27 października

W rękach twoich są czasy moje – Ps. 31:16.

Stając się naśladowcami Baranka, wszyscy poświęceni słudzy Pana oddali swoje życie na ofiarę. Jeśli cały czas realizują swoje poświęcenie, w każdej chwili będą gotowi dopełnić tę ofiarę zgodnie z wolą Pana oraz środkami i sposobami, na jakie Jego opatrzność zechce dozwolić. Poświęceni Panu powinni pamiętać, że ani jeden włos nie spadnie z ich głowy bez wiedzy i pozwolenia Ojca, a postawa ich serca powinna być taka, jaką wyraził nasz drogi Odkupiciel: „Czyż nie mam pić kielicha, który mi dał Ojciec?” Słowa ich serca powinny być takie, jak wyraził poeta: „Jestem kontent z losu swego i kierownictwa ręki Pana mego”. (R 3407)

Słowa te są prawdziwe w odniesieniu do całego Kościoła i jego poszczególnych członków. Bóg ma właściwy czas na wszystkie rzeczy związane ze Swoim planem. Dostrzegamy wspaniałe zarysy czasu, wyznaczające doświadczenia Kościoła. W szczególny sposób potwierdzają to równoległe dyspensacje, wypełniając się w każdym szczególe dokładnie co do dnia. Bóg nie dozwala na najmniejsze opóźnienie w zarysach czasu odnoszących się do Kościoła. Tę samą troskę przejawia wobec poszczególnych jego członków. On przygotowuje każde doświadczenie, osiągnięcie, zadanie i przywilej w czasie, który przynosi Jemu największą chwałę, a im – pożytek.

Równoległe cytaty: Gal. 4:4; Rzym. 5:6; Dan. 9:24-27; 12:11-13; Łuk. 23:46; Jana 13:1; 17:1; Dz.1:6; 1 Tym. 2:6; 6:15; 1 Piotra 2:23; Obj. 6:11; 11:2,3; 14:15.

Pieśni: 186, 99, 333, 110, 293, 328, 63.
Wiersze brzasku: (95) W rękach Twoich.
Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 5508.

Pytania: Jakie były w tym tygodniu doświadczenia związane z tym tekstem? Jak zostały przyjęte? Jaki był ich wynik?

<<wczoraj jutro>>