---
tytul: "Ewangelia Mateusza 27 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Mateusza 27 w trzech polskich przekładach. „A gdy było rano, weszli w radę wszyscy przedniejsi kapłani i starsi ludu przeciwko Jezusowi, aby go…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/27
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Mateusza](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/1)

# Ewangelia Mateusza 27

Ewangelia Mateusza, rozdział 27 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (66 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Mateusza 27 — Biblia Gdańska

**1** A gdy było rano, weszli w radę wszyscy przedniejsi kapłani i starsi ludu przeciwko Jezusowi, aby go zabili;

**2** I związawszy go, wiedli i podali Ponckiemu Piłatowi, staroście.

**3** Tedy Judasz, który go był wydał, widząc, iż był osądzony, żałując tego, wrócił trzydzieści srebrników, przedniejszym kapłanom i starszym ludu.

**4** Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną! A oni rzekli: Cóż nam do tego? ty ujrzysz!

**5** A porzuciwszy one srebrniki w kościele, odszedł, a odszedłszy powiesił się.

**6** Ale przedniejsi kapłani wziąwszy one srebrniki, mówili: Nie godzi się ich kłaść do skarbu kościelnego, gdyż zapłata jest krwi.

**7** I naradziwszy się, kupili za nie rolę garncarzową na pogrzeb gościom.

**8** Dlatego ona rola nazwana jest rolą krwi, aż do dnia dzisiejszego.

**9** Tedy się wypełniło, co powiedziano przez Jeremijasza proroka, mówiącego: I wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę oszacowanego, który był oszacowany od synów Izraelskich;

**10** I dali je za rolę garncarzową, jako mi postanowił Pan.

**11** A Jezus stał przed starostą; i pytał go starosta, mówiąc: Tyżeś jest on król żydowski? A Jezus mu rzekł: Ty powiadasz.

**12** A gdy nań skarżyli przedniejsi kapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

**13** Tedy mu rzekł Piłat: Nie słyszyszże jako wiele przeciwko tobie świadczą?

**14** Lecz mu nie odpowiedział i na jedno słowo, tak iż się starosta bardzo dziwował.

**15** Ale na święto zwykł był starosta wypuszczać ludowi jednego więźnia, którego by chcieli.

**16** I mieli natenczas więźnia znacznego, którego zwano Barabbasz.

**17** A gdy się zebrali, rzekł do nich Piłat: Któregoż chcecie, abym wam wypuścił? Barabbasza, czyli Jezusa, którego zowią Chrystusem?

**18** Bo wiedział, iż go z nienawiści wydali.

**19** A gdy on siedział na sądowej stolicy, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nie miej żadnej sprawy z tym sprawiedliwym; bom wiele ucierpiała dziś we śnie dla niego.

**20** Ale przedniejsi kapłani i starsi namówili lud, aby prosili o Barabbasza, a Jezusa, aby stracili.

**21** A odpowiadając starosta, rzekł im: Którego chcecie, abym wam z tych dwóch wypuścił? a oni odpowiedzieli: Barabbasza.

**22** Rzekł im Piłat: Cóż tedy uczynię z Jezusem, którego zowią Chrystusem? Rzekli mu wszyscy: Niech będzie ukrzyżowany.

**23** A starosta rzekł: Cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali, mówiąc: Niech będzie ukrzyżowany!

**24** A widząc Piłat, iż to nic nie pomagało, ale owszem się większy rozruch wszczynał, wziąwszy wodę, umył ręce przed ludem, mówiąc: Nie jestem ja winien krwi tego sprawiedliwego; wy ujrzycie.

**25** A odpowiadając wszystek lud, rzekł: Krew jego na nas i na dziatki nasze.

**26** Tedy im wypuścił Barabbasza; ale Jezusa ubiczowawszy, wydał go, aby był ukrzyżowany.

**27** Tedy żołnierze starościni przywiódłszy Jezusa na ratusz, zebrali do niego wszystkę rotę;

**28** A zewlekłszy go, przyodziali go płaszczem szarłatowym;

**29** I uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego, i dali trzcinę w prawą rękę jego, a upadając przed nim na kolana, naśmiewali się z niego, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

**30** A plując na niego, wzięli onę trzcinę, i bili go w głowę jego.

**31** A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z onego płaszcza, i oblekli go w szatę jego, i wiedli go, aby był ukrzyżowany.

**32** A wychodząc znaleźli człowieka Cyrenejczyka, imieniem Szymon; tego przymusili, aby niósł krzyż jego.

**33** A przyszedłszy na miejsce rzeczone Golgota, które zowią miejscem trupich głów,

**34** Dali mu pić ocet z żółcią zmieszany; a skosztowawszy, nie chciał pić.

**35** A ukrzyżowawszy go, rozdzielili szaty jego, i miotali los, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie szaty moje, a o odzienie moje los miotali.

**36** A siedząc, strzegli go tam.

**37** I przybili nad głową jego winę jego napisaną: Ten jest Jezus, król żydowski.

**38** Byli też ukrzyżowani z nim dwaj zbójcy, jeden po prawicy, a drugi po lewicy.

**39** A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swojemi,

**40** I mówiąc: Ty, co rozwalasz kościół, a w trzech dniach budujesz go, ratuj samego siebie; jeźliś jest Syn Boży, zstąp z krzyża.

**41** Także i przedniejsi kapłani z nauczonymi w Piśmie, i z starszymi, naśmiewając się, mówili:

**42** Inszych ratował, a samego siebie ratować nie może; jeźliż jest król Izraelski, niech teraz zstąpi z krzyża, a uwierzymy mu.

**43** Dufał w Bogu, niechże go teraz wybawi, jeźli się w nim kocha; boć powiedział: Jestem Synem Bożym.

**44** Także też i zbójcy, którzy byli z nim ukrzyżowani, urągali mu.

**45** A od szóstej godziny stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do dziewiątej godziny.

**46** A około dziewiątej godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eli, Eli, Lama Sabachtani! to jest, Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

**47** Tedy niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy to, mówili: Elijasza ten woła.

**48** A zarazem bieżawszy jeden z nich, wziął gąbkę, i napełnił ją octem, a włożywszy na trzcinę, dał mu pić.

**49** A drudzy mówili: Zaniechaj; patrzajmy, jeźli przyjdzie Elijasz, aby go wybawił.

**50** Ale Jezus zawoławszy po wtóre głosem wielkim, oddał ducha.

**51** A oto zasłona kościelna rozerwała się na dwoje od wierzchu aż do dołu, i trzęsła się ziemia, a skały się rozpadały.

**52** I groby się otwierały, a wiele ciał świętych, którzy byli zasnęli, powstało:

**53** A wyszedłszy z grobów po zmartwychwstaniu jego, weszli do miasta świętego, i pokazali się wielom.

**54** Tedy setnik i ci, co z nim Jezusa strzegli, widząc trzęsienie ziemi, i to, co się działo, zlękli się bardzo, mówiąc: Prawdziwieć ten był Synem Bożym.

**55** A było tam wiele niewiast z daleka się przypatrujących, które były przyszły za Jezusem od Galilei, posługując mu;

**56** Między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jakóbowa i Jozesowa, i matka synów Zebedeuszowych.

**57** A gdy był wieczór, przyszedł człowiek bogaty z Arymatyi, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusowym.

**58** Ten przyszedłszy do Piłata, prosił o ciało Jezusowe. Tedy Piłat rozkazał, aby mu było ono ciało oddane;

**59** A Józef wziąwszy ono ciało, uwinął je w czyste prześcieradło;

**60** I położył je w nowym grobie swoim, który był w opoce wykował; a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki, odszedł.

**61** A była tam Maryja Magdalena, i druga Maryja, które siedziały przeciwko grobowi.

**62** A drugiego dnia, który był pierwszy po przygotowaniu, zgromadzili się przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie do Piłata.

**63** Mówiąc: Panie! wspomnieliśmy, iż on zwodziciel powiedział, gdy jeszcze żyw był: Po trzech dniach zmartwychwstanę.

**64** Rozkaż tedy obwarować grób aż do dnia trzeciego, by snać przyszedłszy uczniowie jego w nocy, nie ukradli go, i nie powiedzieli ludowi, iż powstał od umarłych; i będzie pośledni błąd gorszy niż pierwszy.

**65** Rzekł im Piłat: Macie straż, idźcież, obwarujcie, jako umiecie.

**66** A oni poszedłszy, osadzili grób strażą, zapieczętowawszy kamień.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [14 kwietnia](https://literaturabiblijna.pl/manna/14-kwietnia)
- [Nr 262](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/2014-81)

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Mateusza

- [Mat. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/1)
- [Mat. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/2)
- [Mat. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/3)
- [Mat. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/4)
- [Mat. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/5)
- [Mat. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/6)
- [Mat. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/7)
- [Mat. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/8)
- [Mat. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/9)
- [Mat. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/10)
- [Mat. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/11)
- [Mat. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/12)
- [Mat. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/13)
- [Mat. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/14)
- [Mat. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/15)
- [Mat. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/16)
- [Mat. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/17)
- [Mat. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/18)
- [Mat. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/19)
- [Mat. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/20)
- [Mat. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/21)
- [Mat. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/22)
- [Mat. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/23)
- [Mat. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/24)
- [Mat. 25](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/25)
- [Mat. 26](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/26)
- [Mat. 27](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/27)
- [Mat. 28](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/28)

[← Ewangelia Mateusza 26](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/26) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Mateusza 28 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/mateusza/28)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*