Wiersz: "Wszakże się ja w Panu weselić będę"

Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1915 · strona 5762 · pozycja R5762-267

„WSZAKŻE SIĘ JA W PANU WESELIĆ BĘDĘ”

Choćby drzewo figowe kwiatów nie miało, Choćby drzewo oliwne owoców nie wydało, Choćby z owczarni owce wybite zostały, A nie byłoby bydła, obory opustoszały, – Wszakże dusza moja błogosławić i chwalić będzie Cię, A moja wiara nie wzruszy się.

Choćby ziemia była pełna przemocy i boju, I uleciał gdzieś Gołąbek Pokoju, A pod ciężarem zmarłych na świecie całym, Ziemia i morze będą narzekały, – Wszakże ja pośród zgiełku okropnego Weselić się będę, bez lęku żadnego!

Choćby widzenie zwlekać się wydało, Przeto, że do pewnego czasu odłożone zostało, Choćby moja wiara osobliwie próbowana była, W walce zaciekłej i srogiej, będę Cię wielbiła, Wszakże dosyć mam na Łasce Twojej, Bo On mocą moją w pieśni mojej!

Choćby mnie i zabił, przecie będę ufać w Nim, Pomimo że moje serce pęka, cieszę się tym, Bo ja wiem i dziś się tym nie smucę, Że On zaplanował sposób, w jaki powrócę. – Chwalić będę Pana, póki będę żyła, I gdy się obudzę, będę Go chwaliła!

– GERTRUDA W. SEIBERT

— 1 września 1915 r. —

— 1 września 1915 r. —

Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.