---
tytul: "Ewangelia Łukasza 20 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Łukasza 20 w trzech polskich przekładach. „I stało się z onych dni dnia jednego, gdy uczył lud w kościele i kazał Ewangeliję, że nadeszli…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/20
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Łukasza](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)

# Ewangelia Łukasza 20

Ewangelia Łukasza, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (47 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Łukasza 20 — Biblia Gdańska

**1** I stało się z onych dni dnia jednego, gdy uczył lud w kościele i kazał Ewangeliję, że nadeszli przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie z starszymi,

**2** I rzekli do niego, mówiąc: Powiedz nam, którą mocą to czynisz, albo kto jest ten, coć dał tę moc?

**3** A on odpowiadając, rzekł do nich: Spytam i ja was o jednę rzecz, a powiedzcie mi:

**4** Chrzest Jana byłli z nieba, czyli z ludzi?

**5** A oni myślili sami w sobie, mówiąc: Jeźli powiemy, z nieba, rzecze: Czemużeście mu tedy nie wierzyli?

**6** Jeźliż zasię rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas, ponieważ za pewne mają, że Jan jest prorokiem.

**7** I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd by był.

**8** A Jezus im rzekł: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.

**9** I począł do ludu mówić to podobieństwo: Człowiek niektóry nasadził winnicę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz na czas niemały.

**10** A czasu swego posłał sługę do onych winiarzy, aby mu dali z pożytku onej winnicy; ale oni winiarze ubiwszy go, odesłali próżnego.

**11** I posłał zasię drugiego sługę; ale oni i tego ubiwszy i zelżywszy, odesłali próżnego.

**12** I posłał zasię trzeciego; ale oni i tego zraniwszy, wyrzucili precz.

**13** A tak rzekł Pan onej winnicy: Cóż uczynię? poślę syna mego miłego, snać gdy tego ujrzą, zawstydzą się.

**14** Ale winiarze ujrzawszy go, rzekli między sobą, mówiąc: Tenci jest dziedzic; pójdźcie zabijmy go, aby nasze było dziedzictwo.

**15** I wypchnąwszy go precz z winnicy, zabili. Cóż im tedy uczyni Pan onej winnicy?

**16** Przyjdzie, a potraci one winiarze, a winnicę odda innym. Co oni usłyszawszy, rzekli: Nie daj tego Boże!

**17** Lecz on spojrzawszy na nie, rzekł: Cóż tedy jest ono, co napisano: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?

**18** Wszelki, który upadnie na ten kamień, roztrąci się, a na kogo by upadł, zetrze go.

**19** I starali się przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, jakoby nań ręce wrzucili onejże godziny, ale się ludu bali; albowiem poznali, iż przeciwko nim wyrzekł to podobieństwo.

**20** A tak podstrzegając go, posłali szpiegi, którzy zmyślali, jakoby byli sprawiedliwymi, aby go podchwycili w mowie jego, a potem aby go podali zwierzchności i w moc starościną.

**21** I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, ani przyjmujesz osób; ale drogi Bożej w prawdzie uczysz.

**22** Godzili się nam dać czynsz cesarzowi, czyli nie?

**23** Ale on obaczywszy chytrość ich, rzekł do nich: Czemuż mię kusicie?

**24** Ukażcie mi grosz; czyj ma obraz i napis? A odpowiadając rzekli: Cesarza.

**25** Zatem on im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.

**26** I nie mogli go podchwycić w mowie jego przed ludem, a zadziwiwszy się odpowiedzi jego, umilknęli.

**27** A przyszedłszy niektórzy z Saduceuszów, (którzy przeczą i mówią, iż nie masz zmartwychwstania), pytali go,

**28** Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz nam napisał: Jeźliby komu brat umarł, mając żonę, a umarłby bez dziatek, aby brat jego pojął jego żonę, a wzbudził nasienie bratu swemu.

**29** Było tedy siedm braci, z których pierwszy pojąwszy żonę, umarł bez dziatek.

**30** I pojął wtóry onę żonę, a umarł i ten bez dziatek.

**31** Potem ją pojął i trzeci, także i oni wszyscy siedmiu, a nie zostawiwszy dziatek, pomarli.

**32** Po wszystkich też umarła i ona niewiasta.

**33** Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z nich ona będzie żoną, ponieważ siedmiu ich miało ją za żonę?

**34** Tedy odpowiadając, rzekł im Jezus: Synowie tego wieku żenią się i za mąż wydają.

**35** Ale ci, którzy godni są, aby dostąpili onego wieku, i powstaną od umarłych, ani się żenić, ani za mąż dawać będą.

**36** Albowiem umierać więcej nie będą mogli; bo będą równi Aniołom, będąc synami Bożymi, gdyż są synami zmartwychwstania.

**37** A iż umarli zmartwychwstaną, i Mojżesz pokazał przy onym krzaku, gdy zowie Pana Boga Bogiem Abrahamowym i Bogiem Izaakowym i Bogiem Jakóbowym.

**38** A Bógci nie jest Bogiem umarłych, ale żywych; bo jemu wszyscy żyją.

**39** Tedy odpowiadając niektórzy z nauczonych w Piśmie, rzekli: Nauczycielu! dobrześ powiedział.

**40** I nie śmieli go więcej o nic pytać.

**41** I rzekł do nich: Jakoż powiadają, że Chrystus jest synem Dawidowym?

**42** A sam Dawid mówi w księgach Psalmów: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej

**43** Aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.

**44** Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, i jakoż jest synem jego?

**45** A gdy słuchał wszystek lud, rzekł uczniom swoim:

**46** Strzeżcie się nauczonych w Piśmie, którzy chcą chodzić w szatach długich, i miłują pozdrawiania na rynkach i pierwsze stołki w bóżnicach, i pierwsze miejsca na wieczerzach;

**47** Którzy pożerają domy wdów, a to pod pokrywką długich modlitw: cić odniosą cięższy sąd.

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

- [Łuk. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)
- [Łuk. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/2)
- [Łuk. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/3)
- [Łuk. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/4)
- [Łuk. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/5)
- [Łuk. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/6)
- [Łuk. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/7)
- [Łuk. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/8)
- [Łuk. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/9)
- [Łuk. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/10)
- [Łuk. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/11)
- [Łuk. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/12)
- [Łuk. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/13)
- [Łuk. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/14)
- [Łuk. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/15)
- [Łuk. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/16)
- [Łuk. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/17)
- [Łuk. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/18)
- [Łuk. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/19)
- [Łuk. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/20)
- [Łuk. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/21)
- [Łuk. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/22)
- [Łuk. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/23)
- [Łuk. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/24)

[← Ewangelia Łukasza 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/19) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Łukasza 21 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/21)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*