Epifaniczny tom 1 – rozdział 8 – str. 470

Ich stanowisko jest ściśle związane ze stanowiskiem pośrednika między bogami a chwalcami. To właśnie przez tych kapłanów bogowie ci w różny sposób upiększają religię początkowo stworzoną przez szatana za pośrednictwem Nemroda i Semiramis. Zwykle podają odpowiedzi bogów na pytania im stawiane. Strzegą wiedzy o swej religijnej mitologii, rytuałach, wierzeniach, sztuczkach, naukach, literaturze i liturgii oraz uczą ludzi tego, co chcą, żeby wiedzieli; ponadto, objawiają wybranym nowicjuszom „misteria”. Z reguły składają ofiary z ludzi, twierdząc że zaprowadzają i utrzymują pokój między bogami a nimi. Zdegradowali się oni do roli czarowników, jasnowidzów i czarnoksiężników, wszczepiając w ludzi ducha strachu. Daje to im ogromy wpływ na ludzi i często obdarza dyktatorskimi władzami w sprawach państwa i rodziny, jak również religii. Ich urząd, miejsce, władza itp. jest dobrze ilustrowana przez kapłanów Rzymu. Ci politeistyczni kapłani, tak jak księża Rzymu, mają różne stopnie, począwszy od zwykłych kapłanów, przez dobrze kierowaną i zorganizowaną hierarchię różnych szczebli aż do najwyższego kapłana. Pod tym względem kapłaństwo rzymskokatolickie zostało postopniowane przez szatana według politeistycznych wzorów. Praktycznie we wszystkich politeistycznych religiach kapłanom towarzyszą pomocnicy w postaci męskich i żeńskich zakonów niższego szczebla, mniej lub bardziej oddani celibatowi, lecz nie czystości. Tłumy takich zakonników w ramach swych religijnych ceremonii oddają się najbardziej podłym występkom, a zakonnice są zmuszane do roli prostytutek w związku ze świątynnymi ceremoniami bogini miłości jako części religijnego kultu. Jeszcze dzisiaj w Indiach istnieją tysiące świątyń, które przyciągają takie zakonnice jako pomocnice sprośnych ceremonii świątynnych nabożeństw. Od niepamiętnych czasów częścią kultu bogini miłości jest nieczyste wykorzystywanie tych zakonnic przez czcicieli takich świątyń. Lecz to nie wszystko: jeśli

poprzednia następna