„Duchów sprawiedliwych, którzy doszli do doskonałości”

Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1913 · strona 5294 · pozycja R5294-248

„Duchów sprawiedliwych, którzy doszli do doskonałości”

„Ale przystąpiliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do Jerozolimy niebieskiej i do niezliczonych tysięcy aniołów, do ogólnego zgromadzenia Kościoła pierworodnych, którzy są spisani w niebie, do Boga, Sędziego wszystkich i do duchów sprawiedliwych [ludzi], którzy doszli do doskonałości” – Żyd. 12:22,23

Apostoł zwraca się tutaj do Kościoła i wskazuje na koniec, czyli zakończenie tego Wieku. Kontekst wskazuje, że przy końcu tego Wieku wszystko, co może być wstrząśnięte, zostanie wstrząśnięte – wszystkie zostanie wstrząśnięte, za wyjątkiem tego, co jest niewzruszone. A rzeczą niezachwianą jest Królestwo, które zostanie po tych wstrząsach ustanowione. Apostoł porównuje czas jego inauguracji do inauguracji Przymierza Zakonu na górze Synaj, gdy cały lud słyszał grzmoty i głosy trąb, i ujrzał błyskawice oraz dymiącą górę; kiedy Mojżesz „przystąpił do ciemnej mgły, w której był Bóg”; kiedy Mojżesz wszedł na górę. Wszystko to było typiczne – zapieczętowanie Przymierza Zakonu przez typicznego pośrednika, Mojżesza – 2 Moj. 20:18-22.

Antytypem jest to, do czego się zbliżamy – do czego Kościół dojdzie przy końcu tego Wieku. Nastąpi wtedy zamieszanie, nieporozumienia na świecie – grzmoty, błyskawice. I tak jak w typie, tak i w antytypie, ludzie będą zniechęceni, w wielkim strachu i ucisku. Przy końcu tego czasu ucisku zostanie zainaugurowane Nowe Przymierze. Pośrednikiem będzie Jezus Mesjasz, jako uwielbiona Głowa, i Kościół Jego Ciało.

Apostoł mówi (zob. tłumaczenie Diaglott), że zbliżamy się do Generalnego Zgromadzenia Kościoła Pierworodnych. Będzie w to włączony Chrystus, Głowa, i wszyscy wierni tego Wieku, z przeszłości i teraźniejszości. Będzie w to włączone Małe Stadko i Wielka Kompania; bo razem tworzą Kościół Pierworodnych, których imiona spisane są w Niebie. To zgromadzenie będzie miało miejsce po zebraniu całego Małego Stadka. Każdego dnia zbliżamy się coraz bliżej do tego czasu – nawet teraz już trochę wchodzimy w ten czas.

Apostoł mówi również, że zbliżamy się do miejsca, w którym „duchy sprawiedliwych” zostaną udoskonalone. Nie byłoby rozsądne przypuszczanie, że on najpierw wspominałby o całym Kościele Pierworodnych, a następnie wspominał którą z jego części. Stąd dochodzimy do wniosku, że to wyrażenie odnosi się do innej klasy. Nasze umysły szukając odpowiedzi, naturalnie pomyślały o Starożytnych Godnych – klasie, która tylko czeka, aż Kościół zostanie uwielbiony. To przyjdzie we właściwym miejscu i porządku. Tak więc, opowiadając o zgromadzeniu Kościoła Pierworodnych, św. Paweł mówił też o tej drugiej klasie – „o duchach sprawiedliwych, którzy doszli do doskonałości”. Ale jest jeszcze jeden powód, dla którego nie mógł to być Kościół, a byliby to Starożytni Godni – mianowicie, ani Kościół, ani Wielka Kompania nie „dojdą do doskonałości” ludzkiej. Warunkiem, na podstawie którego Kościół stał się

klasą duchową, jest porzucenie ludzkiej natury.

Ale jak mamy zastosować to wyrażenie do Starożytnych Godnych? Robimy to poprzez przestawienie kilku słów, a mianowicie: „Przychodzimy do doskonałych ludzi, którzy doszli do sprawiedliwości”. A Starożytni Godni byli sprawiedliwi, chociaż mieli cielesne niedoskonałości. Apostoł odniósł się do tej klasy i powiedział nam, że oni dostąpią lepszego zmartwychwstania, chociaż nie lepszego od Kościoła. Starożytni Godni otrzymają lepsze zmartwychwstanie, gdyż gdy wyjdą z grobów, będą w doskonałych ciałach. Na początku Restytucji będą doskonałymi ludźmi, gdyż byli sprawiedliwi w duchu.

Figura góry jest powszechnie używana w Piśmie Świętym na określenie królestwa. Góra Syjon przedstawia Królestwo Boże. Królestwo Syjonu obejmie całą ziemię. To Królestwo ma być wkrótce ustanowione. Jego ustanowienie jest tym, o czym mówi Apostoł. Królestwo jest również w figurze nazywane miastem; ale ściśle mówiąc, góra przedstawia naród, a miasto przedstawia rząd tego narodu. Ta figura jest dziś bardzo powszechna. Jeśli przeczytamy, że Berlin robi to i tamto, wiemy, że jest mowa o niemieckim rządzie; lub jeśli czytamy, że St. Petersburg robi to i tamto, przedstawia to rosyjski rząd; podobnie Waszyngton przedstawiałby rząd Stanów Zjednoczonych, a Londyn rząd brytyjski.

Nasz tekst odnosi się do świętego Królestwa Bożego. A potem, aby nie stracić tej myśli i dalej ją rozwijać, że Miasto przedstawia całe Królestwo, Apostoł mówi o Mieście Bożym jako Niebiańskiej Jerozolimie. W ten sposób przenosi on nasze umysły do myśli, że tak jak literalna Jerozolima była stolicą typicznego Królestwa Bożego, tak samo będzie z Nową Jerozolimą – wyższy Rząd – który będzie Królestwem Bożym panującym nad całą ziemią. Te różne obrazy są używane w taki sposób, aby pokazać nam antytyp ziemskiego królestwa Syjonu, Jerozolimy. Następnie postępuje dalej zgodnie z innymi stwierdzeniami, odnosząc się do prawych w duchu, którzy staną się doskonałymi. Ci byli sprawiedliwymi w duchu, a wtedy zostaną udoskonaleni dzięki lepszemu Zmartwychwstaniu, które obiecał Pan.

W łączności z tym mamy stwierdzenie: „I do niezliczonych tysięcy aniołów.” Sądzimy, że będą to duchowi aniołowie Boga, którzy mieli do czynienia z wieloma zakresami służby Bożej. Uważamy, że są to ci sami aniołowie, o których mówił nasz Pan, gdy powiedział, że wyzna nas przed Swoim Ojcem i przed Świętymi aniołami – tymi, którzy byli sługami świętych przez cały ten Wiek. Jest to bardzo dobre, że oni nas spotykają, i że zobaczą nasze wprowadzenie przed Ojca.

— 15 sierpnia 1913 r. —

Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.