Wiersz: Samotna droga

Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1914 · strona 5395 · pozycja R5395-40

SAMOTNA DROGA

Niestety, jak niewielu wie ile łaski potrzeba, By kroczyć samotną drogą. Sam! O tak, sam! Żadne ludzkie serce Nie może zrozumieć bezimiennych smutków, Nocy na łkaniu spędzonych, a jednak kiedy świta Dzień, by powitać świat promiennym uśmiechem I rozrzucić wokół blask słońca, ty cichutko szepczesz Do swego biednego serca, „Czy wytrzymasz jeszcze trochę więcej?”

Sam! Biedne serce, czy ty nie pytasz: Dlaczego? Czy nie myślisz, że to dziwne, że musisz kroczyć tą drogą? O nie! Ty jedynie kroczysz śladami, Tego, który przeszedł przed tobą i nikt z ludzi Nie był z Nim! Sam? Ale nie samotny – Czyż nie powiedział twój błogosławiony Pan i Mistrz, „Oblicze Moje pójdzie przed tobą”? O, duszo moja, Nie będzie już samotnej drogi!

24 grudnia 1913, G.W. SEIBERT

— 1 lutego 1914 r. —

— 1 lutego 1914 r. —

Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.