22 lipca

Sprawiedliwy siedem razy upadnie, jednak znowu się podniesie – Przyp. 24:16.

Jeżeli kiedykolwiek stwierdzimy, że obraliśmy złą drogę, która jest nie do naprawienia, możemy spodziewać się, że przyniesie ona rozczarowanie, jak przepowiedział nasz Pan. Może On jednak dozwolić, by przyniosła ona także pewne błogosławieństwa w postaci skruszonego serca, pokory przed Nim, większej gorliwości, czujności oraz wierności na przyszłość. W ten sposób nawet błędy życiowe mogą stać się stopniami do wyższych poziomów łaski i prawdy. (R 3222)

Nie powinniśmy nigdy pozwolić na to, by upadki nas zniechęcały. Chociaż są one dowodami słabości, wobec których musimy być czujni, niosą nam także bardzo przydatną naukę i naprawę. Pomimo upadków, Pan pociesza nasze serce, zapewniając o Swoim współczuciu, przebaczeniu i pomocy w każdym czasie potrzeby. Powinniśmy podnosić się z nich tak szybko, jak jest to możliwe, i nieustraszenie iść naprzód w imieniu Pana.

Równoległe cytaty: 5 Moj. 4:29-31; Ijoba 22:29; Ps. 51:19; 95:7,8; 147:3; Przyp. 1:23; 28:13,14; Iz. 57:15; 61:1-3; Oz. 14:1,2; Jon. 2:4-9; Micheasz 7:19; Łuk. 18:10-14; Jana 6:37; 15:7,17-24; Jak. 4:8; 1 Jana 1:9.

Pieśni: 104, 103, 101, 231, 233, 293, 305.
Wiersze brzasku: (133) Kamienie obrażenia czy kamienie podniesienia.
Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 5217.

Pytania: Czy w tym tygodniu potykałem(am) się i upadałem(am)? Jaka była postawa mojego serca w tych doświadczeniach? W jaki sposób Pan zamanifestował Swoje karcenie, współczucie i pomoc?