---
tytul: "1 Księga Samuela 25 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "1 Księga Samuela 25 w trzech polskich przekładach. „W tem umarł Samuel. A zebrawszy się wszyscy Izraelczycy, płakali go, i pogrzebli go w domu jego w…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/25
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [1 Księga Samuela](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/1)

# 1 Księga Samuela 25

1 Księga Samuela, rozdział 25 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (44 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 1 Księga Samuela 25 — Biblia Gdańska

**1** W tem umarł Samuel. A zebrawszy się wszyscy Izraelczycy, płakali go, i pogrzebli go w domu jego w Ramacie. Tedy wstawszy Dawid, poszedł na puszczę Faran.

**2** A był niektóry mąż w Maon, który miał majętność na Karmelu; a on mąż był możny bardzo, mając owiec trzy tysiące, a tysiąc kóz; i trafiło się, że strzygł owce swoje na Karmelu.

**3** A było imię męża onego Nabal, a imię żony jego Abigail, która niewiasta była mądra, i piękna; ale mąż jej był nieużyty i złych postępków, a był narodu Kalebowego.

**4** A usłyszawszy Dawid na puszczy, iż Nabal strzygł owce swoje,

**5** Posłał dziesięciu sług, i rzekł im: Idźcie do Karmelu, a przyszedłszy do Nabala, pozdrówcie go imieniem mojem spokojnie,

**6** A mówcie tak: Żyj, a niech będzie tobie pokój, i domowi twemu pokój, i wszystkiemu, co masz, pokój!

**7** A teraz słyszałem, że masz te, coć owce strzygą; a pasterze twoi bywali z nami, niebyliśmy im przykrymi, i nic im nie zginęło po wszystkie dni, których byli w Karmelu;

**8** Spytaj sług twoich, a powiedząć. Przetoż niech znajdą słudzy łaskę w oczach twoich, gdyżeśmy w dobry dzień przyszli; daj proszę cokolwiek znajdzie ręka twoja, sługom twoim, i synowi twemu Dawidowi.

**9** A tak przyszli słudzy Dawidowi, i mówili do Nabala wszystkie one słowa imieniem Dawidowem, i przestali.

**10** A odpowiadając Nabal sługom Dawidowym, rzekł: Cóż jest Dawid? a co zacz syn Isajego? dziś się namnożyło sług, którzy uciekają od panów swoich.

**11** I wezmęż ja chleb mój, i wodę moję, i mięsa bydła mego, którem pobił dla tych, którzy strzygą owce moje, a dam mężom, których nie znam, skąd są?

**12** A obróciwszy się słudzy Dawidowi w drogę swoję, wrócili się, i przyszli a powiedzieli mu wszystkie te słowa.

**13** Tedy rzekł Dawid mężom swym: Przypaszcie każdy miecz swój; przypasał też i Dawid miecz swój, i szło za Dawidem około czterech set mężów, a dwieście zostało przy rzeczach.

**14** Ale Abigaili, żonie Nabalowej, oznajmił to jeden czeladnik z sług Nabalowych, mówiąc: Oto przysłał Dawid posły z puszczy, aby błogosławili Panu naszemu, lecz on je sfukał.

**15** A mężowie ci dobrzy nam byli bardzo, i nie przykrzyli się nam; nic nam nie zginęło po wszystkie dni, pókiśmy z nimi chodzili, będąc na polu;

**16** Miasto muru byli nam, tak w nocy jako we dnie, po wszystkie dni, pókiśmy przy nich trzody paśli.

**17** Przetoż teraz obacz, a rozmyśl się, co masz czynić; boć już gotowe nieszczęście na pana naszego, i na wszystek dom jego; lecz on jest człowiekiem niezbożnym, że z nim trudno mówić.

**18** Pospieszyła się tedy Abigail, i wzięła dwieście chleba, i dwie łagwi wina, i pięć owiec oprawnych, i pięć miar prażma, i sto wiązanek rodzynków, i dwieście funtów fig, a włożyła to na osły;

**19** I rzekła sługom swoim: Idźcie przedemną, a ja pojadę za wami; ale mężowi swemu Nabalowi nie oznajmiła.

**20** I stało się, że jadąc na ośle, i zjeżdżając głębią góry, oto też Dawid i mężowie jego zjeżdżali przeciwko niej, i spotkała się z nimi.

**21** (A Dawid był rzekł: Zaprawdę darmom strzegł wszystkiego, co ten miał na puszczy, że nic nie zginęło ze wszystkiego, co ma; bo mi oddał złem za dobre.

**22** To niech uczyni Bóg nieprzyjaciołom Dawidowym, i to niech przyczyni, jeźli co do zarania zostawię ze wszystkiego co ma, aż do najmniejszego szczenięcia).

**23** Tedy ujrzawszy Abigail Dawida, pospieszyła się, i zsiadła z osła, i upadła przed Dawidem na oblicze swoje, i ukłoniła się aż do ziemi;

**24** A upadłszy do nóg jego, mówiła: Niech będzie na mnie, panie mój, ta nieprawość, a niech mówi proszę służebnica twoja do uszu twoich, i posłuchaj słów służebnicy twojej.

**25** Niech się proszę nie obraża pan mój na mężą tego bezbożnego Nabala, gdyż według imienia swego takim jest. Nabal jest imię jego, i głupstwo jest przy nim; alemci ja służebnica twoja nie widziała sług pana mego, któreś był posłał.

**26** Przetoż teraz panie mój, jako żywy Pan, jako żywa i dusza twoja, że cię zawściągnął Pan, abyś nie szedł na rozlanie krwi, i żeby się nie mściła ręka twoja; a teraz niech będą jako Nabal nieprzyjaciele twoi, i którzy szukają złego panu memu.

**27** Teraz tedy to błogosławieństwo, które przyniosła służebnica twoja panu swemu, niech będzie dane sługom, którzy chodzą za panem moim.

**28** Przepuść proszę występek służebnicy twojej, gdyż zapewne uczyni Pan panu memu dom trwały, ponieważ walki Pańskie pan mój odprawuje, a złość nie jest znalezina w tobie aż dotąd.

**29** A choćby powstał człowiek, coby cię prześladował, i szukał duszy twojej, tedy będzie dusza pana mego zachowana w wiązance żywiących u Pana, Boga twego; lecz duszę nieprzyjaciół twoich Bóg jako z procy wyrzuci.

**30** A gdy uczyni Pan panu memu wszystko, co mówił dobrego o tobie, a zlecić, abyś był wodzem nad Izraelem:

**31** Tedyć nie będzie to ku zachwianiu, ani ku urazie serca pana mego, jako gdyby rozlał krew niewinną, i gdyby się sam pomścił pan mój. Gdy tedy dobrze uczyni Pan panu memu, wspomnisz na służebnicę twoję.

**32** I rzekł Dawid do Abigaili: Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który cię dziś posłał przeciwko mnie.

**33** Błogosławiona wymowa twoja, i błogosławionaś ty, któraś mię zawściągnęła dzisiaj, żem nie szedł na rozlanie krwi, a żem się sam nie mścił krzywdy swojej.

**34** A zaprawdę, jako żywy Pan, Bóg Izraelski, który mię zawściągnął, abym ci nic złego nie uczynił: bo gdybyś się była nie pospieszyła, a nie zajechała mi drogi, nie zostałoby było Nabalowi aż do świtania, i najmniejszego szczenięcia.

**35** A tak przyjął Dawid z ręki jej, co mu była przyniosła, i rzekł do niej: Idź w pokoju do domu twego: otom usłuchał głosu twego, i przyjąłem cię łaskawie.

**36** Tedy się wróciła Abigail do Nabala; a on miał ucztę w domu swoim, jako ucztę królewską, a serce Nabalowe było wesołe w nim, a był pijany bardzo; i nie oznajmiła mu najmniejszej rzeczy aż do poranku.

**37** Ale nazajutrz, gdy wytrzeźwiał Nabal z wina, oznajmiła mu żona jego te rzeczy: i zmartwiało w nim serce jego, i stał się jako kamień

**38** A gdy wyszło jakoby dziesięć dni, uderzył Pan Nabala, i umarł.

**39** A usłyszawszy Dawid, iż umarł Nabal, rzekł: Błogosławiony Pan, który się pomścił pohańbienia mego nad Nabalem, a sługę swego zatrzymał od złego, a złość Nabalowę obrócił Pan na głowę jego. Tedy posłał Dawid wskazując do Abigaili, że ją sobie chce wziąć za żonę.

**40** I przyszli słudzy Dawidowi do Abigaili do Karmelu, i rzekli do niej, mówiąc: Dawid posłał nas do ciebie, aby cię sobie wziął za żonę.

**41** Która wstawszy, pokłoniła się obliczem do ziemi, i rzekła: Oto, służebnica twoja niech będzie sługą, aby umywała nogi sług pana mego.

**42** Przetoż pospieszywszy się wstała Abigail, i wsiadła na osła z pięcioma panienkami swemi, które z nią chodziły; i tak jechała za posłami Dawidowymi, a była mu za żonę.

**43** Ale i Achinoamę wziął Dawid z Jezreel, i były mu te dwie za żony.

**44** Albowiem Saul dał był Michol, córkę swoję, żonę Dawidowę, Faltemu, synowi Laisowemu, który był z Gallim.

## Wszystkie rozdziały: 1 Księga Samuela

- [1 Sam. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/1)
- [1 Sam. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/2)
- [1 Sam. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/3)
- [1 Sam. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/4)
- [1 Sam. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/5)
- [1 Sam. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/6)
- [1 Sam. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/7)
- [1 Sam. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/8)
- [1 Sam. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/9)
- [1 Sam. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/10)
- [1 Sam. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/11)
- [1 Sam. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/12)
- [1 Sam. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/13)
- [1 Sam. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/14)
- [1 Sam. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/15)
- [1 Sam. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/16)
- [1 Sam. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/17)
- [1 Sam. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/18)
- [1 Sam. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/19)
- [1 Sam. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/20)
- [1 Sam. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/21)
- [1 Sam. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/22)
- [1 Sam. 23](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/23)
- [1 Sam. 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/24)
- [1 Sam. 25](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/25)
- [1 Sam. 26](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/26)
- [1 Sam. 27](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/27)
- [1 Sam. 28](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/28)
- [1 Sam. 29](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/29)
- [1 Sam. 30](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/30)
- [1 Sam. 31](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/31)

[← 1 Księga Samuela 24](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/24) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [1 Księga Samuela 26 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-samuela/26)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*