---
tytul: "1 Księga Królewska 20 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "1 Księga Królewska 20 w trzech polskich przekładach. „Tedy Benadad, król Syryjski, zebrał wszystko wojsko swoje, mając z sobą trzydzieści i dwóch królów…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/20
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [1 Księga Królewska](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)

# 1 Księga Królewska 20

1 Księga Królewska, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (43 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 1 Księga Królewska 20 — Biblia Gdańska

**1** Tedy Benadad, król Syryjski, zebrał wszystko wojsko swoje, mając z sobą trzydzieści i dwóch królów, przytem jezdne i wozy; a przyciągnąwszy obległ Samaryję i dobywał jej.

**2** I wyprawił posły do Achaba, króla Izraelskiego, do onego miasta;

**3** I rzekł mu: Tak mówi Benadad: Srebro twoje i złoto twoje mojeć jest; także żony twoje i synowie twoi najcudniejsi moi są.

**4** I odpowiedział król Izraelski a rzekł: Według słowa twego królu, panie mój, twojem ja, i wszystko, co mam.

**5** A wróciwszy się posłowie do niego, rzekli: Tak powiedział Benadad, mówiąc: Posłałem do ciebie, abyć rzeczono: Srebro twoje, i złoto twoje, i żony twoje, i syny twoje dasz mi.

**6** Ale wiedz, że jutro o tym czasie poślę sługi moje do ciebie, którzy wyszperają dom twój, i domy sług twoich, i wszystko, w czem się kochasz, w ręce swe wezmą, i rozbiorą.

**7** A tak wezwał król Izraelski wszystkich starszych ziemi onej, i rzekł im: Uważcież proszę, a obaczcie, żeć ten złego szuka; albowiem posłał do mnie po żony moje, i po syny moje, i po srebro moje, i po złoto moje, a nie odmówiłem mu.

**8** I rzekli do niego oni wszyscy starsi, i wszystek lud: Nie słuchaj ani przyzwalaj.

**9** Przetoż odpowiedział posłom Benadadowym: Powiedzcie królowi, panu memu: wszystko, o coś posłał do sługi twego przedtem, uczynię: ale tej rzeczy uczynić nie mogę. A tak posłowie odeszli, i odnieśli mu odpowiedź.

**10** Znowu posłał do niego Benadad i rzekł: Niech mi to uczynią bogowie, i to niech przyczynią, jeźli się dostanie prochu Samaryi po garści wszystkiemu ludowi, który za mną idzie.

**11** I odpowiedział król Izraelski, a rzekł: Powiedzcie mu: Niech się nie chlubi zbrojny, jako ten, który złożył zbroję.

**12** A gdy Benadad usłyszał to słowo, (a on w tenczas z królmi pił w namiotach,) rzekł do sług swych: Ruszcie się. I ruszyli się ku miastu.

**13** A oto, niektóry prorok przyszedł do Achaba, króla Izraelskiego, i rzekł: Tak powiada Pan: Izażeś nie wiedział tego wszystkiego wielkiego mnóstwa? Oto Ja je dam w rękę twoję dzisiaj, abyś wiedział, żem Ja Pan.

**14** Tedy rzekł Achab: Przez kogoż? A on odpowiedział: Tak mówi Pan: przez sługi książąt powiatowych. I rzekł: Którz pocznie bitwę? Tedy mu on odpowiedział: Ty.

**15** Obliczył tedy sługi książąt powiatowych, których było dwieście trzydzieści i dwa; a po nich policzył wszystek lud, wszystkich synów Izraelskich siedm tysięcy.

**16** I wyszli o południu. A Benadad pił, i upił się w namiotach, sam i trzydzieści i dwóch królów, pomocników jego.

**17** A tak wyszli słudzy książąt powiatowych naprzód. Tedy posłał Benadad, (gdy mu powiedziano, mówiąc: Mężowie wyszli z Samaryi,)

**18** I rzekł: Chociażby o pokój szli prosić, pojmajcie je żywo; chociażby też ku bitwie wyszli, żywo je pojmajcie.

**19** A gdy oni słudzy książąt powiatowych wyszli z miasta, i inne wojsko za nimi,

**20** Poraził każdy męża swego, tak, że uciekli Syryjczycy, i gonił je Izrael; uciekł też Benadad, król Syryjski, na koniu i z jezdnymi.

**21** Potem wyciągnął król Izraelski, i pobił konie i wozy, a poraził Syryjczyka porażką wielką.

**22** Znowu przyszedł prorok do króla Izraelskiego, i rzekł mu: Idź, zmacniaj się, a wiedz i bacz, co masz czynić; albowiem po roku król Syryjski wyciągnie przeciwko tobie.

**23** Tedy słudzy króla Syryjskiego rzekli do niego: Bogowie ich są bogowie górni, przetoż nas przemogli; a wszakże zwiedźmy z nimi bitwę w polu a ujrzysz, jeźli ich nie przemożemy.

**24** Przetoż tak uczyń: Odpraw królów, każdego z miejsca swego, a postanów hetmanów miasto nich.

**25** A ty nalicz sobie wojska z swoich, jako było wojsko onych, którzy polegli, a koni jako one konie, a wozów, jako one wozy, i stoczymy bitwę z nimi w polu, a ujrzysz, jeźli ich nie przemożemy. I usłuchał głosu ich, a uczynił tak.

**26** A gdy wyszedł rok, obliczył Benadad Syryjczyki, a ciągnął ku Afeku na wojnę przeciw Izraelitom.

**27** Synowie Izraelscy także są obliczeni, a nabrawszy z sobą żywności, ciągnęli przeciwko nim. I położyli się obozem synowie Izraelscy przeciwko nim, jakoby dwa małe stadka kóz; a Syryjczycy napełnili ziemię.

**28** Tedy przyszedł mąż Boży, i mówił do króla Izraelskiego, a rzekł: Tak mówi Pan: Przeto iż mówili Syryjczycy: Bogiem gór jest Pan, a nie jest Bogiem równim, podam to wszystko mnóstwo wielkie w ręce twoje, abyście wiedzeli, żem Ja Pan.

**29** A tak oni leżeli obozem przeciwko nim przez siedm dni. I stało się dnia siódmego, że stoczyli bitwę, i porazili synowie Izraelscy Syryjczyków sto tysięcy pieszych jednegoż dnia.

**30** A ostatek uciekli do Afeku miasta, i upadł mur na dwadzieścia i siedm tysięcy mężów, co byli pozostali. A Benadad uciekłszy przyszedł do miasta, i skrył się do najskrytszej komory.

**31** Ale mu rzekli słudzy jego: Słychaliśmy za pewne, że królowie domu Izraelskiego są królowie miłosierni. Niech włożymy proszę wory na biodra nasze, i powrozy na głowy nasze, a wynijdziemy do króla Izraelskiego, snać żywo zostwi duszę twoję.

**32** Tedy opasali wormi biodra swe, a włożyli powrozy na głowy swoje i przyszli do króla Izraelskiego, i rzekli: Benadad, sługa twój, mówi: Niech żyje proszę dusza moja! A on rzekł: a żywże jeszcze? Brat to mój.

**33** A oni mężowie wziąwszy to za dobry znak, i prędko uchwyciwszy to słowo od niego, rzekli: Bratci twój Benadad. I rzekł: Idźcież, przywiedźcie go. Przetoż wyszedł do niego Benadad, i kazał mu wsiąść na wóz.

**34** I rzekł do niego Benadad: miasta, które wziął ojciec mój ojcu twemu, powrócę, a ty ulice sobie poczynisz w Damaszku, jako poczynił ojciec mój w Samaryi. I odpowiedzał: Ja według przymierza puszczę cię wolno. A tak z nim uczynił przmierze i puścił go wolno.

**35** Tedy niektóry mąż z synów prorockich rzekł do bliźniego swego z rozkazania Pańskiego: Uderz mię proszę; ale go nie chciał on mąż uderzyć.

**36** I rzekł mu: Przeto iżeś nie usłuchał głosu Pańskiego, oto skoro odejdziesz odemnie, zabije cię lew. A gdy odszedł od niego, znalazł go lew, i zabił go.

**37** Potem znalazł drugiego męża, i rzekł mu: Uderz mię proszę; który mąż tak go uderzył, że go ranił.

**38** Szedł tedy on prorok, a zabieżał królowi na drodze, i odmienił się, zasłoniwszy oczy swoje.

**39** A gdy król mijał, zawołał na króla, i rzekł; sługa twój wyszedł w pośrodek bitwy, a oto mąż przyszedłszy przywiódł do mnie męża, i rzekł: Strzeż tego męża; bo jeźlibyś go opuścił, dusza twoja będzie za duszę jego, albo talent srebra odważysz.

**40** Wtem gdy się sługa twój zabawił tem i owem, oto on zniknął. Tedy rzekł do niego król Izraelski: Taki jest sąd twój, sameś się osądził.

**41** A on zaraz odjął zasłonę od oczu swych, i poznał go król Izraelski, że był prorokiem.

**42** Zatem rzekł do niego: Tak mówi Pan: Ponieważeś wypuścił z ręki swej męża godnego śmierci, dusza twoja będzie za duszę jego, i lud twój za lud jego.

**43** Przetoż odszedł król Izraelski do domu swego smutny i zagniewany, i przyszedł do Samaryi.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Studium biblijne: Dzieło Eliasza przed uniesieniem w górę](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5759-266)
- [Nr 328](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/2025-81)

## Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

- [1 Król. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)
- [1 Król. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/2)
- [1 Król. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/3)
- [1 Król. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/4)
- [1 Król. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/5)
- [1 Król. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/6)
- [1 Król. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/7)
- [1 Król. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/8)
- [1 Król. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/9)
- [1 Król. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/10)
- [1 Król. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/11)
- [1 Król. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/12)
- [1 Król. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/13)
- [1 Król. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/14)
- [1 Król. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/15)
- [1 Król. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/16)
- [1 Król. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/17)
- [1 Król. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/18)
- [1 Król. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/19)
- [1 Król. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/20)
- [1 Król. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/21)
- [1 Król. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/22)

[← 1 Księga Królewska 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/19) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [1 Księga Królewska 21 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/21)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*