Wesołość

Zion’s Watch Tower 1879–1916 — przedruki (Reprints) · 1889 · strona 1123 · pozycja R1123-2

Wesołość

Wesołość jest jedną z najprzyjemniejszych łask Chrześcijańskiego charakteru. Ona przynależy tym szlachetnym charakterom, których sama obecność przynosi słoneczny blask wszędzie gdzie się oni udadzą.

Czasami spoglądamy w twarz, która jest tak bardzo zimna i odpychająca, ciemna i ponura, że czyni nas przygnębionymi niemal od samego spojrzenia na nią, oraz która świadczy o braku radości w sercu, braku szlachetności w duszy, braku hojności w charakterze, o tym, że cały charakter jest tak zimny jak góra lodowa. A czasem spotykamy twarz tak rozświetloną, uśmiechniętą, wesołą, radosną, że jeden jej przebłysk czyni dobrze naszym własnym duszom, i jest dla nas inspiracją. I dzięki temu sami czujemy się bardziej wesołymi. Jeśli posiadamy ducha pełnego nadziei, to umożliwi nam to zauważyć srebrne obwódki najciemniejszych chmur za którymi zawsze świeci światło Boskiej obietnicy i pomocy.

Prawdziwa religia nie jest ponura, „jej drogi są drogami przyjemności, a wszystkie jej szlaki są spokojne.” – Wybrane.

„Błogosławiony jest ten, który nauczy się korzystać ze swoich braków i słabości, i który, w całej nędzy jakiej doświadcza, wciąż jest poddany Słowu Bożemu”.

Wiele pozostaje Do podbicia wciąż; Pokój ma swoje zwycięstwa, Nie mniej odnowiony niż Wojna; nowy wróg powstaje Grożąc związaniem naszych dusz więzami sekularyzmu. Pomóż nam ochronić wolne sumienie z szponów, Najemnych wilków, których ewangelią są ich szczęki. — Milton.

— Lipiec 1889 r. —

Oryginały ZWT 1879–1916 są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład pochodzą z serwisu pastorrussell.pl i są tu za zgodą jego redakcji.