---
tytul: "1 Księga Królewska 12 — Biblia online, pełny tekst | Literatura Biblijna"
opis: "1 Księga Królewska 12 w trzech polskich przekładach. „Tedy jechał Roboam do Sychem; bo w Sychem zebrał się był wszystek Izrael, aby go postanowili królem.”…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/12
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Pismo Święte](https://literaturabiblijna.pl/biblia) › [1 Księga Królewska](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)

# 1 Księga Królewska 12

1 Księga Królewska, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

## 1 Księga Królewska 12 — Biblia Gdańska

**1** Tedy jechał Roboam do Sychem; bo w Sychem zebrał się był wszystek Izrael, aby go postanowili królem.

**2** I stało się, gdy usłyszał Jeroboam, syn Nabata, który był jeszcze w Egipcie; ( bo był uciekł przed królem Salomonem, i mieszkał Jeroboam w Egipcie.)

**3** Tedy posłali i wezwali go. Przetoż przyszedłszy Jeroboam, i wszystko zgromadzenie Izraelskie, rzekli do Roboama, mówiąc:

**4** Ojciec twój włożył na nas jarzmo ciężkie; ale ty teraz ulżyj nam niewoli srogiej ojca twego, i jarzma jego ciężkiego, które włożył na nas, a będziemyć służyli.

**5** Który im rzekł: Odejdźcie, a po trzech dniach wróćcie się do mnie. I odszedł lud.

**6** Tedy wszedł w radę król Roboam z starszymi, którzy stawali przed Salomonem, ojcem jego, za żywota jego,mówiąc: Co wy radzicie, jakąbym miał dać odpowiedź ludowi temu?

**7** Którzy mu odpowiedzieli, mówiąc: Jeźli dziś powolny będziesz ludowi temu, a posłuchasz ich, i dasz im odpowiedź, a będziesz mówił do nich słowa łagodne, będą sługami twymi po wszystkie dni.

**8** Ale on opuściwszy radę starszych, którą mu podali, wszedł w radę z młodzieńcami, którzy z nim wzrośli, a którzy stawali przed nim;

**9** I rzekł do nich: A wy co radzicie, abyśmy odpowiedzieli ludowi temu, który rzekł do mnie, mówiąc: Ulżyj jarzma, które włożył ojciec twój na nas?

**10** Tedy mu odpowiedzieli oni młodzieńcy, którzy z nim wzrośli, mówiąc:Tak odpowiesz temu ludowi, którzy mówili do ciebie, a rzekli: Ojciec twój włożył na nas jarzmo ciężkie, ale nam go ty ulżyj; tak rzeczesz do nich: Najmniejszy palec mój mięższy jest niż biodra ojca mego.

**11** Przetoż teraz ojciec mój kładł na was jarzmo ciężkie, ale ja przydam do jarzma waszego; ojciec mój karał was biczykami, ale ja was będę karał korbaczami.

**12** Przyszedł tedy Jeroboam, i wszystek lud do Roboama dnia trzeciego, jako był rozkazał król, mówiąc: Wróćcie się do mnie dnia trzeciego.

**13** I dał srogą odpowiedź król ludowi, opuściwszy radę starszych, którą mu byli dali,

**14** A rzekł do nich według rady młodzieńców, mówiąc: Ojciec mój obciążał was jarzmem ciężkiem, ale ja przydam do jarzma waszego; ojciec mój karał was biczykami, ale ja was będę karał korbaczami.

**15** I nie usłuchał król ludu; bo była przyczyna od Pana, aby dosyć uczynił słowu swemu, które był powiedział Pan przez Achyjasza Sylonitczyka do Jeroboama, syna Nabatowego.

**16** A gdy widział wszystek Izrael, że ich nie usłuchał król, odpowiedział lud królowi, tak mówiąc: Cóż my mamy za dział w Dawidzie? a co za dziedzictwo w synu Isajowym? Idź do namiotów swych, o Izraelu, a ty Dawidzie opatrz teraz dom twój. I rozeszli się Izraelczycy do namiotów swoich.

**17** A tak tylko nad synami Izraelskimi, którzy mieszkali w mieściech Judzkich, królował Roboam.

**18** I posłał król Roboam Adorama, który był poborcą, i ukamionował go wszystek Izrael, aż umarł; przetoż król Roboam, wsiadłszy co rychlej na wóz, uciekł do Jeruzalemu.

**19** A tak odstąpili Izraelczycy od domu Dawidowego, aż do dnia tego.

**20** I stało się, gdy usłyszał wszystek Izrael, że się wrócił Jeroboam, posławszy przyzwali go do zgromadzenia, i postanowili go królem nad wszystkim Izraelem. Nie zostało przy domu Dawidowym jedno samo pokolenie Judowe.

**21** A przyjechawszy Roboam do Jeruzalemu, zebrał wszystek dom Judowy, i pokolenie Benjaminowe, sto i ośmdziesiąt tysięcy mężów przebranych ku bojowi, aby walczyli z domem Izraelskim, ażeby przywrócone było królestwo Roboamowi, synowi Salomonowemu.

**22** I stało się słowo Boże do Semejasza, męża Bożego, mówiąc:

**23** Powiedz Roboamowi, synowi Salomonowemu, królowi Judzkiemu i wszystkiemu domowi Judowemu i Benjaminowemu, i innemu ludowi, mówiąc:

**24** Tak mówi Pan: Nie wychodźcie, ani walczcie z bracią swoją, synmi Izraelskimi; wróćcie się każdy do domu swego: albowiem odemnie się ta rzecz stała. I usłuchali rozkazania Pańskiego, a wrócili się, aby odeszli według słowa Pańskiego.

**25** Potem zbudował Jeroboam Sychem na górze Efraim, i mieszkał w nim, a stamtąd wyszedłszy pobudował Fanuel.

**26** I rzekł Jeroboam w sercu swem: Wnetby się wróciło królestwo do domu Dawidowego.

**27** Gdyby chadzał ten lud sprawować ofiary do domu Pańskiego do Jeruzalemu, i obróciłoby się serce ludu tego do pana swego, do Roboama, króla Judzkiego, a zabiwszy mię, wróciliby się do Roboama, króla Judzkiego.

**28** Przetoż naradziwszy się król, uczynił dwóch cielców złotych, i mówił do ludu: Dosycieście się nachodzili do Jeruzalemu; oto bogowie twoi, o Izraelu, którzy cię wywiedli z ziemi Egipskiej.

**29** I postawił jednego w Betel, a drugiego postawił w Dan.

**30** I było to pobudką do grzechu, bo chadzał lud do jednego z tych bogów aż do Dan,

**31** Uczynił też dom na wyżynach, i postanowił kapłany niektóre z pospólstwa, którzy nie byli z synów Lewiego.

**32** Nadto ustanowił Jeroboam święto uroczyste miesiąca ósmego, piętnastego dnia tegoż miesiąca, nakształt święta, które obchodzono w Judzie, i ofiarował na ołtarzu. Toż uczynił w Betel, ofiarując cielcom, które był uczynił; postanowił też kapłany w Betel na wyżynach, które był poczynił.

**33** I sprawował też ofiary na ołtarzu, który był uczynił w Betel, piętnastego dnia miesiąca ósmego, onegoż miesiąca, który był wymyślił w sercu swojem; i uczynił święto uroczyste synom Izraelskim, a przystąpił do ołtarza, aby kadził.

## Literatura o tym miejscu Pisma

- [Studium biblijne: Najmądrzejszy król zwiedziony](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/reprints/r5722-205)
- [Nr 57](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/sztandar-biblijny/1992-81)

## Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

- [1 Król. 1](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/1)
- [1 Król. 2](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/2)
- [1 Król. 3](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/3)
- [1 Król. 4](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/4)
- [1 Król. 5](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/5)
- [1 Król. 6](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/6)
- [1 Król. 7](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/7)
- [1 Król. 8](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/8)
- [1 Król. 9](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/9)
- [1 Król. 10](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/10)
- [1 Król. 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/11)
- [1 Król. 12](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/12)
- [1 Król. 13](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/13)
- [1 Król. 14](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/14)
- [1 Król. 15](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/15)
- [1 Król. 16](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/16)
- [1 Król. 17](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/17)
- [1 Król. 18](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/18)
- [1 Król. 19](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/19)
- [1 Król. 20](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/20)
- [1 Król. 21](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/21)
- [1 Król. 22](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/22)

[← 1 Księga Królewska 11](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/11) · [Spis ksiąg](https://literaturabiblijna.pl/biblia) · [1 Księga Królewska 13 →](https://literaturabiblijna.pl/biblia/1-krolewska/13)

*Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.*