Epifaniczny tom 1 – rozdział 8 – str. 482

Tomy Epifaniczne

pouczenia, usprawiedliwienia, uświęcenia i wyzwolenia, z których wszystkie według Biblii są wykonywane dla Boga przez Jego Narzędzie (1 Kor.1:30; 8:6). Prawdę mówiąc, trudno wskazać jakąkolwiek biblijną doktrynę, która w jakiś sposób nie byłaby naruszana przez doktrynę trójcy. Nie może być ona zatem doktryną biblijną.
      (4) Doktryna trójcy jest fałszywa, ponieważ przeczy charakterowi Boga i w ten sposób gwałci czwarty pewnik interpretacji biblijnej – że aby doktryna lub interpretacja biblijna była prawdziwa, musi być zgodna z charakterem Boga, ponieważ nauki Biblii wypływają z Boskiego charakteru (Ps.45:2). Każda doktryna, która przeczy temu charakterowi, musi być fałszywa. Boski charakter w doskonałej harmonii łączy Jego mądrość, sprawiedliwość, miłość i moc. Job 37:23; Jer.4:2; 9:24 dowodzą, że właśnie takie są przymioty Boskiego charakteru i że cechują one także Jego wszystkie czyny. Myśl taka symbolizowana jest przez cztery żyjące stworzenia z Ezech.1 i Obj.4. Ps.45:2 pokazuje, że każdy zarys Boskiego planu wypływa z charakteru Boga. Ponieważ istota i charakter Boga są zgodne, każda nauka wprowadzająca sprzeczność między sobą a istotą i charakterem Boga musi być fałszywa. A właśnie to czyni doktryna trójcy: sprowadza Boga, który jest najwyższy w każdym przymiocie istoty i charakteru i który w związku z tym jest także bardziej mądry, sprawiedliwy, miłujący i potężny niż ktokolwiek inny – do równości z Chrystusem, który jest poddany Bogu. Ujmując to inaczej, wynosi ona Syna Bożego, który jest niższy od Boga, do równości z Bogiem w Jego wszystkich przymiotach istoty i charakteru. Ponieważ właśnie to czyni doktryna trójcy, musi być ona fałszywą i nie może być doktryną biblijną. Z Jana 14:10; 10:29 oczywiste jest, że Syn pod każdym względem jest niższy od Ojca. Z Mar.13:32; Dz.1:7 oczywiste jest, że jest On

poprzednia następna