1 marca

Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i umysłów waszych w Chrystusie Jezusie – Filip. 4:7.

Pokój, o którym jest tu mowa, nie jest naszym własnym pokojem. Jest to pokój Boży – pokój, który uzyskujemy w wyniku uświadomienia sobie mocy, dobroci i gotowości Boga do prowadzenia nas Swoją prawicą jako Swoje dzieci. Myślą tego wersetu jest to, że pokój ten strzeże nas ustawicznie, jak wartownik, nie wpuszczając żadnych wrogich ani trapiących myśli czy obaw. Pokój ten zachowuje umysł chrześcijanina w takim stanie, że w sercu ma on pokój, społeczność oraz poczucie duchowej łączności z Panem, a także strzeże umysł chrześcijanina i jego zdolność rozumowania, pouczając go i zapewniając o Boskiej mocy, mądrości i miłości. (R 3128)

Pokój Boży jest odpoczynkiem serca i umysłu wynikającym ze świadomości harmonii z Bogiem i Boskimi zarządzeniami. Zachowanie tego pokoju w sercu i jego panowanie w nas w warunkach niepomyślnych dla naturalnego człowieka przechodzi ludzkie zrozumienie. Przez urząd Chrystusa pokój ten strzeże serce i umysł – zarówno przed złem, jak i w tym co dobre oraz dla dobra.

Równoległe cytaty: Jana 14:1,27; 16:33; Rzym. 5:1; 8:6; Kol. 1:20; 3:15; Ijoba 34:29; Ps. 4:9 [Ps. 4:8]; 25:12,13; 29:11; 85:9; 119:165; 125:1,5; Przyp. 3:17,24; Iz. 26:3; 28:12; 32:2,17,18; 53:5; 54:13; 57:1,2,19; Jer. 33:6; Łuk. 1:79; 2:14; Dz. 10:36.

Pieśni: 108, 54, 106, 107, 109, 179, 244.
Wiersze brzasku: (299) Światłość i ciemność.
Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 4904.

Pytania: Czy w tym tygodniu miałem(am) ten pokój? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jak go wykorzystałem(am)?
Co z niego wynikło?