Zastanawiam się czasem

Zastanawiam się czasem, czy mój Pan rzeczywiście wie
O tych licznych, drobnych sprawach, raniących mnie.
Zastanawiam się, czy On zna niepokoje mej duszy,
Gdy burza wokół groźnie huczy, pokój mój chcąc wzruszyć.
Zastanawiam się, czy On słyszy me wzdychania w nocy,
Czy widzi też mój smutek i moje łez pełne oczy?
Zastanawiam się, czy On czuje moje ciężkie brzemię
I czy Jego miłość jest ze mną w każdej potrzebie?

O nie! Uciszę niepokój, który we mnie wzbiera,
Czytałem przecież, że On nasze łzy gromadzi, zbiera.
Ten, który widzi i troszczy się o ptaka najmniejszego,
Z pewnością, tak, z pewnością słyszy głos dziecka swego.
Ten, który uciszył fale Galilejskiego Morza,
Potrafi burzom życia nakazać spokój, choć wokół groza.
Nie zastanawiam się już – jestem pewien, że mój Pan wie
O tych licznych, drobnych sprawach, raniących mnie.