---
tytul: "Ewangelia Łukasza 7 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Łukasza 7 w trzech polskich przekładach. „A gdy dokończył wszystkich mów swoich przed onym ludem, wszedł do Kapernaum;” — czytaj cały rozdział…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/7
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Łukasza](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)

# Ewangelia Łukasza 7

Ewangelia Łukasza, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (50 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Łukasza 7 — Biblia Gdańska

**1** A gdy dokończył wszystkich mów swoich przed onym ludem, wszedł do Kapernaum;

**2** A niektórego setnika sługa źle się mając, już prawie miał umrzeć, którego on sobie bardzo poważał.

**3** Ten usłyszawszy o Jezusie, posłał do niego starszych z Żydów, prosząc go, aby przyszedłszy uzdrowił sługę jego.

**4** A oni przyszedłszy do Jezusa, prosili go z pilnością, mówiąc: Godzien jest, abyś mu to uczynił;

**5** Albowiem miłuje naród nasz, i on nam bóżnicę zbudował.

**6** A tak Jezus szedł z nimi. Ale gdy niedaleko był od domu, posłał do niego on setnik przyjacioły, mówiąc mu: Panie! nie zadawaj sobie pracy; bomci nie jest godzien, abyś wszedł pod dach mój.

**7** Przetoż i samego siebie nie miałem za godnego, abym miał przyjść do ciebie; ale rzecz słowo, a będzie uzdrowiony sługa mój.

**8** Bomci i ja człowiek pod mocą postanowiony, mający pod sobą żołnierzy, i mówię temu: Idź, a idzie, a drugiemu: Przyjdź, a przychodzi, a słudze mojemu: Czyń to, a czyni.

**9** Tedy usłyszawszy to Jezus, zadziwił mu się, i obróciwszy się, rzekł do ludu, który za nim szedł: Powiadam wam, żem ani w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazł.

**10** A wróciwszy się do domu ci, którzy byli posłani, znaleźli sługę, który się źle miał, zdrowego.

**11** I stało się nazajutrz, że szedł do miasta, które zowią Naim, a szło z nim uczniów jego wiele i lud wielki.

**12** A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, tedy oto wynoszono umarłego, syna jedynego matki swojej, a ta była wdową, a z nią szedł wielki lud miasta onego.

**13** Którą ujrzawszy Pan użalił się jej, i rzekł jej: Nie płacz!

**14** I przystąpiwszy dotknął się trumny (mar), (a ci, co nieśli, stanęli) i rzekł: Młodzieńcze! tobie mówię, wstań.

**15** I usiadł on, który był umarł, i począł mówić; i oddał go matce jego.

**16** Tedy wszystkich strach zdjął, a wielbili Boga, mówiąc: Prorok wielki powstał między nami, a Bóg nawiedził lud swój.

**17** I rozeszła się o nim ta wieść po wszystkiej Judzkiej ziemi, i po wszystkiej okolicznej krainie.

**18** I oznajmili Janowi uczniowie jego o tem wszystkiem. A Jan wezwawszy dwóch niektórych z uczniów swoich,

**19** Posłał je do Jezusa, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?

**20** A gdy przyszli do niego mężowie oni, rzekli: Jan Chrzciciel posłał nas do ciebie, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?

**21** A onejże godziny wiele ich uzdrowił od chorób, od niemocy, i od duchów złych, i wiele ślepych wzrokiem darował.

**22** A odpowiadając Jezus, rzekł im: Szedłszy oznajmijcie Janowi, coście widzieli i słyszeli, iż ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci biorą oczyszczenie, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, a ubogim opowiadana bywa Ewangielija.

**23** A błogosławiony jest, kto by się nie zgorszył ze mnie.

**24** A gdy odeszli posłowie Janowi, począł mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? Izali trzcinę chwiejącą się od wiatru?

**25** Ale coście wyszli widzieć? Izali człowieka w miękkie szaty obleczonego? Oto ci, którzy w szatach kosztownych i w rozkoszy żyją, są w domach królewskich.

**26** Ale coście wyszli widzieć? Izali proroka? Zaiste powiadam wam, iż więcej niż proroka.

**27** Tenci bowiem jest, o którym napisano: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.

**28** Albowiem powiadam wam: Większego proroka z tych, którzy się z niewiast rodzą, nie masz nad Jana Chrzciciela żadnego; lecz kto najmniejszy jest w królestwie Bożem, większy jest, niżeli on.

**29** Tedy wszystek lud słysząc to, i celnicy, wielbili Boga, będąc ochrzczeni chrztem Janowym.

**30** Ale Faryzeuszowie i zakonnicy pogardzili radą Bożą sami przeciwko sobie, nie będąc ochrzczeni od niego.

**31** I rzekł Pan: Komuż tedy przypodobam ludzi rodzaju tego, a komu są podobni?

**32** Podobni są dzieciom, które siedzą na rynku, a jedne na drugie wołają, mówiąc: Grałyśmy wam na piszczałkach, a nie tańcowaliście; śpiewałyśmy żałobne pieśni, a nie płakaliście.

**33** Albowiem przyszedł Jan Chrzciciel, i chleba nie jedząc i wina nie pijąc, a mówicie: Dyjabelstwo ma.

**34** Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówicie: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników.

**35** Ale usprawiedliwiona jest mądrość od wszystkich synów swoich.

**36** I prosił go niektóry z Faryzeuszów, aby z nim jadł. A tak wszedłszy w dom Faryzeuszów, usiadł.

**37** A oto niewiasta, która była w mieście grzeszna, dowiedziawszy się, iż siedzi w domu Faryzeuszowym, przyniosła alabastrowy słoik maści;

**38** A stanąwszy z tyłu u nóg jego, płacząc poczęła łzami polewać nogi jego, a włosami głowy swojej ucierała, i całowała nogi jego, i maścią mazała.

**39** A widząc to Faryzeusz, który go był wezwał, rzekł sam w sobie, mówiąc: Być ten był prorokiem, wiedziałby, która i jaka jest ta niewiasta, co się go dotyka; bo jest grzesznica.

**40** A odpowiadając Jezus, rzekł do niego: Szymonie! mam ci nieco powiedzieć, a on rzekł: Powiedz, Nauczycielu!

**41** Miał niektóry lichwiarz dwóch dłużników; jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt.

**42** A gdy oni nie mieli czem zapłacić, odpuścił obydwom. Powiedz tedy, któryż z nich bardziej go miłować będzie?

**43** A odpowiadając Szymon, rzekł: Mniemam, iż ten, któremu więcej odpuścił. A on mu rzekł: Dobrześ rozsądził.

**44** I obróciwszy się do niewiasty, rzekł Szymonowi: Widzisz tę niewiastę? Wszedłem do domu twego, nie dałeś wody na nogi moje; ale ta łzami polała nogi moje, i włosami głowy swej otarła.

**45** Nie pocałowałeś mię, ale ta jako weszła, nie przestała całować nóg moich.

**46** Nie pomazałeś oliwą głowy mojej, ale ta maścią pomazała nogi moje.

**47** Dlaczego, mówię tobie, odpuszczono jej wiele grzechów, gdyż wiele umiłowała; a komu mało odpuszczono, mało miłuje.

**48** A on jej rzekł: Odpuszczone są tobie grzechy.

**49** I poczęli spółsiedzący mówić między sobą: Któż jest ten, który i grzechy odpuszcza?

**50** I rzekł do niewiasty: Wiara twoja ciebie zbawiła. Idźże w pokoju.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Nr 48](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/1992-9)

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

- [Łuk. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)
- [Łuk. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/2)
- [Łuk. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/3)
- [Łuk. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/4)
- [Łuk. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/5)
- [Łuk. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/6)
- [Łuk. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/7)
- [Łuk. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/8)
- [Łuk. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/9)
- [Łuk. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/10)
- [Łuk. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/11)
- [Łuk. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/12)
- [Łuk. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/13)
- [Łuk. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/14)
- [Łuk. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/15)
- [Łuk. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/16)
- [Łuk. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/17)
- [Łuk. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/18)
- [Łuk. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/19)
- [Łuk. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/20)
- [Łuk. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/21)
- [Łuk. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/22)
- [Łuk. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/23)
- [Łuk. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/24)

[← Ewangelia Łukasza 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/6) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Łukasza 8 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/8)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*