---
tytul: "Ewangelia Jana 6 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "Ewangelia Jana 6 w trzech polskich przekładach. „Potem odszedł Jezus za morze Galilejskie, które jest Tyberyjadzkie;” — czytaj cały rozdział, porównaj…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/6
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [Ewangelia Jana](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/1)

# Ewangelia Jana 6

Ewangelia Jana, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (71 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## Ewangelia Jana 6 — Biblia Gdańska

**1** Potem odszedł Jezus za morze Galilejskie, które jest Tyberyjadzkie;

**2** I szedł za nim lud wielki, iż widzieli cuda jego, które czynił nad chorymi.

**3** I wszedł Jezus na górę, i siedział tam z uczniami swoimi;

**4** A była blisko wielkanoc, święto żydowskie.

**5** Tedy podniósł Jezus oczy i ujrzawszy, iż wielki lud idzie do niego, rzekł do Filipa: Skąd kupimy chleba, aby ci jedli?

**6** (Ale to mówił, kusząc go; bo on wiedział, co miał czynić.)

**7** Odpowiedział mu Filip: Za dwieście groszy chleba nie dosyć im będzie, choćby każdy z nich mało co wziął.

**8** Rzekł mu jeden z uczniów jego, Andrzej, brat Szymona Piotra:

**9** Jest tu jedno pacholę, co ma pięcioro chleba jęczmiennego i dwie rybki; ale cóż to jest na tak wielu?

**10** Tedy rzekł Jezus: Każcie ludowi usiąść. A było trawy dość na onemże miejscu, i usiadło mężów w liczbie około pięciu tysięcy.

**11** Wziął tedy Jezus one chleby, a podziękowawszy rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; także i z onych rybek, ile jedno chcieli.

**12** A gdy byli nasyceni, rzekł uczniom swoim: Zbierzcie te ułomki, które zbywają, żeby nic nie zginęło.

**13** I zebrali i napełnili dwanaście koszów ułomków z onego pięciorga chleba jęczmiennego, które zbywały tym, co jedli.

**14** A oni ludzie, ujrzawszy cud, który uczynił Jezus, mówili: Tenci jest zaprawdę on prorok, który miał przyjść na świat.

**15** Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść i porwać go, aby go uczynili królem, uszedł zasię sam tylko na górę.

**16** A gdy był wieczór, zstąpili uczniowie jego do morza.

**17** A wstąpiwszy w łódź, jechali za morze do Kapernaum, a już było ciemno, a Jezus nie przyszedł był do nich.

**18** A morze, gdy powstał wielki wiatr, burzyć się poczynało.

**19** Gdy tedy odpłynęli jakoby na dwadzieścia i pięć lub trzydzieści stajan, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu, przybliżającego się ku łodzi, i ulękli się.

**20** A on im rzekł: Jamci jest, nie bójcie się.

**21** I wzięli go ochotnie do łodzi, a zarazem łódź przypłynęła do ziemi, do której jechali.

**22** Nazajutrz lud, który był za morzem, widząc, że tam nie było drugiej łodzi, tylko ona jedna, w którą byli wstąpili uczniowie jego, a iż Jezus nie wszedł był w łódź z uczniami swoimi, ale sami uczniowie jego ujechali;

**23** (Przyszły też były drugie łodzie z Tyberyjady, blisko do onego miejsca, gdzie jedli chleb, gdy był Pan dzięki uczynił.)

**24** To gdy obaczył lud, iż tam nie było Jezusa, ani uczniów jego, wstąpili i oni w łodzie i przeprawili się do Kapernaum, szukając Jezusa;

**25** A znalazłszy go za morzem, rzekli mu: Mistrzu! kiedyś tu przybył?

**26** Odpowiedział im Jezus i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mię nie przeto, iżeście widzieli cuda, ale iżeście jedli chleb, i byliście nasyceni.

**27** Sprawujcież nie pokarm, który ginie, ale pokarm, który trwa ku żywotowi wiecznemu, który wam da Syn człowieczy; albowiem tego zapieczętował Bóg Ojciec.

**28** Rzekli tedy do niego: Cóż będziemy czynili, abyśmy sprawowali sprawy Boże?

**29** Odpowiedział Jezus i rzekł im: Toć jest sprawa Boża, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.

**30** Rzekli mu tedy: Cóż wżdy ty za znak czynisz, abyśmy widzieli i wierzyli tobie? Cóż czynisz?

**31** Ojcowie nasi jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb z nieba dał im ku jedzeniu.

**32** Rzekł im tedy Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz wam dał chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam chleb on prawdziwy z nieba.

**33** Albowiem chleb Boży ten jest, który zstępuje z nieba i żywot daje światu.

**34** Tedy mu rzekli: Panie! daj nam zawsze tego chleba.

**35** I rzekł im Jezus: Jamci jest on chleb żywota; kto do mnie przychodzi, łaknąć nie będzie, a kto wierzy w mię, nigdy pragnąć nie będzie.

**36** Alem wam powiedział: Owszem, widzieliście mię, a nie wierzycie.

**37** Wszystko, co mi daje Ojciec, do mnie przyjdzie, a tego, co do mnie przyjdzie, nie wyrzucę precz.

**38** Bom zstąpił z nieba, nie iżbym czynił wolę moję, ale wolę onego, który mię posłał.

**39** A tać jest wola onego, który mię posłał, Ojca, abym z tego wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, ale abym to wzbudził w on ostateczny dzień.

**40** A tać jest wola onego, który mię posłał, aby każdy, kto widzi Syna, a wierzy weń, miał żywot wieczny; a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień.

**41** I szemrali Żydowie o nim, iż rzekł: Jam jest on chleb, który z nieba zstąpił.

**42** I mówili: Izaż ten nie jest Jezus, syn Józefa, którego my ojca i matkę znamy; jakoż teraz tedy ten powiada: Żem z nieba zstąpił?

**43** Tedy odpowiedział Jezus i rzekł im: Nie szemrzyjcie między sobą.

**44** Żaden do mnie przyjść nie może, jeźli go Ojciec mój, który mię posłał, nie pociągnie; a ja go wzbudzę w ostateczny dzień.

**45** Napisano w prorokach: I będą wszyscy wyuczeni od Boga; przetoż każdy, kto słyszał od Ojca, a nauczył się, przychodzi do mnie.

**46** Nie iżby kto widział Ojca, oprócz tego, który jest od Boga; ten widział Ojca.

**47** Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto w mię wierzy, ma żywot wieczny.

**48** Jam jest on chleb żywota.

**49** Ojcowie wasi jedli mannę na puszczy, a pomarli.

**50** Ten jest on chleb, który z nieba zstępuje; jeźliby go kto jadł, nie umrze.

**51** Jamci jest chleb on żywy, którym z nieba zstąpił: jeźliby kto jadł z tego chleba, żyć będzie na wieki; a chleb, który ja dam, jest ciało moje, które ja dam za żywot świata.

**52** Wadzili się tedy Żydowie między sobą, mówiąc: Jakoż ten może nam dać ciało swoje ku jedzeniu?

**53** I rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeźli nie będziecie jedli ciała Syna człowieczego, i pili krwi jego, nie macie żywota w sobie.

**54** Kto je ciało moje, a pije krew moję, ma żywot wieczny, a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień.

**55** Albowiem ciało moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja prawdziwie jest napój.

**56** Kto je ciało moje i pije krew moję, we mnie mieszka, a ja w nim.

**57** Jako mię posłał żyjący Ojciec, i ja żyję przez Ojca; tak kto mnie pożywa, i on żyć będzie przez mię.

**58** Tenci jest chleb on, który z nieba zstąpił, nie jako ojcowie wasi jedli mannę, a pomarli; kto je ten chleb, żyć będzie na wieki.

**59** To mówił w bóżnicy, ucząc w Kapernaum.

**60** Wiele ich tedy z uczniów jego słysząc to, mówili: Twardać to jest mowa, któż jej słuchać może?

**61** Ale wiedząc Jezus sam w sobie, iż o tem szemrali uczniowie jego, rzekł im: Toż was obraża?

**62** Cóż, gdybyście ujrzeli Syna człowieczego wstępującego, gdzie był pierwej?

**63** Duchci jest, który ożywia, ciało nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, duch są i żywot są.

**64** Ale są niektórzy z was, co nie wierzą; albowiem wiedział od początku Jezus, którzy byli, co nie wierzyli, i kto jest, co go miał wydać;

**65** I mówił: Dlategomci wam powiedział: Iż żaden nie może przyjść do mnie, jeźliby mu nie było dane od Ojca mojego.

**66** Od tego czasu wiele uczniów jego odeszło nazad, a więcej z nim nie chodzili.

**67** Tedy rzekł Jezus do onych dwunastu: Izali i wy chcecie odejść?

**68** I odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego;

**69** A myśmy uwierzyli i poznali, żeś ty jest Chrystus, on Syn Boga żywego.

**70** Odpowiedział im Jezus: Izalim ja nie dwunastu was obrał? a jeden z was jest dyjabeł.

**71** A to mówił o Judaszu, synu Szymona, Iszkaryjocie; bo go ten wydać miał, będąc jednym z onych dwunastu.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Nr 228](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/2009-17)
- [Nr 324](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/2025-17)

## Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

- [Jan 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/1)
- [Jan 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/2)
- [Jan 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/3)
- [Jan 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/4)
- [Jan 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/5)
- [Jan 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/6)
- [Jan 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/7)
- [Jan 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/8)
- [Jan 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/9)
- [Jan 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/10)
- [Jan 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/11)
- [Jan 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/12)
- [Jan 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/13)
- [Jan 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/14)
- [Jan 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/15)
- [Jan 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/16)
- [Jan 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/17)
- [Jan 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/18)
- [Jan 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/19)
- [Jan 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/20)
- [Jan 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/21)

[← Ewangelia Jana 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/5) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [Ewangelia Jana 7 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/jana/7)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*