---
tytul: "1 Księga Królewska 22 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "1 Księga Królewska 22 w trzech polskich przekładach. „A nie było przez trzy lata wojny między Syryjczykami i między Izraelczykami.” — czytaj cały rozdział…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/22
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [1 Księga Królewska](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)

# 1 Księga Królewska 22

1 Księga Królewska, rozdział 22 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (53 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 1 Księga Królewska 22 — Biblia Gdańska

**1** A nie było przez trzy lata wojny między Syryjczykami i między Izraelczykami.

**2** I stało się roku trzeciego, że przyjechał Jozafat król Judzki, do króla Izraelskiego.

**3** Tedy rzekł król Izraelski do sług swoich: Nie wiecież, iż nasze jest Ramot Galaad? A my zaniedbywamy odebrać go z ręki króla Syryjskiego.

**4** Przetoż rzekł do Jozafata: Pociągnieszże ze mną na wojnę przeciwko Ramot Galaad? I rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Jakom ja, tak i ty; jako lud mój, tak lud twój; jako konie moje, tak konie twoje.

**5** Nadto rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Spytaj się proszę dziś słowa Pańskiego.

**6** A tak zebrał król Izraelski proroków około czterech set mężów, i rzekł do nich: Mamże ciągnąć na wojnę przeciwko Ramot Galaad? czy zaniechać? I odpowiedzieli mu: Ciągnij; bo je Pan da w ręce królewskie.

**7** Ale Jozafat rzekł: Nie maszże tu którego proroka Pańskiego, żebyśmy się go pytali?

**8** I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest jeszcze mąż jeden, przez któregobyśmy się mogli radzić Pana; ale go ja nienawidzę, bo mi nic dobrego nie prorokuje, jedno złe, Micheasz, syn Jemla. I rzekł Jozafat: Niech tak nie mówi król.

**9** A tak zawołał król Izraelski komornika niektórego, i rzekł: Przywiedź tu rychło Micheasza, syna Jemlowego.

**10** Między tem król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, siedzieli na stolicach swoich, ubrani w szaty królewskie, na placu u wrót bramy Samaryjskiej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi.

**11** A Sedechyjasz, syn Chenaana, sprawił sobie rogi żelazne, i rzekł: Tak mówi Pan: Temi będziesz bódł Syryjczyki, aż je wyniszczysz.

**12** Także wszyscy prorocy prorokowali, mówiąc: Ciągnij do Ramot Galaad, a będzieć się szczęściło; albowiem je poda Pan w ręce królewskie.

**13** Tedy poseł, który chodził, aby przyzwał Micheasza, rzekł do niego, mówiąc: Oto teraz słowa proroków jednemi usty dobrze tuszą królowi; niechże będzie proszę słowo twoje, jako słowo jednego z nich, a mów dobre rzeczy.

**14** I rzekł Micheasz: Jako żywy Pan, że co mi kolwiek rzecze Pan, to mówić będę.

**15** A gdy przyszedł do króla, rzekł król do niego: Micheaszu, mamyż ciągnąć na wojnę przeciw Ramot Galaad, czyli zaniechać? A on mu rzekł: Ciągnij, a będzieć się szczęściło; albowiem je poda Pan w ręce królewskie.

**16** I rzekł do niego król: A wieleż cię razy mam przysięgą obowiązać, abyś mi nie mówił jedno prawdę w imieniu Pańskiem?

**17** Przetoż rzekł: Widziałem wszystek lud Izraelski rozproszony po górach jako owce, które nie mają pasterza; bo rzekł Pan: Nie mają ci pana; niech się wróci każdy do domu swego w pokoju.

**18** I rzekł król Izraelski do Jozafata: Izażem ci nie powiadał, że mi nie miał prorokować dobrego, ale złe?

**19** A Micheasz rzekł: Słuchajże tedy słowa Pańskiego: Widziałem Pana siedzącego na stolicy swojej, i wszystko wojsko niebieskie stojące po prawicy jego, i po lewicy jego.

**20** I rzekł Pan: Kto zwiedzie Achaba, aby szedł a upadł w Ramot Galaad? A gdy mówił jeden tak, a drugi inaczej;

**21** Tedy wystąpił duch, i stanął przed Panem, mówiąc: Ja go zwiodę. A Pan mu rzekł: Przez cóż?

**22** Odpowiedział: Wynijdę, a będę duchem kłamliwym w ustach wszystkich proroków jego. I rzekł mu Pan: Zwiedziesz, i pewnie przemożesz. Idźże, a czyń tak.

**23** Przetoż teraz oto dał Pan ducha kłamliwego w usta tych wszystkich proroków twoich, gdyż Pan wyrzekł przeciwko tobie złe.

**24** Tedy przystąpiwszy Sedechyjasz, syn Chenaana, uderzył Micheasza w policzek, mówiąc: Kiedyż odszedł Duch Pański odemnie, aby z tobą mówił?

**25** I odpowiedział Micheasz: Oto ty ujrzysz dnia onego, kiedy wnijdziesz do najskrytszej komory, abyś się skrył.

**26** I rzekł król Izraelski: Weźmij Micheasza, a wiedź go do Amona, starosty miejskiego, i do Joasa, syna królewskiego.

**27** I rzeczesz: Tak mówi król: Wsadźcie tego męża do więzienia; a dawajcie mu jeść chleb utrapienia i wodę ucisku, aż się wrócę w pokoju.

**28** Ale odpowiedział Micheasz: Jeźliże się wrócisz w pokoju, tedyć nie mówił Pan przez mię. Nadto rzekł: Słuchajcież wszyscy ludzie.

**29** A tak ciągnął król Izraelski i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad.

**30** I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię się, gdy pójdę do bitwy; ale ty ubierz się w szaty twoje. I odmienił się król Izraelski, a szedł ku bitwie.

**31** A król Syryjski rozkazał był hetmanom, których było trzydzieści i dwa nad wozami jego, mówiąc: Nie potykajcie się ani z małym, ani z wielkim, tylko z samym królem Izraelskim.

**32** I stało się, gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Zaprawdę to król Izraelski; i obrócili się przeciwko niemu, chcąc się z nim potykać; ale Jozafat zawołał.

**33** Wtem obaczywszy hetmani, co byli nad wozami, że nie ten był król Izraelski, odwrócili się od niego.

**34** Lecz mąż niektóry strzelił z łuku na niepewne, i postrzelił króla Izraelskiego między nity i między pancerz; który rzekł woźnicy swemu: Nawróć, a wywieź mię z wojska; bom jest raniony.

**35** I wzmogła się bitwa dnia onego, a król stał na wozie przeciw Syryjczykom: potem umarł w wieczór, a krew ciekła z rany jego na wóz.

**36** Tedy wołał woźny w wojsku, gdy już słońce zachodziło, mówiąc: Wróć się każdy do miasta swego i każdy do ziemi swojej.

**37** A tak umarł król, a odwiezion jest do Samaryi, i pochowano go w Samaryi.

**38** A gdy umywano wóz w sadzawce Samaryjskiej, lizali psy krew jego, także gdy umywano zbroję jego: według słowa Pańskiego, które był powiedział.

**39** A inne sprawy Achabowe i wszystko, co czynił, i dom z kości słoniowych, który zbudował, wszystkie też miasta, które pobudował, azaż to nie jest spisane w kronikach o królach Izraelskich?

**40** I zasnął Achab z ojcami swymi, a królował Ochozyjasz, syn jego, miasto niego.

**41** A Jozafat, syn Azy, począł królować nad Judą czwartego roku za panowania Achaba, króla Izraelskiego.

**42** A Jozafat miał trzydzieści i pięć lat, gdy królować począł, a dwadzieścia i pięć lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Azuba, córka Salajowa.

**43** I chodził po wszystkiej drodze Azy, ojca swego, a nie odchylał się od niej, czyniąc to, co było dobrego przed oczyma Pańskiemi.

**44** Wszakże iż wyżyn nie poburzyli, jeszcze lud ofiarował i kadził po wyżynach.

**45** Uczynił też pokój Jozafat z królem Izraelskim.

**46** A inne sprawy Jozafatowe, i moc jego, której dokazywał, i jako walczył, azaż to nie jest napisane w kronikach królów Judzkich?

**47** Ten wyplenił z ziemi ostatek Sodomczyków, którzy byli pozostali za dni Azy, ojca jego.

**48** Na ten czas nie było króla w Edomskiej ziemi; tylko starosta był miasto króla.

**49** I nasprawiał Jozafat okrętów na morze, aby chodziły do Ofir po złoto. Ale nie doszły; bo się rozbiły one okręty w Asyjon Gaber.

**50** Rzekł także był Ochozyjasz, syn Achaba, do Jozafata: Niech jadą słudzy moi z sługami twymi w okrętach. Ale niechciał Jozafat.

**51** Zasnął tedy Jozafat z ojcami swymi, i pochowany jest z ojcami swymi w mieście Dawida, ojca swego; a królował Joram, syn jego, miasto niego.

**52** Ochozyjasz, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku siedmnastego Jozafata, króla Judzkiego, i królował nad Izraelem dwa lata.

**53** I czynił złe przed oczyma Pańskiemi, chodząc drogą ojca swego, i drogą matki swej, i drogą Jeroboama, syna Nabatowego, który przywiódł do grzechów Izraela. Służył także Baalowi, a kłaniał mu się, i pobudzał do gniewu Pana, Boga Izraelskiego, według wszystkiego, co czynił ojciec jego.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Interesujące listy](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5629-46)

## Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

- [1 Król. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)
- [1 Król. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/2)
- [1 Król. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/3)
- [1 Król. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/4)
- [1 Król. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/5)
- [1 Król. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/6)
- [1 Król. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/7)
- [1 Król. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/8)
- [1 Król. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/9)
- [1 Król. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/10)
- [1 Król. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/11)
- [1 Król. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/12)
- [1 Król. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/13)
- [1 Król. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/14)
- [1 Król. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/15)
- [1 Król. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/16)
- [1 Król. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/17)
- [1 Król. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/18)
- [1 Król. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/19)
- [1 Król. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/20)
- [1 Król. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/21)
- [1 Król. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/22)

[← 1 Księga Królewska 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/21) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*