---
tytul: "2 Księga Kronik 20 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "2 Księga Kronik 20 w trzech polskich przekładach. „I stało się potem, że przyciągnęli synowie Moabowi, i synowie Ammonowi, a z nimi niektórzy mieszkający z…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/20
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [2 Księga Kronik](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/1)

# 2 Księga Kronik 20

2 Księga Kronik, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (37 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 2 Księga Kronik 20 — Biblia Gdańska

**1** I stało się potem, że przyciągnęli synowie Moabowi, i synowie Ammonowi, a z nimi niektórzy mieszkający z Ammonitami, przeciwko Jozafatowi na wojnę.

**2** I przyszło, a opowiedziano Jozafatowi, mówiąc: Przyciągnęło przeciwko tobie wojsko wielkie z zamorza, z Syryi, a oto są w Chasesontamar, które jest Engaddy.

**3** I uląkł się, a obrócił Jozafat twarz swoję, aby szukał Pana, i zapowiedział post wszystkiemu ludowi Judzkiemu.

**4** Tedy się zgromadził lud Judzki, aby szukali Pana; także ze wszystkich miast Judzkich zeszli się szukać Pana.

**5** A tak stanął Jozafat w zgromadzeniu Judzkiem i Jeruzalemskiem w domu Pańskiem przed sienią nową.

**6** I rzekł: Panie, Boże ojców naszych: Izaliś nie ty sam Bogiem na niebie? a nie ty panujesz na wszystkiemi królestwami narodów? azaż nie w rękach twoich jest moc i siła? a nie masz, ktoby się mógł ostać przed tobą.

**7** Izaliś nie ty, Boże nasz! wypędził obywateli tej ziemi przed twarzą ludu twego Izraelskiego, i podałeś ją nasieniu Abrahama przyjaciela twego na wieki?

**8** I miszkali w niej, i zbudowali tobie w niej świątnicę dla imienia twego, mówiąc:

**9** Jeźliby na nas przyszło złe, miecz pomsty, albo powietrze, albo głód, a staniemy przed tym domem, i przed obliczem twojem, gdyż imię twoje jest w domu tym, a zawołamy do ciebie w uciskach naszych, tedy wysłuchasz i wybawisz.

**10** Teraz tedy, oto synowie Ammonowi, i Moabowi, i góra Seir, przez którycheś ty nie dopuścił przejść Izraelowi, gdy szli z ziemi Egipskiej, ale ich minęli, a nie wytracili ich.

**11** Oto teraz nam oni oddawają, gdyż przyszli, aby nas wyrzucili z dziedzictwa twego, któreś nam dał prawem dziedzicznem.

**12** O Boże nasz! izali ich nie będziesz sądził? W nasci zaiste nie masz żadnej mocy przeciw mnóstwu tak wielkiemu, które przyszło na nas, i nie wiemy, co czynić mamy, tylko ku tobie obracamy oczy nasze.

**13** Wszystek też lud Judzki stał przed Panem, i dziatki ich, żony ich, i synowie ich.

**14** Ale Jehazyjel, syn Zacharyjasza, syna Benajaszowego, syna Jehyjelowego, syna Matanijaszowego, Lewita z synów Asafowych, na którego przyszedł Duch Pański w pośród onego zgromadzenia,

**15** Rzekł: Słuchajcie wszyscy z Judy, i obywatele Jeruzalemscy, i ty królu Jozafacie! Tak wam powiada Pan: Nie bójcie się wy, ani się lękajcie tego mnóstwa tak wielkiego; nie wasza jest walka, ale Boża.

**16** Jutro się ruszcie przeciwko nim; oto oni pójdą stroną góry Sys, i znajdziecie ich na końcu potoku przeciw puszczy Jeruel.

**17** Nie wy się potykać będziecie w tej bitwie; stawcie się, i stójcie, a oglądajcie wybawienie Pańskie nad wami, o Judo, i Jeruzalemie! Nie bójcież się, ani się lękajcie; jutro wynijdziecie przeciwko nim, a Pan będzie z wami.

**18** I pokłonił się Jozafat twarzą ku ziemi, a wszystek lud Judzki, i obywatele Jeruzalemscy padli przed obliczem Pańskiem, kłaniając się Panu.

**19** Wstali też Lewitowie z synów Kaatowych, i z synów Korego, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego, głosem wielkim i wyniosłym.

**20** Potem wstawszy rano ciągnęli na puszczę Tekuła; a gdy wychodzili, stanął Jozafat, i rzekł: Słuchajcie mię Judo, i obywatele Jeruzalemscy! Wierzcie Panu, Bogu waszemu, a będziecie bezpieczni; wierzcież prorokom jego, a będzie się wam szczęściło.

**21** A wszedłszy w radę z ludem, postanowił śpiewaków Panu, którzyby go chwalili w ozdobie świętobliwości, idąc przed uszykowanymi do bitwy, i mówiąc: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki miłosierdzie jego.

**22** A wtenczas, gdy oni zaczęli śpiewanie i chwały, obrócił Pan zasadzkę na synów Ammonowych i Moabowych, i na obywateli góry Seir, która była przyszła przeciw Judzie, i bili się sami.

**23** Bo powstali synowie Ammonowi i Moabowi przeciwko obywatelom góry Seir, aby ich pobili i wygładzili. A gdy już do końca porazili onych, co mieszkali w Seir, oburzył się jeden przeciw drugiemu, aż się spólnie wybili.

**24** A wtem lud Judzki przyszedł do Masfa, blisko puszczy; i spojrzawszy na ono mnóstwo widzieli, a oto trupy leżały po ziemi, tak iż nikt nie uszedł.

**25** Przetoż przyszedł Jozafat i lud jego, aby rozchwycili łupy ich; i znaleźli przy nich bardzo wiele bogactw i na trupach klejnotów kosztownych, których rozchwycili między się tak wiele, że ich zanieść nie mogli: przez trzy dni brali one łupy, albowiem ich było bardzo wiele.

**26** Potem dnia czwartego zebrali się w dolinie Beracha; bo iż tam błogosławili Pana, przetoż nazwali imię miejsca onego doliną Beracha, aż do dzisiejszego dnia.

**27** Zatem obrócili się wszyscy mężowie Judzcy i Jeruzalemscy, i Jozafat przed nimi, aby się wrócili do Jeruzalemu z radością; albowiem ucieszył ich był Pan nad nieprzyjaciołami ich.

**28** I wjechali do Jeruzalemu z harfami, i z cytrami, i z trąbami, do domu Pańskiego.

**29** Tedy przypadł strach Boży na wszystkie królestwa ziemi, gdy usłyszały, iż Pan walczył przeciw nieprzyjaciołom ludu Izraelskiego.

**30** A tak uspokoiło się królestwo Jozafatowe, bo mu dał odpocznienie Bóg jego zewsząd.

**31** I królował Jozafat nad Judą, a miał trzydzieści i pięć lat, gdy królować począł, a dwadzieścia i pięć lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Azuba, córka Salajowa.

**32** A chodził drogą ojca swego Azy, i nie uchylał się od niej, czyniąc co było dobrego w oczach Pańskich.

**33** Wszakże wyżyny nie były zniesione; bo jeszcze lud nie zgotował był serca swego ku Bogu ojców swoich.

**34** A ostatek spraw Jozafatowych pierwszych i poślednich jest zapisany w księdze Jehu, syna Hananiego, któremu było rozkazane, aby to włożył w księgi królów Izraelskich.

**35** Potem stowarzyszył się Jozafat, król Judzki, z Ochozyjaszem, królem Izraelskim, którego sprawy były bardzo niepobożne.

**36** A stowarzyszył się z nim na to, aby nabudowali okrętów, któreby chodziły do Tarsys; i budowali one okręty w Asjongaber.

**37** Przetoż prorokował Eliezer, syn Dodawahowy z Maresy, przeciw Jozafatowi mówiąc: Iżeś się stowarzyszył z Ochozyjaszem, rozerwał Pan sprawy twoje, i porozbijały się okręty, i nie mogły iść do Tarsys.

## Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

- [2 Kron. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/1)
- [2 Kron. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/2)
- [2 Kron. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/3)
- [2 Kron. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/4)
- [2 Kron. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/5)
- [2 Kron. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/6)
- [2 Kron. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/7)
- [2 Kron. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/8)
- [2 Kron. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/9)
- [2 Kron. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/10)
- [2 Kron. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/11)
- [2 Kron. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/12)
- [2 Kron. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/13)
- [2 Kron. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/14)
- [2 Kron. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/15)
- [2 Kron. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/16)
- [2 Kron. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/17)
- [2 Kron. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/18)
- [2 Kron. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/19)
- [2 Kron. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/20)
- [2 Kron. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/21)
- [2 Kron. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/22)
- [2 Kron. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/23)
- [2 Kron. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/24)
- [2 Kron. 25](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/25)
- [2 Kron. 26](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/26)
- [2 Kron. 27](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/27)
- [2 Kron. 28](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/28)
- [2 Kron. 29](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/29)
- [2 Kron. 30](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/30)
- [2 Kron. 31](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/31)
- [2 Kron. 32](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/32)
- [2 Kron. 33](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/33)
- [2 Kron. 34](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/34)
- [2 Kron. 35](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/35)
- [2 Kron. 36](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/36)

[← 2 Księga Kronik 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/19) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [2 Księga Kronik 21 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/2-kronik/21)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*