---
tytul: "Ewangelia Łukasza 19 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Łukasza 19 w trzech polskich przekładach. „A Jezus wszedłszy, szedł przez Jerycho.” — czytaj cały rozdział, porównaj przekłady i sprawdź wyrazy…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/19
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Łukasza](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)

# Ewangelia Łukasza 19

Ewangelia Łukasza, rozdział 19 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (48 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Łukasza 19 — Biblia Gdańska

**1** A Jezus wszedłszy, szedł przez Jerycho.

**2** A oto mąż, którego zwano imieniem Zacheusz, który był przełożony nad celnikami, a ten był bogaty.

**3** I żądał widzieć Jezusa, co by zacz był; lecz nie mógł przed ludem, bo był małego wzrostu.

**4** A bieżawszy naprzód, wstąpił na drzewo leśnej figi, aby go ujrzał; bo tamtędy iść miał.

**5** A gdy przyszedł na ono miejsce, spojrzawszy Jezus w górę, ujrzał go, i rzekł do niego: Zacheuszu! zstąp prędko na dół, albowiem dziś muszę zostać w domu twoim.

**6** I zstąpił prędko i przyjął go z radością.

**7** A widząc to wszyscy, szemrali, mówiąc: U człowieka grzesznego gospodą stanął.

**8** A stanąwszy Zacheusz, rzekł do Pana: Oto połowę majętności moich dam ubogim, Panie! a jeźliżem kogo w czem podszedł, oddam w czwórnasób.

**9** I rzekł mu Jezus: Dziś się stało zbawienie domowi temu, dlatego że i on jest synem Abrahamowym.

**10** Bo przyszedł Syn człowieczy, aby szukał i zachował, co było zginęło.

**11** Tedy gdy oni słuchali, mówiąc dalej powiedział im podobieństwo, dlatego że był blisko od Jeruzalemu, a iż oni mniemali, że się wnet królestwo Boże objawić miało.

**12** Rzekł tedy: Niektóry człowiek rodu zacnego jechał w daleką krainę, aby sobie wziął królestwo, i zasię się wrócił.

**13** A zawoławszy dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć grzywien i rzekł do nich: Handlujcie, aż przyjadę.

**14** Lecz mieszczanie jego mieli go w nienawiści, i wyprawili za nim poselstwo, mówiąc: Nie chcemy, aby ten królował nad nami.

**15** I stało się, gdy się wrócił wziąwszy królestwo, że rozkazał do siebie zawołać sług onych, którym był dał pieniądze, aby się dowiedział, co który handlując zyskał.

**16** Tedy przyszedł pierwszy, mówiąc: Panie! grzywna twoja dziesięć grzywien urobiła.

**17** I rzekł mu: Dobrze, sługo dobry! iżeś był nad małem wiernym, miejże władzę nad dziesięcioma miastami.

**18** Przyszedł i drugi, mówiąc: Panie! grzywna twoja pięć grzywien urobiła.

**19** Rzekł i temu: I ty bądź nad pięcioma miastami.

**20** A inszy przyszedł, mówiąc: Panie! oto grzywna twoja, którąm miał schowaną w chustce;

**21** Bom się ciebie bał, żeś jest człowiek srogi; bierzesz, czegoś nie położył, a żniesz, czegoś nie siał.

**22** Tedy mu rzekł: Z ust twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, żem ja jest człowiek srogi, który biorę, czegom nie położył, a żnę, czegom nie siał.

**23** Przeczżeś tedy nie dał srebra mego do lichwiarzy? a ja przyszedłszy, wziąłbym je był z lichwą.

**24** I rzekł tym, którzy tuż stali: Weźmijcie od niego tę grzywnę, a dajcie temu, który ma dziesięć grzywien.

**25** I rzekli mu: Panie! mać dziesięć grzywien.

**26** Zaprawdę powiadam wam, iż wszelkiemu, który ma, będzie dane, a od tego, który nie ma, i to, co ma, będzie od niego odjęte.

**27** Ale i nieprzyjacioły moje, którzy nie chcieli, abym królował nad nimi, przywiedźcie tu, a pobijcie przede mną.

**28** A to powiedziawszy, szedł wprzód, wstępując do Jeruzalemu.

**29** I stało się, gdy się przybliżył do Betfagie i Betanii, ku górze, którą zowią oliwną, posłał dwóch z uczniów swoich,

**30** Mówiąc: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, do którego wszedłszy, znajdziecie oślę uwiązane, na którem żaden człowiek nigdy nie siedział; odwiązawszy je, przywiedźcie:

**31** A jeźliby was kto spytał, przecz je odwiązujecie? tak mu powiecie: Przeto, że go Pan potrzebuje.

**32** Odszedłszy tedy ci, którzy byli posłani, znaleźli, jako im był powiedział.

**33** A gdy oni odwiązywali ono oślę, rzekli panowie jego do nich: Przecz odwiązujecie oślę?

**34** A oni powiedzieli: Pan go potrzebuje.

**35** I przywiedli je do Jezusa, a włożywszy szaty swoje na ono oślę, wsadzili Jezusa na nie.

**36** A gdy on jechał, słali szaty swoje na drodze.

**37** A gdy się już przybliżał tam, gdzie się spuszczają z góry oliwnej, poczęło wszystko mnóstwo uczniów radując się chwalić Boga głosem wielkim ze wszystkich cudów, które widzieli,

**38** Mówiąc: Błogosławiony król, który idzie w imieniu Pańskiem; pokój na niebie, a chwała na wysokościach.

**39** Ale niektórzy z Faryzeuszów z onego ludu rzekli do niego: Nauczycielu! zgrom ucznie twoje.

**40** A on odpowiadając, rzekł im: Powiadam wam, jeźliby ci milczeli, wnet kamienie wołać będą.

**41** A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, płakał nad niem, mówiąc:

**42** O gdybyś poznało i ty, a zwłaszcza w ten to dzień twój, co jest ku pokojowi twemu! lecz to teraz zakryte od oczów twoich.

**43** Albowiem przyjdą na cię dni, gdy cię otoczą nieprzyjaciele twoi wałem, i oblęgą cię, i ścisną cię zewsząd;

**44** I zrównają cię z ziemią, i dzieci twoje w tobie, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu nawiedzenia twego.

**45** A wszedłszy do kościoła, począł wyganiać te, którzy w nim sprzedawali i kupowali.

**46** Mówiąc im: Napisano: Dom mój dom modlitwy jest, a wyście go uczynili jaskinią zbójców.

**47** I uczył na każdy dzień w kościele; lecz przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, i przedniejsi z ludu szukali go stracić;

**48** Ale nie znaleźli, co by mu uczynili; albowiem wszystek lud zawieszał się na nim, słuchając go.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Nr 30](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/1988-49)
- [Nr 318](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/2024-17)

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

- [Łuk. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/1)
- [Łuk. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/2)
- [Łuk. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/3)
- [Łuk. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/4)
- [Łuk. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/5)
- [Łuk. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/6)
- [Łuk. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/7)
- [Łuk. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/8)
- [Łuk. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/9)
- [Łuk. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/10)
- [Łuk. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/11)
- [Łuk. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/12)
- [Łuk. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/13)
- [Łuk. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/14)
- [Łuk. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/15)
- [Łuk. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/16)
- [Łuk. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/17)
- [Łuk. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/18)
- [Łuk. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/19)
- [Łuk. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/20)
- [Łuk. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/21)
- [Łuk. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/22)
- [Łuk. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/23)
- [Łuk. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/24)

[← Ewangelia Łukasza 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/18) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Łukasza 20 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/lukasza/20)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*