Epifaniczny tom 1 – rozdział 8 – str. 522

Tomy Epifaniczne

aż na wieki tyś jest Bogiem” – niektórzy trynitarze twierdzą, że nasz Pan jest Jehową. Odpowiadamy, że w Miche.5:4 jest mowa o Jehowie jako Bogu naszego Pana, co przeczy takiemu poglądowi. Wyrażenie z Ps.90:2: „od wieku aż na wieki” opisuje odwieczność Boga, podczas gdy „wyjścia” z Miche.5:2 odnoszą się do udzielania proroctw na temat pierwszego i drugiego adwentu Mesjasza (z dawna) oraz do umieszczenia przez Boga tych proroctw w Jego planie przed stworzeniem świata (od dni wiecznych). Odpowiadając na twierdzenie, że wyrażeniem z Iz.25:6: „i sprawi Jehowa zastępów na wszystkie narody na tej górze [królestwie] ucztę z rzeczy tłustych” imię Jehowa jest używane wobec Jezusa, na podstawie Mat.6:10 mówimy: nie. Ponadto, cytowanie przez Pawła części słów tego wersetu (w.8) – „Połkniona jest śmierć w zwycięstwie” oraz jego komentarz na ten temat – „Bogu niech będą dzięki, który nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1 Kor.15:57) – dowodzi, że Jehowa, a nie Chrystus jest tutaj Bogiem. Niektórzy trynitarze przytaczają Iz.40:1,9,10 jako dowód nazywania Jezusa Jehową. Odpowiadamy, że dowodzi on czegoś przeciwnego, ponieważ Chrystus nazywany jest tutaj Ramieniem Jehowy, Przedstawicielem, Wykonawcą (Iz.53:1; 51:5,9; 52:10; 59:15-20). Na twierdzenie, że Iz.8:13,14 jest dowodem stosowania wobec Jezusa imienia Jehowy odpowiadamy, że kontekst wskazuje, iż Jezus oczekuje na Jehowę i zwraca uwagę dzieciom Jehowy, których Ten dał Mu jako braci (Iz.8:16-18; Żyd.2:13). Trynitarze twierdzą, że fakt, iż w Iz.54:13 mowa jest o Jehowie jako o Nauczycielu ludu Bożego oraz kolejny fakt, że nasz Pan jest ich Nauczycielem (Mat.23:8) – dowodzą, że nasz Pan jest Jehową. Odpowiadamy, że Jezus cytuje słowa z Iz.54:13 jako dowód, że Jego Ojciec jest tym, który uczy dzieci Boże (Jan 6:45). Jednak ucząc nas, Ojciec czyni to przez naszego Pana (1 Kor.1:30; 8:6). Powyższe teksty są głównymi argumentami, jakich trynitarze używają dla

poprzednia następna