---
tytul: "Ewangelia Marka 12 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Marka 12 w trzech polskich przekładach. „Tedy począł do nich mówić w podobieństwach: Człowiek jeden nasadził winnicę, i ogrodził ją płotem, i…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/12
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Marka](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/1)

# Ewangelia Marka 12

Ewangelia Marka, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (44 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Marka 12 — Biblia Gdańska

**1** Tedy począł do nich mówić w podobieństwach: Człowiek jeden nasadził winnicę, i ogrodził ją płotem, i wykopał prasę, i zbudował wieżę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz.

**2** I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.

**3** Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.

**4** I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.

**5** I zasię posłał inszego sługę; ale i tego zabili, i wiele innych, z których jedne ubili, a drugie pozabijali.

**6** A mając jeszcze jednegoż swego miłego syna, posłał na ostatek do nich i tego, mówiąc: Wżdyć się będą wstydzili syna mego.

**7** Ale oni winiarze rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a będzie nasze dziedzictwo.

**8** I wziąwszy go zabili, a wyrzucili precz z winnicy.

**9** Cóż tedy uczyni pan onej winnicy? Przyjdzie, a potraci one winiarze, i da winnicę innym.

**10** Izaliście nie czytali tego pisma: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?

**11** Od Panać się to stało, i jest dziwne w oczach naszych.

**12** Starali się tedy, jakoby go pojmać, ale się ludu bali; bo poznali, iż przeciwko nim ono podobieństwo powiedział. I zaniechawszy go, odeszli.

**13** Potem posłali do niego niektóre z Faryzeuszów i z Herodyjanów, aby go usidlili w mowie.

**14** A tak oni przyszedłszy rzekli mu: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką, ale w prawdzie drogi Bożej uczysz; godziż się dać czynsz cesarzowi, czyli nie? Mamyż go dać, czyli nie dać?

**15** A on poznawszy obłudę ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie? Przynieście mi grosz, abym go oglądał.

**16** Tedy mu oni przynieśli; a on im rzekł: Czyjże to jest obraz i napis? A oni mu powiedzieli: Cesarski.

**17** I odpowiadając Jezus, rzekł im: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu. I dziwowali mu się.

**18** I przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go mówiąc:

**19** Nauczycielu! Mojżesz nam napisał, iż jeźliby czyj brat umarł, i zostawił żonę, a dziatek by nie zostawił, aby brat jego pojął żonę jego, a wzbudził nasienie bratu swemu.

**20** Było tedy siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę umarł, i nie zostawił nasienia;

**21** A drugi pojąwszy ją, umarł, lecz i ten nie zostawił nasienia; także i trzeci.

**22** A tak ją pojęło onych siedm braci, a nie zostawili nasienia. Na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.

**23** Przetoż przy zmartwychwstaniu gdy powstaną, któregoż z nich będzie żoną? bo siedm ich mieli ją za żonę.

**24** Na to Jezus odpowiadając rzekł im: Zaż nie dlatego błądzicie, iżeście nie powiadomi Pisma ani mocy Bożej?

**25** Albowiem gdy zmartwychwstaną, ani się żenią, ani za mąż wydawają; ale są jako Aniołowie w niebiesiech.

**26** A o umarłych, iż będą wzbudzeni, nie czytaliścież w księgach Mojżeszowych, jako Bóg do niego ze krza mówił, i rzekł: Jam jest Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba?

**27** Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale Bogiem żywych: przetoż wy bardzo błądzicie.

**28** A przystąpiwszy jeden z nauczonych w Piśmie, słysząc, że z sobą gadali, a widząc, że im dobrze odpowiedział, spytał go: Które jest najpierwsze ze wszystkich przykazanie?

**29** A Jezus mu odpowiedział: Najpierwsze ze wszystkich przykazanie jest: Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest.

**30** Przetoż będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, i ze wszystkiej siły twojej; toć jest pierwsze przykazanie.

**31** A wtóre temu podobne to jest: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie. Większego przykazania innego nad to nie masz.

**32** Tedy mu rzekł on nauczony w Piśmie: Nauczycielu! zaprawdę dobrześ powiedział, iż jeden jest Bóg, a nie masz inszego oprócz niego.

**33** I miłować go ze wszystkiego serca i ze wszystkiej myśli i ze wszystkiej duszy i ze wszystkiej siły, a miłować bliźniego jako samego siebie, więcej jest nad wszystkie całopalenia i ofiary.

**34** A widząc Jezus, że on mądrze odpowiedział, rzekł mu: Niedalekoś jest od królestwa Bożego. I nie śmiał go nikt dalej pytać.

**35** Tedy Jezus odpowiadając rzekł, gdy uczył w kościele: Jakoż mówią nauczeni w Piśmie, iż Chrystus jest Syn Dawida?

**36** Bo sam Dawid przez Ducha Świętego powiedział: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.

**37** Ponieważ go sam Dawid nazywa Panem, jakoż tedy jest synem jego? a wielki lud rad go słuchał.

**38** I mówił do nich w nauce swojej: Strzeżcie się nauczonych w Piśmie, którzy chcą w długich szatach chodzić, a być pozdrawiani na rynkach;

**39** I na pierwszych stołkach siadać w bóżnicach, i pierwsze miejsca mieć na wieczerzach;

**40** Którzy pożerają domy wdów, a to pod pokrywką długich modlitw; cić odniosą cięższy sąd.

**41** A Jezus siedząc przeciwko skarbnicy, przypatrywał się, jako lud rzucał pieniądze do skarbnicy, i jako wiele bogaczów wiele rzucało.

**42** I przyszedłszy jedna wdowa uboga, wrzuciła dwa drobne pieniążki, co czyni kwartnik.

**43** Tedy zwoławszy uczniów swoich rzekł im: Zaprawdę wam powiadam, że ta uboga wdowa więcej wrzuciła, niżeli ci wszyscy, którzy rzucali do skarbnicy.

**44** Albowiem ci wszyscy z tego, co im zbywało, rzucali; ale ta z ubóstwa swego wszystko, co miała, wrzuciła, wszystkę żywność swoję.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Studium biblijne: Przypowieść o winnicy](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r1982-115)

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

- [Mar. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/1)
- [Mar. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/2)
- [Mar. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/3)
- [Mar. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/4)
- [Mar. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/5)
- [Mar. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/6)
- [Mar. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/7)
- [Mar. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/8)
- [Mar. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/9)
- [Mar. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/10)
- [Mar. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/11)
- [Mar. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/12)
- [Mar. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/13)
- [Mar. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/14)
- [Mar. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/15)
- [Mar. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/16)

[← Ewangelia Marka 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/11) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Marka 13 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/marka/13)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*