---
tytul: "2 Księga Samuela 18 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "2 Księga Samuela 18 w trzech polskich przekładach. „Tedy obliczył Dawid lud, który miał z sobą, a postanowił nad nimi hetmany, i rotmistrze.” — czytaj cały…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/18
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [2 Księga Samuela](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/1)

# 2 Księga Samuela 18

2 Księga Samuela, rozdział 18 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 2 Księga Samuela 18 — Biblia Gdańska

**1** Tedy obliczył Dawid lud, który miał z sobą, a postanowił nad nimi hetmany, i rotmistrze.

**2** I poruczył Dawid ludu trzecią część pod rękę Joabowę, a trzecią część pod rękę Abisaja, syna Sarwii, brata Joabowego, a trzecią część pod rękę Itaja Gietejczyka; i rzekł król do ludu: Wynijdę i ja także z wami.

**3** Ale lud rzekł: Nie wynijdziesz; bo jeźlibyśmy my tył podali, oni mało dbać o nas będą, choć by też nas poległa połowa, mało dbać o nas będą; albowiemeś ty sam jako nas dziesięć tysięcy. Przetoż teraz lepiej, abyś nam był w mieście na pomocy.

**4** I rzekł do nich król: Co się wam zda dobrego, to uczynię. Tedy stał król przy bramie, a wszystek lud wychodził po stu i po tysiącu.

**5** I rozkazał król Joabowi, i Abisajowi, i Itajowi, mówiąc: Łaskawie mi się obchodźcie z synem moim Absalomem. A wszystek lud słyszł, gdy przykazywał król wszystkim hetmanom o Absalomie.

**6** A tak wyciągnął lud w pole przeciw Izraelowi, i zwiedli bitwę w lesie Efraim.

**7** Tamże porażon jest lud Izraelski od sług Dawidowych; i stała się tam porażka wielka dnia onego, a poległo ich dwadzieścia tysięcy.

**8** Bo gdy była bitwa rozproszona po wszystkiej ziemi, więcej las pogubił ludu, niż ich miecz pożarł dnia onego.

**9** I napadł Absalom na sługi Dawidowe; a Absalom jechał na mule, i wbieżał z nim muł pod gęsty a wielki dąb, i uwięzła głowa jego na dębie, i zawisł między niebem i między ziemią; ale muł, który był pod nim, wybiegł.

**10** Co ujrzawszy mąż niektóry, oznajmił Joabowi, mówiąc: Otom widzał Absaloma wiszącego na dębie.

**11** Tedy rzekł Joab mężowi, który mu to oznajmił: Jeźliś widział, a czmużeś go tam nie zabił i nie zrzucił na ziemię? A ja bym ci był powinien dać dziesięć srebników i jeden pas rycerski.

**12** I odpowiedział on mąż Joabowi: A ja choćbym miał odważonych na rękach mych tysiąc srebników, nie podniósłbym ręki mojej na syna królewskiego; bośmy słyszeli, gdy przykazał król tobie i Abisajowi i Itajowi, mówiąc: Ochraniajcie wszyscy syna mego A bsaloma.

**13** Chyba, żebym chciał wdać duszę moję w niebezpieczeństwo; bo nie bywa nic zatajono przed królem; i ty sam byłbyś przeciwko mnie.

**14** Tedy rzekł Joab: Nie będęć się ja tu bawił z tobą; przetoż wziąwszy trzy drzewca w rękę swoję, wraził je w serce Absalomowe, gdy jeszcze żyw był na dębie.

**15** A obskoczywszy Absaloma dziesięć sług, którzy nosili broń Joabowę, bili, i zbili go.

**16** Wtem zatrąbił Joab w trąbę, i wrócił się lud z pogoni za Izraelem; bo Joab zatrzymał lud.

**17** A wziąwszy Absaloma wrzucili go w tymże lesie w dół wielki, i nanosili nań bardzo wielką kupę kamienia. Ale wszystek Izrael uciekł, każdy do namiotów swoich.

**18** A Absalom wziął był, i wystawił sobie za żywota swego słup, który jest w dolinie królewskiej; bo mówił: Niemam syna; jednak zostawię pamiątkę imienia mego. Przetoż nazwał on słup imieniem swojem, który zowią miejsce Absalomowe aż do dzisiejszego dnia.

**19** Tedy Achimaas, syn Sadoka, rzekł: Proszę niech idę a oznajmię królowi nowinę, iż go wybawił Pan z ręki nieprzyjaciół jego.

**20** Ale mu rzekł Jaob: Nie byłbyś wdzięcznym posłem dzisiaj; lecz to opowiesz dnia drugiego, a dziś nie dawaj o tem znać, przeto iż syn królewski zginął.

**21** Potem Joab rzekł do Chusego: Idź oznajmij królowi, coś widział. A tak ukłoniwszy się Chusy Joabowi, bieżał.

**22** I mówił powtóre Achimaas, syn Sadoka, i rzekł do Joaba: Bądź co bądź, proszę niech i ja bieżę za Chusym. I rzekł Joab: Przeczbyś ty miał bieżeć synu mój, gdyż niemasz, cobyś dobrego zwiastował?

**23** I rzekł: Bądź co bądź, pobieżę. I rzekł mu Joab: Bieżże. A tak bieżał Achimaas prostszą drogą, i uprzedził Chusego.

**24** A Dawid siedział między dwiema bramami. I wyszedł stróż na dach bramy na mur, a podniósłszy oczy swe, ujrzał męża jednego bieżącego.

**25** Tedy zawoławszy stróż, opowiedział to królowi. I rzekł król: Jeźliżeć sam jest, dobre poselstwo w ustach jego. A gdy ten spiesznie szedł, i przybliżał się,

**26** Ujrzał stróż i drugiego męża bieżącego, i zawołał stróż na wrotnego, mówiąc: Oto i drugi mąż bieży sam. I rzekł król: I ten dobre poselstwo niesie.

**27** Nadto rzekł stróż: Zda mi się bieg pierwszego, jako bieg Achimaasa, syna Sadokowego. I rzekł król: Mąż to dobry, i z dobrem poselstwem idzie.

**28** Tedy zawołał Achimaas, i rzekł do króla: Pokój; i ukłonił się królowi twarzą swoją ku ziemi i rzekł: Błogosławiony Pan Bóg twój, któryć podał te męże, co podnieśli ręce swe przeciw królowi, panu memu.

**29** I rzekł król: Jakoli się ma syn mój Absalom? Tedy Achimaas odpowiedział: Widziałem zamięszanie wielkie, gdy posyłał sługę królewskiego Joab, i mnie, sługę twego; ale nie wiem co było.

**30** Potem rzekł król: Odstąp, a stań tam; a on odstąpiwszy stanął.

**31** A wtem Chusy przyszedł i rzekł: Opowiada się królowi, panu memu, że cię wybawił Pan dzisiaj z ręki wszystkich, którzy powstali przeciwko tobie.

**32** I rzekł król do Chusego: A jakoli się ma syn mój Absalom? Odpowiedział Chusy: Bodaj tak byli nieprzyjaciele króla, pana mego, i wszyscy, którzy powstawają przeciw tobie na złe, jako syn twój!

**33** Tedy się zasmucił król, i wstąpił na salę onej bramy, a płakał, i tak mówił idąc: Synu mój Absalomie, synu mój! Synu mój Absalomie! obym ja był umarł miasto ciebie! Absalomie, synu mój, synu mój!

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Studium biblijne: Niewdzięczny, zbuntowany Absalom](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5700-169)

## Wszystkie rozdziały: 2 Księga Samuela

- [2 Sam. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/1)
- [2 Sam. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/2)
- [2 Sam. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/3)
- [2 Sam. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/4)
- [2 Sam. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/5)
- [2 Sam. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/6)
- [2 Sam. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/7)
- [2 Sam. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/8)
- [2 Sam. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/9)
- [2 Sam. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/10)
- [2 Sam. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/11)
- [2 Sam. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/12)
- [2 Sam. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/13)
- [2 Sam. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/14)
- [2 Sam. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/15)
- [2 Sam. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/16)
- [2 Sam. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/17)
- [2 Sam. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/18)
- [2 Sam. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/19)
- [2 Sam. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/20)
- [2 Sam. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/21)
- [2 Sam. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/22)
- [2 Sam. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/23)
- [2 Sam. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/24)

[← 2 Księga Samuela 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/17) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [2 Księga Samuela 19 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-samuela/19)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*