w stosunku do nich, to jednak podaje taka Prawdę, która nie odpowiada na pytanie, od którego artykuł się zaczyna, i na który zamierza odpowiedzieć. "Czy Pismo uczy, że w obecnym czasie Pan rozwija klasę, która by mogła być słusznie nazwana "nowoczesna (Młodocianą) klasą Świętych?" Jeżeli taki błąd nauczany jest w tym przedmiocie, to oczywiście leży w zakresie Strażnicy, przy omawianiu przedmiotu Młodocianych Świętych poprawić go, lecz powinna naszym zdaniem zrobić to w taki sposób, aby nie zostawiać niektórych ludzi pod wrażeniem, że to Nowocześni (Młodociani) Święci oznaczają takie osoby, albowiem termin ten nie oznacza ich w pojęciu tych, co są w zgodzie z myślą naszego Pastora.

Lecz może Redaktorzy Strażnicy mieli zamiar częściowo poprawić błędną myśl, iż dzieci poświęconych zostaną. Starożytnymi Świętymi, którą to myśl niektórzy powzięli, z listu zatytułowanego: "List Ojca do Syna" w Z'08 - 263 - 264. Jeżeli taki był ich cel, to godzien jest wszelkiej pochwały. Może okazać się dalej pożytecznym dla przyjaciół, gdy dowiedzą się, że list został przez omyłkę zamieszczony w Strażnicy dla wypełnienia miejsca przez kogoś innego niż naszego Pastora, podczas jego nieobecności w Domu Biblijnym wskutek wyjazdu w długą podróż Pielgrzymia oraz, że "On Sługa", gdy go pytano w tym przedmiocie, zaprzeczył ogólnej nauce listu, oraz błędnemu wnioskowi, jaki niektórzy wyciągnęli z niego w sprawie dzieci Ludu Prawdy, jakoby one miały stać się Starożytnymi Świętymi, oraz żałował, że list ten ukazał się w Strażnicy.

I znów miło nam jest zgodzić się z omawianym artykułem w jego zaprzeczaniu, iż następujące wyjątki z Pisma odnoszą się do Starożytnych Świętych: Sof 2:3; Psalm 41: 1, 2; Zach. 13:8, 9; Amos 9:13; Mat. 8:11; Jan 8:51. Omawiany artykuł przytacza je jakoby były stosowane przez niektórych na dowód, że ma być Klasa Młodocianych Świętych, którzy mają się stać Wspólnikami Starożytnych Świętych w nagrodzie i służbie w ciągu tysiąclecia. Żaden z tych ustępów nie odnosi się specjalnie do takiej klasy; nasz drogi Pastor nigdy go tak nie stosował, ani my nigdy nie daliśmy mu takiego zastosowania, ani też nigdy nie słyszeliśmy o takim jego zastosowaniu przed przeczytaniem omawianego artykułu. Ponieważ ustępy te nie odnoszą się do przedmiotu, przeto nie ma potrzeby omawiania ich w tym punkcie, poza wspomnieniem jednak, że nie rozumiemy, jakoby Sof. 2:3 ; Zach. 13:9 odnosiły się do samych Izraelitów, i to podczas ucisku Jakuba, jak Strażnica teraz utrzymuje. Pojmujemy je raczej tak, jak je "On Sługa" objaśnił. Tak samo uważamy, że późniejsza myśl naszego Pastora o Mat. 8:11; Łuk. 13:29, że przychodzący ze Wschodu, z Zachodu, z Północy i z Południa są Maluczkim Stadkiem (Psalm 107:3; Dzieje 15:14; Z'14 - 59, szpalta 2, par. 1, 2) jest lepsza z powodu jej bliższej zgody ze związkiem, aniżeli ta, jaka cytuje wspomniany artykuł z Z'04 - 335. Ponieważ jednak punkty te nie należą do naszego przedmiotu, przechodzimy nad niemi bez dalszych uwag.

ZASADNICZY BŁĄD OMAWIANEGO ARTYKUŁU

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 37, 1928 — Święci Starożytni i Nowocześni”. Cała liczy 15 671 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.