---
tytul: "Wiersz: Pieśń \"Oblubienicy\" — Reprints R5815-373 | Literatura Biblijna"
opis: "Wiersz: Pieśń \"Oblubienicy\" — PnP. 4:12-16 Północny Wiatr dziś w moim Ogrodzie mocno wieje – Jego gwałtowne podmuchy szaleją, czyniąc zawieję; Drzewa…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5815-373
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Reprints](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints)

# Wiersz: Pieśń "Oblubienicy"

Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1915 · strona 5815 · pozycja R5815-373

## PIEŚŃ „OBLUBIENICY”

PnP. 4:12-16
Północny Wiatr dziś w moim Ogrodzie mocno wieje –

Jego gwałtowne podmuchy szaleją, czyniąc zawieję;

Drzewa wyginają się i kołyszą przy każdym powiewie,

Kuląc się i chwiejąc w wiatru silnym gniewie.

> Zapuszczają swoje korzenie bardzo głęboko; a ramiona ich

Opierają się silnie, wijąc się w podmuchach tych.

O surowy Wietrze Północy, daremna jest furia twoja!

Bo moc zrodzona z potrzeby zwycięża w wielkich bojach!

> Dziś owiewa mój Ogród Wiatr Południowy,

I czule otula kwiatów piękne głowy;

Ich miękkie płatki drżą, tak bardzo się radując,

A ich woń unosi się na wietrze, wirując.

> Łagodna bryza każdy lśniący listek pieści,

Szepcząc każdej pąsowej róży cenne wieści;

A urocze, nieśmiałe fiołki spoglądają w górę pod dotykiem jego –

Dotykiem, który spływa od Wiatru Południowego.

> Drzewom szepcze, refrenem nisko śpiewającym,

I zakrada się w konarach z westchnieniem drżącym;

Klaszczą w swoje miękkie dłonie, ich radość się rodzi,

Bo stara Zima minęła, a Lato nadchodzi.

> O Południowy i Północny Wietrze, obyście dary bogate wnieśli ogrodowi temu!

Chwalebną śpiewam piosnkę Wiatrom, Północnemu i Południowemu!

Moje cudne kwiaty są osłonięte, drzewa ogromne i silne są!

Owoce są wyborne, a kwiaty upajają wonią swą;

> Niech przyjdzie Miły Mój do ogrodu Swego – Spójrz na to,

Przyjrzyj się przyprawom, zapachom, kwiatom.

Na dojrzałe, złote owoce, co u Twoich stóp leżą!

Jaka radość może być większa! Co za przywilej dla tych, co wierzą!

21 października 1915 r. ALICE G. JAMES

*— 15 grudnia 1915 r. —*

*— 15 grudnia 1915 r. —*

*Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.*