--- tytul: "Studium biblijne: Bóg pogrzebał Mojżesza, Swego sługę — Reprints R5333-315 | Literatura Biblijna" opis: "Studium biblijne: Bóg pogrzebał Mojżesza, Swego sługę — — 16 LISTOPADA — 5 MOJ. 34:1-12 —" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5333-315 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Reprints](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints) # Studium biblijne: Bóg pogrzebał Mojżesza, Swego sługę Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1913 · strona 5333 · pozycja R5333-315 ## Bóg pogrzebał Mojżesza, Swego sługę — 16 LISTOPADA — 5 MOJ. 34:1-12 — „Droga jest przed oczyma Pańskimi śmierć świętych jego” – Ps. 116:15 MOJŻESZ jest jedną z najznamienitszych postaci na kartach historii. Jego szlachetność odznacza go jako wielkiego patriotę, wodza, sędziego i przywódcę swego ludu; jeszcze wspanialej przejawia się to w jego relacji z Bogiem. Był on uosobieniem posłuszeństwa i wierności jako sługa Jahwe. Obrazuje w tym „większego niż Mojżesz”, Mesjasza. Jak czytamy: „Proroka z pośrodku ciebie, z braci twej, jakom ja jest, wzbudzi tobie Pan, Bóg twój” (5 Moj. 18:15) – ja jestem małym obrazem czy przedstawieniem tego wielkiego Nauczyciela, Wodza i Króla, którego Jahwe pomaże, aby był owym prawdziwym Wybawicielem Izraela i świata z niewoli Szatana, grzechu i śmierci – Żyd. 2:14,15. Każdy może dostrzec ową wielkość Mojżesza na podstawie zapisów. Każdy może zauważyć, że wymagało to wielkiej odwagi, by porzucić dwór Faraona i dzielić los ze swoimi braćmi, z narodem żydowskim, oraz stać się ich wodzem w wyprowadzeniu z niewoli do Ziemi Obiecanej. Każdy może dostrzec patriotyzm tego męża, gdy jako pośrednik swego ludu błagał Boga o przebaczenie ich przewinień, odmawiając propozycji zgładzenia narodu, a ocalenia tylko jego i jego rodziny jako dziedziców obietnicy. Każdy może dostrzec ową wielką wiarę w Boga, jaka niezbędna była w przypadku pozycji zajmowanej przez Mojżesza. Jednak tylko stosunkowo nieliczni dostrzegają prawdziwą głębię charakteru Mojżesza; tylko niewielu pojmuje rzeczywistą sytuację i uzmysławia sobie Boskie powołanie narodu izraelskiego oraz dzieło Mojżesza jako ich pośrednika. ## MOJŻESZ, SŁUGA BOŻY Nie da się nie odczuwać współczucia dla tego wspaniałego Bożego sługi – „najskromniejszego ze wszystkich ludzi, którzy są na ziemi” – w związku z owym szczególnym wydarzeniem, które, jako kara, zagrodziło mu wejście do Kanaanu wraz z ludem oraz uczyniło zeń w sposób symboliczny obraz tych, którzy umrą Wtórą Śmiercią. Po tylu latach cierpliwości i wytrwałości oraz lojalności wobec Boga, w chwili niebaczenia wielki pośrednik Izraela zawiódł pod względem cichości i wierności. Chociaż miał polecenie od Pana, by mówić do skały, którą przy uprzedniej okazji uderzył, Mojżesz z rozdrażnieniem uderzył w nią dwukrotnie, mówiąc do ludzi: „Słuchajcie, przekorni! Czy z tej skały wydobędziemy dla was wodę?” Skała, z której pochodzi życiodajny strumień, reprezentowała Skałę Wieków – Mesjasza, który został ponownie uderzony. Porównaj Żyd. 6:6. Fakt, że Mojżesz został użyty jako typ na klasę Wtórej Śmierci, w żadnym sensie nie wskazuje, że on sam doświadczył Wtórej Śmierci, ani że sam się odciął od Bożej łaski. Kara, jaką otrzymał, pomogła jedynie uzupełnić typiczny obraz – on nie mógł wejść do Kanaanu – on nie mógł wejść do Ziemi Obiecanej. ## KANAAN WIDZIANY Z GÓRY PIZGA Pizga to jeden ze szczytów Góry Nebo. Z niego mógł Mojżesz obejrzeć znaczną część Ziemi Obiecanej, ku której jego oczy wiary spoglądały od osiemdziesięciu lat i do której niezmordowanie prowadził naród izraelski przez czterdzieści lat. Ten wielki, stary sługa Boga, całkowicie poddany Boskiej woli i zarządzeniom, został złożony snem śmierci przez Pana, któremu służył. Żydzi mówią, że Pan go tam pocałował. Miejsce jego pochówku było ukryte – zapewne z myślą o niedopuszczeniu do duchowego bałwochwalstwa. Nowy Testament oznajmia, że Szatan starał się posiąść ciało Mojżesza, z pewnością po to, by wykorzystać je w celach kultowych, ale Jahwe na to nie pozwolił. ## MOJŻESZ UMARŁ I ZOSTAŁ POGRZEBANY Nie chcemy przeoczyć faktu, że Mojżesz umarł i nie ożyje aż do wyznaczonego przez Boga czasu, gdy zostanie wzbudzony w Mesjańskim Królestwie. W międzyczasie śpi wraz ze swymi ojcami, jak podaje Biblia odnośnie wszystkich, którzy zmarli. Opis przemienienia naszego Pana i ukazania się Mojżesza i Eliasza wraz z Nim w tej wizji nie musi stać w sprzeczności ze stwierdzeniem, że Mojżesz umarł i że jedyną nadzieją dla każdego jest powstanie od umarłych (1 Kor. 15:13,14). Mamy osobiste słowa Jezusa, że ani Mojżesz, ani Eliasz nie poszli do Nieba. Powiedział On: „A nikt nie wstąpił do nieba” (Jana 3:13). Jezus wyjaśnia, że to, co uczniowie widzieli na górze, nie było rzeczywistością, lecz wizją – tak jak trąby, bestie, itp. w Objawieniu nie są rzeczywiste, lecz wizyjne. „Nikomu nie powiadajcie tego widzenia” (Mat. 17:9). Św. Piotr, który był świadkiem tej wizji, stwierdza, że było to przedstawienie Królestwa Mesjasza (2 Piotra 1:16-18). Mojżesz reprezentował jedną klasę, a Eliasz inną, jako uczestnicy wraz z Jezusem w Jego Mesjańskiej chwale – w Królestwie, które ma błogosławić świat, w Królestwie, które, ustanowione na ziemi, szybko naprawi zło i doprowadzi do tego, że wola Boża wykona się całkowicie, tak jak jest wykonywana w Niebie. ## BOŻA OBIETNICA DLA ABRAHAMA U podłoża wszelkiego Bożego działania względem Cielesnego Izraela, jak i Duchowego Izraela, leży Jego wielka Obietnica uczyniona Abrahamowi i opatrzona przysięgą – „W tobie i w nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie narody ziemi”. Od samego początku Bóg zaplanował, że przekleństwo śmierci nie będzie wiecznym przekleństwem rodzaju ludzkiego. Od początku postanowił uzdrowienie chorób, cierpienia i bólu oraz że nadejdzie czas, gdy usunie to przekleństwo. Z góry obmyślił posłanie Baranka Bożego, który poprzez zbawienie świata miał usunąć grzech, znieść przekleństwo i zamiast niego sprowadzić na ludzkość błogosławieństwo. Wszakże pierwsze jasne stwierdzenie odnośnie tego Boskiego zamiaru zostało uczynione do Abrahama – że on sam i jego potomstwo mieli być połączeni z Bogiem w wielkim dziele podnoszenia i błogosławienia ludzi. Chociaż Bóg wiedział, że nikt z ludzkiej rodziny nie zachowa doskonale Boskiego Prawa, jednak było ono środkiem do zilustrowania tej sprawy. W związku z tym, zanim Bóg był gotów sprowadzić Mesjańskie błogosławieństwo, złożył potomstwu Abrahama przez Jakuba propozycję – jeśli okażą się wierni w przestrzeganiu Boskiego Prawa, Bóg byłby gotowy użyć ich jako obiecanego Nasienia Abrahama do błogosławienia wszystkich narodów. Szesnaście wieków usiłowań Izraela pod Prawem (Prawo Mojżeszowe – przyp. tłum.) zostało podsumowanych przez św. Pawła, który stwierdza: „Przeto z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed oblicznością jego” – Rzym. 3:20. ## PRZYGOTOWANIE NASIENIA Doprowadza to do czasu Mesjasza. Logos, na mocy specjalnych narodzin, stał się Jezusem i złożył w ofierze swoje życie, zgodnie z przejrzeniem Bożym. Wokół Niego zebrani zostali ci spośród cielesnych Izraelitów, którzy byli świętymi w sercach. Mieli oni stać się Jego uczniami – dzielić Jego cierpienia i śmierć oraz być uczestnikami Jego chwały i wywyższenia do Boskiej natury. Ci Wybrani, czyli wyselekcjonowani, mają kiedyś stanowić z Jezusem pozaobrazowego Mojżesza. W tym celu zostali powołani czy podniesieni spośród swoich braci, jak prorokował Mojżesz. Tacy zostali wyszukani nie tylko spośród „prawdziwych Izraelitów”, bowiem Boska Mądrość powołuje i wybiera poprzez ten Wiek innych, spomiędzy Pogan – z każdego rodzaju, narodu, ludu i języka. W ten sposób stopniowo Bóg przygotowuje wielkiego Proroka, Kapłana, Króla i Sędziego, który w ciągu tysiąca lat Mesjańskiego Królestwa będzie Pośrednikiem między Bogiem a tymi wszystkimi, którzy zapragną zbliżyć się do Niego i otrzymać Jego błogosławieństwo. Będą oni spokrewnieni z żałującym światem, tak jak i kapłani izraelscy byli spokrewnieni ze swym narodem; jednak ich praca będzie skuteczna i się powiedzie, ponieważ opierać się będzie na „lepszych ofiarach” za grzechy (Żyd. 9:23), oni zaś będą wspierani przez Boską moc w odpuszczaniu grzechów i uwalnianiu chętnych i posłusznych z niewoli grzechu i śmierci do chwalebnej wolności dzieci Bożych. Ten wielki antytyp jest przed nami i jak wierzymy, wkrótce mieć będzie swoje wypełnienie. Przygotowywany w ten sposób przez Boga Mesjasz, składający się z Jezusa, Głowy, i wszystkich Wybranych z Izraela i ze świata, czyli Ciała Mesjasza, będzie tak samo jak typ, bardzo wierny, lojalny, patriotyczny względem Boga i ludzi. W istocie jest to jeden ze sprawdzianów dla nich – czy zechcą kłaść swoje życie dla braci i czy pozostaną wierni zasadom Boskiego charakteru nawet aż do śmierci. ## MOJŻESZOWE POSELSTWO DLA IZRAELA Piąta Księga Mojżeszowa może być zasadniczo traktowana jako przedśmiertne przesłanie Mojżesza dla Izraela. Uważa się, że zostało wypowiedziane na kilka dni przed śmiercią Mojżesza. Pierwsza z mów zaczyna się z wersetem 5 Moj. 1:6 i kończy na wersecie 5 Moj. 4:40. Druga rozpoczyna się od rozdziału 5 i ciągnie do końca rozdziału 26. Mowa trzecia to rozdziały 27 i 28. Czwarta, ratyfikacja Prawa, to rozdziały 29 i 30. Rozdział 31:1-8 to pomazanie Jozuego na następcę Mojżesza. Rozdział 32 – „Skała Izraela” to Pieśń Mojżesza, przedstawiona tego dnia, którego Bóg wezwał go (na górę). Błogosławieństwo pokoleń tego samego dnia to rozdział 33. Treścią tych mów była nadzieja ku Bogu, wiara w obietnice i wierność postanowieniom ich Przymierza. *— 15 października 1913 r. —* *— 15 października 1913 r. —* *Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.*