26 lutego

<<<wczoraj jutro>>>

Radujcie się zawsze w Panu; znowu mówię, radujcie się – Filip. 4:4.

Nie może być zbyt wielu radujących się chrześcijan i nie mogą się oni za bardzo radować, jeśli radują się w Panu. To radowanie się nie musi być koniecznie hałaśliwe ani koniecznie ciche. Oznacza ono pogodę ducha, szczęście, pokój i zadowolenie duszy; hałaśliwe demonstrowanie tej radości wcale nie jest konieczne, jak niektórzy wydają się błędnie sądzić. Zawsze mogą się radować tylko ci, którzy żyją bardzo blisko Pana, którzy zawsze odczuwają jedność z Nim oraz to, że Jego ochrona i opieka są nad nimi, jak również to, że pewną jest Jego obietnica, iż wszystkie rzeczy współdziałają dla ich najwyższego dobra jako chrześcijan. (R 3127)

Radowanie się chrześcijanina zawsze powinno być w Panu: nie w rzeczach doczesnych, lecz w tych odnoszących się do wieczności, związanych z poświęceniem, z wynikającymi z niego obowiązkami, przywilejami, lekcjami, wzrostem, przykazaniami i osiągnięciami. Stałe rozważanie otrzymywanych błogosławieństw napełni nas nieustającą radością. Kiedy zastanowimy się nad naszym usprawiedliwieniem, poświęceniem, ożywianiem przez ducha, duchowym światłem, pokarmem, wzrostem, zwycięstwami, służbą, synostwem Bożym oraz współdziedzictwem z Chrystusem – czym innym może to być, jeśli nie powodem do radości!

Równoległe cytaty: 5 Moj. 12:18; 1 Sam. 2:1; Ijoba 22:26; Ps. 5:12; 9:3; 32:11; 35:9; 43:4; 63:12 [Ps. 63:11] ; 64:11 [Ps. 64:10]; 97:11; 104:34; Iz. 29:19; Joela 2:23; Habak. 3:18; Łuk. 10:21; Rzym. 5:2; 12:12; 15:13; 1 Kor. 12:26; Filip. 2:18; 3:1; 1 Tes. 5:16; Żyd. 3:6; 1 Piotra 4:13.

Pieśni: 248, 94, 100, 149, 179, 203, 204.
Wiersze brzasku: (282) Radować się będę w Panu.
Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 5544.

Pytania: Czy w tym tygodniu byłem(am) radosny(a)? Dlaczego? Jak? Co z tego wynikło?